Rexhepi Associates

Mbrojtja është prioritet absolut.
Por ajo duhet të ecë paralelisht me respektimin e të drejtave themelore.

Një kontratë e paligjshme nuk është kontratë.

Sterzgjatja e përmbarimit të alimentacionit në Kosovë është shkelje e rëndë e të drejtave të fëmijës.

Fëmija që pret mbështetje financiare (alimentacion) nuk e njeh vonesën si pjesë të sistemit. Ai përballet me mungesë të ushqimit, veshjeve, transportit për në shkollë. Ai ka nevojë për përkrahje sot, jo pasi të përfundojnë ankesat apo lëvizjet nga një shkallë gjyqësore në tjetrën.

Shteti ka obligim, jo opsion, të sigurojë përmbarimin e menjëhershëm. Kështu e thotë neni 27(4) i Konventës për të Drejtat e Fëmijës, që shteti të ndërmarrë masa për arkëtimin efektiv të detyrimeve ushqimore (alimentacionit). Dhe neni 3 i së njëjtës Konventë e vendos interesin më të lartë të fëmijës si parimin udhëheqës në çdo veprim institucional.
Gjithashtu, neni 6 i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut e përfshin zbatimin e vendimit si pjesë të së drejtës për gjykim të drejtë.

Konventat ndërkombëtare janë pjesë e drejtpërdrejtë e rendit kushtetues të Kosovës. Dhe kur shteti dështon t’i zbatojë ato në praktikë në raste kaq bazike si alimentacioni është sistemi që dështon. Është besimi te drejtësia që dëmtohet.

Fëmija nuk ka kohë për të pritur.
Alimentacioni nuk është privilegj, është detyrim.
Është përgjegjësi e menjëhershme.