TerapiVar

Bazen birini çok sevmek, onun sorumluluklarını üstlenmek veya duygularını hemen "tamir etmek" gerektiği yanılgısına düşürebiliyor bizi.

İyi niyetle başladığımız o yol, karşı tarafın sınırlarını ihlal ettiğimiz bir noktada bitebiliyor. Peki, bu davranışlar neden "iyi niyetli" birer hata?

🚩 Çocuğun yerine konuşmak: Ona dünyayla baş etme becerisi kazandırmak yerine, "sen yetersizsin" mesajı verir.
🚩 Eşin duygusunu düzeltmeye çalışmak: Partnerinizin duygusuna tahammül edemediğinizi hissettirir. Oysa duygular düzeltilmek için değil, paylaşılmak içindir.
🚩 Sürekli motive etmek: Kişinin o anki zorlanma hakkını elinden alır ve üzerinde "her zaman güçlü olmalısın" baskısı yaratır.

Gerçek sevgi; müdahale etmek değil, partnerinizin veya çocuğunuzun kendi olma sürecine güvenli bir alan açmaktır. Bazen en büyük destek, sadece orada olup sessizce eşlik edebilmektir. 🌿

Neden hep veren taraf sensin? Çünkü:

Hayır diyemediğin için nezaketin “görevin” sanıldı.

Kendi değerini başkalarının onayına bağladın.

İnsanların iyiliğine değil, konforuna hizmet ettin.

Sınır çizmek senin doğal hakkın. Onay beklemeyi bırak. Ve en önemlisi; başkalarını mutlu etmeye harcadığın enerjiyi biraz da kendin için harca.