GNS Real Estate Development

KIRK YIL ÖNCESİNE ÖZLEM

Bu resime baktığımda kırk yıl öncesine gidip, tarifi mümkün olmayan garip bir hüzün kaplıyor bedenimi.. Keşke çocukluğum da yaşadığım o doğa bozulmadan kalsaydı.
Ama mümkün mü?

Dört mevsim vardı.
Bu mevsimler dibine kadar bütün özellikleri ile yaşanır, bir sonraki mevsim özlem ile beklenirdi.
Her mevsimin kendine özgü bütün güzelliklerini yaşar, kış mevsimine olan ilgimiz her mevsimden daha fazla olurdu.
Kış aylarında okulların açık olması, arkadaşlarımız ile daha çok bir arada olmamız bu mevsimi daha da cazip hale getiriyordu.
Kartopu oynayarak,kendi yaptığımız derme çatma eski tahta kızaklarla saatlerce kaymak ve daha büyük eğlencemiz ise sanat eseri bir heykel edasıyla yaptığımız kardan adam olurdu.

Soğuk havaya dayanıklı ne ayakkabı ne elbise vardı.
Çok üşürdük ama asla hasta olmaz,doktor ve hastaneleri de sadece cocukluğumuz da aşıların yapıldığı gün dışında görmez ve ihtiyaç da duymazdık.
Bugünkü hastalıkların adını bile bilmiyorduk.

Okula bile karları yara yara giderdik.
Öyle karlar yağardı ki sonraki mevsimlerde yaşam kaynağı olacak nehirler, göller ve yeraltı suları için yeterli olurdu.
Hatırlıyorum onaltı yaşında Elazığ'dan İstanbul'a otobüs yolculuğu sırasında Gürün Pınarbaşı arasındaki Ziyaret tepesinde onbeş saat yoğun kardan mahsur kaldığımızı.

Olumsuzluk gibi görünen zorlu kış günlerinden çıkıp İlkbaharı sabırsızlıkla bekliyorduk.
İlkbaharda doğa uykudan uyanır,
Bütün canlılar yağan yağmurları çakan şimşekleri,hasretle bağrına basıyordu.

İlkbaharda doğa ve yaşam için çiçekler,ormanlar otlar,ekinler,arılar ve bütün börtü böcek görevini yapma yarışına giriyordu.Ya Şimdi?

Google'dan aldığım bu resim de ki karlar artık yağmıyor.
Sadece iki mevsim var.
Yeraltı suları çekiliyor,göller,ırmaklar, dereler kuruyor, akarsuların debisi düşüyor,hayvancılık bitiyor,arılar ve börtü böceklerinin çoğunun nesli tükeniyor.
Topraklar çölleşiyor.
Kuraklık başladı.
Tarım bitiyor.
Kıtlık kapıda.
Ormanlar yok oluyor.
Kısacası:
DOĞA bitiyor.

Kırk yıl öncesine olan özlem bundandır .
Çocuklarımızın geleceklerini, Dünya'nın bir kaç yıl sonrasını düşündüğümde telafisi mümkün olmayan bu olumsuzluklar için üzülmemek mümkün mü?

m.güneş

DİKİLEN PAULOWNİA FİDELERİ BİR YILDA ON METRE YÜKSEKLİĞİNDE AĞAÇ OLUR.