8-Bit

อารยธรรมแห่งลุ่มแม่น้ำสินธุ

บนดินแดนภาคตะวันตกของอนุทวีปอินเดีย ตรงบริเวณที่เรียกว่าปากีสถานในปัจจุบันมีแม่น้ำสายใหญ่เรียกว่าแม่น้ำ “สินธุ” ไหลผ่าน อาณาเขตริมฝั่งของลุ่มแม่น้ำสายนี้คลุมบริเวณกว้างไกลยิ่งกว่าลุ่มแม่น้ำไนล์แห่งอียิปต์ แต่ลักษณะที่คล้ายคลึงกันระหว่างแม่น้ำสินธุแห่งอินเดียกับแม่น้ำไนล์แห่งอียิปต์ก็คือทุก ๆ ปี กระแสน้ำใหญ่ทั้ง 2 สายนี้ไหลท่วมท้นฝั่ง ดังนั้นบริเวณที่ราบริมฝั่งของแม่น้ำสินธุจึงเป็นดินแดนเหมาะต่อการทำเกษตรกรรมเช่นเดียวกับบริเวณลุ่มแม่น้ำไนล์แห่งอียิปต์และในเมโสโปเตเมียดินแดนระหว่างแม่น้ำไทกรีสกับยูเฟรตีสซึ่งตั้งอยู่ใน “วงโค้งแห่งยาน อุดมสมบูรณ์

ประชากรแห่งลุ่มแม่น้ำสินธุ์ในอนุทวีปอินเดียเริ่มลงมือทำเกษตรกรรม เพาะปลูก และเลี้ยงสัตว์ ประมาณ 3,000 ปีก่อนค.ศ. ในขณะที่ชาวสุเมเรียเริ่มต้นสังคมเกษตรกรรมในเมโสโปเตเมียประมาณปี 4,000 ก่อนค.ศ. เมื่อเปรียบเทียบช่วงเวลาของการเริ่มต้นอารยธรรมเกษตรกรรม ของดินแดนในเมโสโปเตเมียกับในอนุทวีปอินเดียแล้ว จึงมองเห็นได้ชัดเจนว่าอารยธรรมของชาวสุเมเรียเจริญรุ่งเรืองก่อนอารยธรรมแห่งลุ่มแม่น้ำสินธุถึง1,000ปี

ขอขอบคุณแหล่งที่มา : หนังสือประวัติศาสตร์โลก หน้าที่ 98 โดย ธนู แก้วโอภาศ

(อารยธรรมอินเดีย:กันตธี)