Summer Salt - studio

เมื่อวานดูคลิปคลิปนึงคือแก๊ง YouTuber เอากูรูร้านอาหารคนหนึ่ง ไปคุยกับร้านก๋วยเตี๋ยวที่กำลังจะเจ๊ง เพื่อให้ข้อมูลกับผู้ชมว่า ร้านเค้าผิดพลาดยังไง ทำไมถึงเจ๊ง และมีกูรูคอยแนะนำข้อมูลที่ถูกต้องให้ว่าควรทำอะไรยังไง ดูไปเรื่อยๆแต่ดันไปติดอยู่กับประโยคๆนึงที่เค้าพูด

“พอสถานที่(ทำเล หรือการตกแต่งร้าน)มันไม่ดึงดูด สิ่งที่ต้องดึงดูดคือตัว product และการตลาดที่มันแข็งแรง ถ้าทำเลดี product อาจจะไม่ต้องเด่นมาก แต่ถ้าทำเลไม่ดี product จะต้องเด่นพอที่จะเป็นแม่เหล็กดึงคนเข้ามา”
เราแม่งคิดในใจเลย คุณจะเปิดร้านอาหารถ้าคุณไม่เน้นที่สินค้าของคุณจะเอาอะไรไปแข่งกับเค้าวะ ร้านอาหารชื่อก็บอกมาชัดๆอยู่แล้วว่า ร้านกับอาหาร คู่แข่งเราคือร้านอาหารใน sector เดียวกัน ถ้าอาหารเราไม่ดีกว่าเค้าหรืออร่อยกว่าเค้า(ในความรู้สึกของลูกค้านะครับ) ก็ถือว่าแพ้ตั้งแต่แรกแล้วครับ

ผมยังคงยึดหลักในการทำร้านอาหารจากคำพูดของเชฟชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง ยึดมาจนถึงทุกวันนี้นะครับ

“อาหารคือการดวล” อากิยามะ จาง

#แถวนี้แม่งเถื่อนถ้าไม่แน่จริงอยู่ไม่ได้

"katsudon"

เป็นการลองทำครั้งที่สามมั้งครับ ไม่แน่อาจจะสอง 55

เมนูนี้เป็นเมนูที่เวลาไปร้านอาหารญี่ปุถ่นจะไม่ค่อยชอบนัก สาเหตุที่ไม่ชอบหนึ่งเลยคือ หมูทอดมันต้องกรอบสิ ไปแช่ในน้ำซุปกับไข่แบบนี้มันก็ไม่กรอบสิ ไม่งั้นจะทอดมาทำไมกัน

สองคือร้านในไทยนส่วนมากจะทำแบบหวานมาก แล้วรู้สึกว่ามันหวานไป
(พาลไม่ชอบมันไป พอไปญี่ปุ่นก็เลยไม่ได้ไปชิมที่ใหนเลย เสียโอกาสจริงๆ)

ครั้งนี้ได้มาลองทำอีกทีเพราะภรรยาอยากกิน แน่นอนล่ะครับภรรยาสั่งจะไม่ทำได้ไง 55

หาสูตรจากคนญี่ปุ่นใน youtube ที่เราคิดว่าเค้าแน่ล่ะมาดูอยู่สองสามสูตรสรุปเป็นสูตรที่เราจะทำกัน

สรุปคือแอบหวานไปอีกแล้วขนาดใส่เกลือลงด้วยละนะตอนที่ชิมซอสก่อนเอาหมูกับไข่ลงไป ก็ยังคงหวานไปอยู่ดีเลยตัดสินใจว่าจากนี้ไปเมนูนี้จะทำตามใจตัวเองละ

มันต้องเค็มหอมปลาแห้งบางๆ หวานนิดๆตบท้ายตามนี้ละกัน ค่อยๆตบรสชาติกันไป

"ซุปแกงกะหรี่แบบฮอกไกโด"

เมนูทดลองล่าสุดของเรา มันเกิดมาจากอ่านหนังสือเกี่ยวกับการทำธุรกิจ การพัฒนาธุรกิจของตัวเองที่เขียนโดยคนญี่ปุ่น หนังสือเล่มนี้เขียนมาแบบนิยายโดยมีตัวละครหลักเป็นเจ้าของร้านอาหารและอีกคนเป็นท่ีปรึกษาทางธุรกิจฟรีแล้นซ์แต่ผ่านงานใหญ่มาๆโชกโชน

ครับพระเอกเป็นเจ้าของร้านอาหารท่jทำซุปแกงกะหรี่อร่อยมากแต่ไม่เข้าใจจุดเด่นของตัวเอง มุทะลุทำร้านแบบผิดวิธีเพราะไม่เข้าใจวิธีการทำธุรกิจ ตัวละครทั้งสองตัวจะแวะเวียนมาคุยกันที่ร้านบ่อยเพราะที่ปรึกษาคนนั้นติดใจซุปแกงกะหรี่ของพระเอกมาก ถึงแม้ร้านจะไม่มีคนขายไม่ดีเอามากๆ แต่ซุปแกงกะหรี่ก็อร่อยเอามากๆเช่นกัน

อ่านจบเล่มในระยะเวลาไม่นาน รวมๆคือวันครึ่ง อ่านบ้างไม่อ่านบ้างแต่จบภายในหนึ่งวันครึ่ง ได้แนวทางในการทำธุรกิจมาพอสมควร แต่พออ่านจบแล้วผลที่ตามมาคือ "แม่งอยากกินซุปแกงกะหรี่ว่ะทำไงดีวะ?" หากินไม่ได้เลยจริงๆที่เชียงใหม่ นึกไม่ออกจริงๆว่าจะมีใครทำมั้ย

เราเลยจัดการหาอาจารย์ยู ยูทูปนั่นเอง ไล่ดูไปเรื่อยๆคลิปคนญี่ปุ่นทำซุปแกงกะหรี่แบบมี sub ภาษาอังกฤษ ไล่ดูไปยันคนญี่ปุ่นพูดญี่ปุ่นและ sub เป็นญี่ปุ่นซึ่งอ่านไม่ออกแปลไม่ได้ฟังไม่รู้เรื่องแน่นอนแต่ดูและเดาๆเอากันไป

งงมากสูตรที่คิดว่าดีคือวิธีการไม่เหมือนกันสักสูตรเลยคือแบบต่างกันแบบไม่เหมือนกันเลย ที่เหมือนกันคือมีการผัดหอมกับกระเทียมในน้ำมันและใส่ผงกะหรี่ลงไปผัดด้วยตอนหอมกับกระเทียมสุก และจากนั้นคือเครื่องปรุงและวิธีการทำบางอย่างไม่เหมือนกันอีกเลย จนกระทั่งทอดผักสำหรับวางบนซุปและกินแกล้มกับซุปแกงกะหรี่ที่ทุกคนจะทำเหมือนกันอีกที

เลยเอาวะ รวมๆสี่ห้าสูตรที่คิดว่าจะอร่อยมาโฮะๆรวมๆกันเป็นหม้อซุปของเราหม้อนี้ ในสูตรเค้าใส่ก้อนแกงกะหรี่ด้วย 1 ก้อน แต่นี่ดื้อไม่ยอมใส่ รีดความสามารถตัวเองในการรวมสูตรการปรุงจินตนาการรสชาติอย่างเต็มที่ว่ามันควรจะเป็นแบบใน เพราะไม่เคยชิมตอนไปญี่ปุ่นก็ไม่ได้ไปฮอกไกโด ไม่ได้กินเมนูนี้ 5555555555

สรุปคือดี ถึงดีมาก หายอยากและทำเป็นเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งเมนู

(พอทำเสร็จกินเรียบร้อยนึกขึ้นได้ว่ามีร้านนึงนี่หว่าที่ทำซุปแบบนี้ เพิ่งเปิดช่วงก่อนโควิดรอบที่สองนี่เอง แต่แน่นอนล่ะมันไม่ให้นั่งที่ร้านตอนนั้นร้านเค้าจะเปิดรึเปล่าก็ไม่รู้และทำแล้วออกมาก็อร่อยดีน่า อย่าคิดมาก)

รอพบเมนูนี้ในร้านได้เลยครับ (ร้านใหนก็ไม่รู้ตอนนี้ เมนูพร้อมอาหารพร้อมแต่ไม่มีร้าน 55)