Nwrong

เราเชียร์ทีมนี้เพราะทีมนี้คือ Southampton เราเชียร์มาตลอดชีวิตที่ผ่านมา
เพราะเมือง เพราะผู้คน เพราะอากาศ เพราะทีมฟุตบอล
ผมเชียร์พระทีมนี้คือทีมที่สร้างทุกอย่างขึ้นมาจากความว่างเปล่า จากการตกชั้น จากการเลื่อนชั้น จากการอยู่ในลีกลองนับครั้งไม่ถ้วนตลอดประวัติศาสตร์สโมสร เราเชียร์ เพราะทีมนี้มีอยู่สิ่งหนึ่ง ที่ต่างจากทีมใหญ่ คือ เราถ่อมตัว แต่ทระนงตน เราเชียร์ทีมนี้เพราะทีมนี้คือ southampton ไม่ได้เชียร์เพราะถ้วยรางวัลหรือความสำเร็จที่ได้มา เราเป็นแฟนบอลที่สนับสนุนสโมสร แบบที่ทุกท่านเห็นเสมอมา เรายังซื้อเสื้อบอล ยังซื้อผ้าพันคอสโมสร ยังมี account ในเพจสโมสร รวมถึงสนับสนุนเท่าที่สนับสนุนได้ เราไม่อาจโจมตีสโมสร เพราะนี่คือสโมสรที่เรา support มาตลอด เราเชียร์ทีมนี้และเลือกที่จะจงรักภักดีต่อทีมนี้ เราในฐานะกองเชียร์ เราอาจจะมีปัญหากับบอร์ดบริหารบ้าง กับผู้เล่นบ้าง กับโค้ชบ้าง แต่เราก็ยัง support เขา เราไม่ได้ใช้คำรุนแรงหรือว่าถ้อยคำที่หยาบโลนกับเขา เราตระหนักดีว่าเราเชียร์เขา เพราะพวกเขาคือความสุขของเราในทุกสุดสัปดาห์ ดังนั้นแฟนบอลทีมเล็กอย่างเราจึงไม่อาจที่จะไปล่วงเกินสโมสรหรือไม่มีสิทธิ์โจมตีแบบหยาบโลนอะไร เรามองว่าส่วนหนึ่งของแฟนบอลอย่างเราที่สามารถทำได้เพื่อสโมสรที่เรารัก คือการให้เกียรติ แล้วอยู่เคียงข้างเขาในวันที่เจออึปสรรค เราอยู่ในวันที่ตกชั้นไปลีกวัน เราอยู่ในวันที่สโมสรอยู่ championship เราอยู่ในวันที่สโมสรได้เล่นในพรีเมียร์ลีก เราอยู่ในช่วงเวลาที่สโมสรได้ไปเล่น Europe league ดังนั้นเราไม่มีอะไรจะเสียครับ เราแค่อยู่กับทีมถึงแม้ว่าจะถูกตัดแต้ม หรือถึงขั้นทีมแตกสลายก็ตาม เรายอมรับว่านี่คือผลของการกระทำที่สโมสรเราได้กระทำไว้ ไม่มีข้อแก้ตัวให้กับเหตุการณ์ เราอาจถูกคนทั้งลีค ทั้งประเทศและทั้งโลกมองว่าเป็นผู้ร้ายของวงการฟุตบอล แต่เราก็ยังเชียร์ เราทำได้แค่นี้ ผมมองว่านี่คือหน้าที่ของแฟนบอล เราไม่มีทางรู้หรอกว่าตลอดเวลา 8-12 ชั่วโมงในสนามซ้อมแต่ละวันตลอด 7 วันต่อสัปดาห์ เขาทำอะไรกันบ้าง พวกเขาต้องรับผิดชอบจากผลการแข่งขันและผลจากการฝึกซ้อมอย่างหนัก เราไม่ได้อยู่กับเขาในสนามซ้อม เราไม่ได้อยู่กับเขาในวันที่ประชุมทีม เราไม่ได้อยู่กับเขาในหนึ่งหรือสองชั่วโมงต่อวันในการประชุมแทคติก แต่สิ่งที่เราทำได้คือการให้เกียรติเขาสนับสนุนเขา เราจะเป็นแฟนบอลของคุณต่อแม้คุณจะพลาดก็ตาม ผมว่านี่คือสิ่งสโมสรต้องการ แน่นอนเราเองก็ต้องการให้สโมสรอยู่ต่อโดยมีเราเคียงข่สง หากคุณเคยไปเมือง Southampton เมืองนี้เป็นเมืองท่า ที่มีประวัติศาสตร์โบราณยาวนานย้อนหลังไปได้ถึง 1,900 ปี ซึ่งทุกวันนี้โบราณสถานพวกนั้นยังอยู่ ซึ่งนอกจากฟุตบอลเมืองนี้ยังมีอะไรให้ทำอีกเยอะ ตอนผมไปเมืองนี้ครั้งแรก ผมไม่ได้รู้สึกว่า Southampton เป็นเมืองที่ไม่ต้องไปดูฟุตบอลเลย เป็นเมืองที่มีมหาลัยระดับโลกอยู่ เป็นเมืองที่มีท่าเรือขนาดใหญ่รวมถึงอู่ต่อเรือชั้นยอดหลายๆแห่งอยู่ที่นี่ เป็นเมืองท่า ที่ไม่ได้พลุกพล่านแม้ในช่วงเวลาเร่งด่วน เป็นมื้อที่อากาศดีตามแบบเมืองตอนใต้ของอังกฤษ เป็นเมืองที่มีพายไก่รสเลิศ จริงๆรองจากร้านที่แถว Clapham เป็นเมืองที่ไม่จำเป็นต้องไป แต่ถ้าหากว่าคุณได้ไป คุณอาจจะตกหลุมรัก แบบที่ผมเคยตกหลุมรักมาแล้วก็ได้ ผมเจอกับเซาแธมป์ตันเพราะฟุตบอล แต่จากนั้นมันไม่ใช่เรื่องของบอลต่อไป มันเป็นเรื่องของความรู้สึก ณ ช่วงเวลานั้น คือหากไม่ได้ดูบอลหรือไปในวันที่ไม่ได้มีบอลแข่ง มันก็เป็นเมืองที่ควรค่าแก่การไปเยือนสักครั้งอยู่ดี

ร้านเปิดแล้วครับ

เราตระหนักดีกว่า ปลาจากทะเลแถวบ้านเรามันทำได้ดีกว่านั้น มันเป็นได้มากกว่านั้น และมันมีคุณค่าได้ยากมากกว่านั้น
มันเป็นปลาที่ทะเลทั้งโลกอิจฉา

เราได้ปลาจากทะเลที่มีความลึกเฉลี่ยแค่ 15-40 เมตร
อาจจะมีปัญหาเรื่องคุณภาพปลาบ้างในช่วงเวลาน้ำหลาก เนื่องจากว่าเวลาฝนตกเยอะ ชายฝั่งจะมีกลิ่นดินที่ไม่ได้มาจากการเลี้ยงแน่ๆ แต่มาจากเวลาที่น้ำมันชะล้างดินหรือว่าอินทรีย์วัตถุจากพื้นที่ราบลงมา แล้วมันหอบเอากลิ่นดินและกลิ่นอินทรีย์วัตถุเหล่านั้นลงมาด้วย ทำให้ปลาเวลาฤดูน้ำหลากเนี่ย มีกลิ่นของมันที่เราเรียกว่ากลิ่นของฤดูกาล บางคนบอกว่ามันมีเสน่ห์เพราะมันหาได้ยากที่สุดเลย ที่ปลาทะเลจะมีกลิ่นแบบนี้

เราไม่ได้ปฏิเสธว่ามันไม่ดี แต่เราแค่พูดได้ว่าปลาที่เราจับมามันไม่ได้เลี้ยง และกลิ่นพวกนั้นมันไม่ได้ผิด เหมือนกับความร้อนนะครับ อากาศร้อนมันไม่ใช่ความผิดของฤดูร้อนแบบใด กลิ่นของฝั่งบกที่อยู่ในตัวกลิ่นปลาทะเล ก็คงเป็นกลิ่นของฤดูกาลแบบนั้น

ความหมายคือเวลาที่ฝนตกหนักหรือคลื่นลมมักไม่ค่อยดี มันจะมีพวกคนบางกลุ่มที่อยากออกทะเลในช่วงเวลานั้นเสมอ ถึงแม้ว่าจะต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงก็ตาม เพราะมันได้ปลาบางอย่างที่เราหาได้ยากในเวลาปกติ ปลาบางอย่างที่จะมาพร้อมฝนเสมอ ปลาบางอย่างที่ชาวทะเลจะรู้ว่าช่วงเวลาแบบนี้มันจะอร่อยที่สุด และจับตัวมันได้ง่ายที่สุด มันเป็นเรื่องขำๆนะครับ ผมจะเล่าให้ฟัง บ้านเรามีปลาบิน 2 ชนิดแตกต่างกัน เอาไทยชนิดหนึ่งและอันดามันชนิดหนึ่งไม่มีอะไรเหมือนกัน แต่ทั้งคู่ถูกเรียกว่าปลานนกกระจอกเหมือนกัน ปลานกกระจอกฝั่งอันดามันน่ะมันจะมีความบัดซบอย่างหนึ่งคือมันแกล้งตายเป็น ตอนมันแกล้งตายเราสามารถที่จับมันกับมือได้ด้วยซ้ำ ผมว่าเรื่องนี้ชาวพังงารวมถึงระนองตอนล่างรู้ดีว่ามันมีปลาแบบนี้อยู่ในบริเวณนั้น ซึ่งทั้งหมดที่เราพูดมาปลา 2 ชนิดล่างสุดไม่มีขายในร้านแน่ๆ แต่เราจะเอาปลาพวกนี้มาทำบางอย่างซึ่งจะกลายเป็นเมนูต่อไปในร้าน แน่นอนว่ามีเพิ่มก็ต้องมีลด เราไม่ได้อยากขายเมนูที่มันเยอะเกินไป ไม่ใช่เพราะว่าไม่ต้องการทำหรืออะไร จะมีผลที่มากกว่านั้นคือการสต๊อกของไว้ในร้าน การคุมความสด เป็นคุมปริมาณ รายการแปรรูปที่เหมาะสมกับการขาย

เราเลยมองว่าเรารู้ position ของร้านตัวเองดี ผู้การที่เพิ่มเมนูมากเกินไปจะเป็นผลเสียต่อร้านมากกว่าผลดี เราถ่อมตน แต่ทระนงตัว

ที่สำคัญคือเราไม่เสี่ยงทำสิ่งที่เราไม่รู้ คนเราไม่สามารถโกหกลูกค้าว่าเรารู้จักมันดี จากสิ่งที่เราไม่รู้จักมัน เราไม่ได้อยากจะเป็นร้านที่ขายเพียงแค่ต้องขาย

เราอยากเป็นร้านที่ขายเพราะเรารู้จักมันมากพอที่จะขาย โดยไม่ทรยศลูกค้า ก็แค่นั้น

ขอบคุณครับ

fish of the day
ได้แก่
ปลาสำลี 280.-
ปลาน้ำดอกไม้ 190.-
ปลามง 220.-
ปลาตาเดียว 270.-
ปลาเก๋า 250.-
ปลาขี้ตังเบ็ดหน้าลาย 220.-
ปลาอังจ้อ 280.-
ปลากะพงขาว 180.-
ปลาสร้อยนกเขา 240.-
ปลาอีคุด 250.-
ปลาใบปอ 200.-
ปลาหมูสี 200.-

ขอบคุณครับบ