Kill Phys

แต่ใช้กฎการเคลื่อนที่ข้อที่สามของนิวตันแทน
---------------------------
ปี คศ. 1903 พี่น้องตระกูลไรท์ ได้ทำการบินโดนใช้เครื่องยนต์ (powered flight) เป็นครั้งแรก
เครื่องบินที่ทั้งสองสร้างเป็นต้นแบบของเครื่องบินในยุคถัดมาที่พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วในจนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและหลังจากนั้นอีกเล็กน้อย

ย้อนกลับไปก่อนสองพี่น้องไรท์ ตั้งแต่ปี คศ. 1738 แดเนียล แบร์นูลลี (Daniel Bernoulli) ได้ตีพิมพ์ผลงานที่แสดงถึงความเป็นไปได้ในการบินมาแล้ว ตลอดเกือบสองร้อยปีที่คั่นอยู่เป็นเพียงการรอเทคโนโลยีพร้อมใช้งาน

หลักของแบร์นูลลีบอกเราว่า เมื่อเราวางปีกเครื่องบินในแนวระดับ สร้างโครงสร้างปีกให้ลมที่วิ่งผ่านด้านบนปีกมีความเร็วมากกว่าด้านล่างของปีก จะเกิดผลต่างของความดัน และเกิดแรงยกขึ้น
ยิ่งผลต่างของความดันมาก หรือยิ่งพื้นที่ปีกมาก แรงยกก็จะมากขึ้นไปด้วย

นั่นทำให้เครื่องบินบางลำในช่วงสงครามโลก (ประมาณปี คศ.1910-1920) มีปีกสองชั้น บางลำมีถึงสามชั้น เพื่อเพิ่มแรงยกตามหลักแบร์นูลลีนั่นเอง

แต่เมื่อเข้าสู่ยุคของปี คศ.1930 จำนวนปีกที่มากทำให้เครื่องบินมีน้ำหนักมาก ปีกหลายชั้นทำให้อากาศที่ไหลผ่านช่องระหว่างปีกปั่นป่วน ส่งผลให้เครื่องได้แรงยกลดลงและควบคุมยากด้วย
ปีกเครื่องบินแบบใหม่ก็ถูกพัฒนาขึ้นมา

เครื่องบินชนิดมีปีกชั้นเดียว และเป็นต้นแบบเครื่องบินทั้งหมดมาจนถึงวันนี้ มันถูกสร้างจากโลหะที่แข็งแรงมากพอจะปะทะลมความเร็วสูงโดยไม่ฉีกขาดได้แล้ว
ทำให้การวางปีกไม่จำเป็นต้องวางในแนวระดับ แต่วางต้านลมได้ด้วย

และการเอาปีกเครื่องบินไปต้านลมนี่แหละครับ นำมาสู่แรงยก (Lift force) ที่ดียิ่งกว่าแรงจากความต่างของความดันมากทีเดียว
ปัจจุบันเครื่องบินจะวางแนวปีกเอียงขึ้นเล็กน้อย เมื่อเครื่องบินเคลื่อนที่ไป ก้อนอากาศที่ปะทะกับปีกเอียงจะถูกดันให้เคลื่อนที่ "ลง"
แรงปฏิกิริยาของการเคลื่อนที่ลงของอากาศตามกฎของนิวตันจะดัน "ขึ้น" ซึ่งก่อให้เกิดแรงยกขึ้น
แรงส่วนหนึ่งที่ปะทะปีกจะก่อให้เกิดแรงต้าน ซึ่งเครื่องบินต้องสร้างแรงขับไปด้านหน้าเพื่อทำให้เครื่องบินเคลื่อนฝ่าอากาศต่อไปได้

การปรับมุมเอียงปีกให้เหมาะสมนั้นสร้างแรงยกได้มากหลายเท่าของแรงจากหลักของแบร์นูลลีเลยทีเดียว
จึงสามารถพูดได้ว่าในยุคนี้เครื่องบินแทบไม่ได้ใช้หลักแบร์นูลลีกับปีกตามที่เรียนๆกันมาในหนังสือ ม.ปลายอีกแล้วครับ

#รู้มาถูกไหมเอ่ย #เครื่องบิน