Ghittichate

เมื่อมองสิ่งภายนอก หากชอบก็ชื่นชมยินดี สถานการณ์หรือบุคคลนั้นคงมาเป็นแบบอย่างให้กับเราในการพัฒนาตน หากไม่ชอบก็พิจารณา ชีวิตเราจะไม่ทำในสิ่งนี้เป็นอันขาด ซึ่งสิ่งที่กำลังพบเจอก็คงมาเป็นแบบอย่างให้กับเราในการใช้ชีวิต หากเฉยๆกลางๆก็ไม่ได้มีอะไรเป็นสำคัญเราคงเคยชินกับสิ่งนั้น
สุดท้ายแล้วหนทางเป็นของเราและสิ่งที่เราพูดกับตนเองนั้นสำคัญที่สุด ไม่ต้องให้ใครมายอมรับเราแต่เราต้องยอมรับตนเองในสิ่งที่เป็นอยู่ให้ได้ อย่าหนีออกจากความจริงด้วยภาพแฟนตาซี
ในแต่ละช่วงจังหวะของชีวิต ไม่รู้ว่าเริ่มต้นหรือสิ้นสุด เพราะการเริ่มในจุดหนึ่งก็คือการสิ้นสุดจากจุดหนึ่ง และ การสิ้นสุดจากจุดหนึ่งก็คือการเริ่มต้นไปอีกจุดหนึ่ง
ไร้เริ่มต้น ไร้สิ้นสุด ไร้หนทาง
มีแต่ตอนนี้ที่กำลังรู้สึกก็แค่นั้น
ทำอะไรให้วุ่นวาย

กิตติเชษฐ์ สิริศรีพรชัย

ความสัมพันธ์เป็นเรื่องของจิตใจไม่ใช่ตัวเลข เป็นเรื่องของจิตวิญญาณไม่ใช่การแลกเปลี่ยนทางธุรกิจ ไม่มีมูลค่าและไม่สามารถตีเป็นมูลค่าได้ ให้คือให้ ด้วยอยากให้จากใจอย่างแท้จริง ส่วนเขารับแล้วจะรักเรามากขึ้นหรือน้อยลงไม่ได้อยู่ในสมการ ใครยังไม่สามารถก้าวข้ามเรื่องแบบนี้จะพบรักแท้หรือจะเป็นรักแท้ของใครสักคนคงเป็นไปได้ยาก
ความสัมพันธ์คือความผูกพันทางใจ ถ้าคิดว่าเงินสามารถซื้อใจใครได้ มันเป็นเรื่องน่าตลก และความสัมพันธ์นั้นช่างจอมปลอม
ลองระลึกถึงวันที่ได้พบกันครั้งแรก ความรู้สึกที่มีในวันนั้นเมื่อได้พบเขาและเธอเป็นอย่างไร ความประทับใจแรกที่มีให้แก่กันคือสิ่งใด เรื่องราวที่น่ารักที่เคยได้รับ มันคือความรู้สึก ไม่ใช่ตัวเลขหรือสิ่งของ
จากที่ได้รู้จักคบกันมาในความสัมพันธ์ ลองนึกถึงข้อดีของคนรักสัก 5 ข้อ ที่ไม่เกี่ยวกับมูลค่าหรือผลประโยชน์ กล่าวคำซาบซึ้งขอบคุณในความดีที่เขามอบให้
สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตคือความสัมพันธ์
ดูแลความรักที่มีให้แก่กัน รักษาน้ำใจกันและกัน
เรื่องของหัวใจก็ต้องใช้ใจ ใช้สมองเมื่อไหร่ก็แยกย้าย
ตัวใครตัวมัน เพราะตัวเลขมันใหญ่กว่าความรัก
หัวใจมันต่ำต้อยกว่าเศษกระดาษ

กิตติเชษฐ์ สิริศรีพรชัย

เมื่อไร้ตัวตน ไม่มีตัวตน ไม่มีใครดูสูงกว่าแล้วมาทำให้ตนดูด้อยค่า ไม่มีใครดูต่ำต้อยกว่าให้เราได้เพิ่มพูนความหยิ่งผยอง ก็เพราะไม่มีอะไรที่สามารถนำไปใช้ในการเปรียบเทียบ มีเพียงแต่สิ่งรอบตัวที่เป็นปรากฏการณ์เพื่อให้ศึกษาในความเป็นเช่นนั้นเอง
ดั่งท่านเว่ยหล่างกล่าวไว้
ไม่มีต้นโพธิ์ ทั้งไม่มีกระจกเงาอันใสสะอาด
เมื่อทุกสิ่งว่างเปล่าแล้ว ฝุ่นจะลงจับอะไร?
ก็ในเมื่อไม่มีตัวตนแล้วจะเอาอะไรไปเทียบกับใครเขา เมื่อไร้ตัวเราแล้ว ตัวเรานั้นว่างจะไปเพิ่มลดอะไร ทุกสิ่งมันก็เป็นเช่นนี้ตามธรรมแต่เดิมมา เหล่านี้สอนกันไม่ได้ ต้องเข้าใจกันเอาเอง ใครเข้าถึงก็ไร้ทุกข์

กิตติเชษฐ์ สิริศรีพรชัย