Longdo

คนไทยเลิกกินผักแล้วหรอ ? ทำไม “โอ้กะจู๋” ถึงขาดทุนได้

พี่ทุยเห็นความพยายามในการออกเมนู และโปรโมชันใหม่ ๆ ของ “โอ้กะจู๋” อยู่ตลอด แถมในแบรนด์เครือเดียวกัน ก็ยังแตกไลน์สินค้าเป็นน้ำปั่นบ้าง ไก่ทอดบ้าง จนทำให้คิดว่า ‘ทุกอย่างก็ดูเป็นไปได้ด้วยดี’

แต่พอไปคลี่งบดูเท่านั้นล่ะ ‘อ้าว ไตรมาสล่าสุดขาดทุนเฉย ???’ ก็เลยเป็นเรื่องที่น่าคิดว่า แล้วจากแบรนด์ที่คนเคยแห่เข้าคิว จองล่วงหน้ากันหลายชั่วโมง แบรนด์ที่แตกไลน์สินค้าใหม่เท่าไหร่สังคมก็ให้ความสนใจ เขาไปทำอีท่าไหน ทำไมถึงขาดทุน ?

พี่ทุยลองไล่ดูดี ๆ และสามารถสรุปเหตุผลออกมาได้ประมาณ 5 ข้อนี้

1.อาหารเทรนด์รักสุขภาพราคาสูง พอเศรษฐกิจไม่ดี ความนิยมเลยน้อยลง

ต้องยอมรับก่อนว่าโอ้กะจู๋อยู่ในหมวดของกินที่ “มีเทส” หรืออาหารสายสุขภาพที่ราคาค่อนข้างสูง และก็ไม่ใช่ของจำเป็นในชีวิตประจำวัน

พอในวันที่เศรษฐกิจไม่ดี คนจึงเริ่ม “จัดลำดับความสำคัญใหม่” แบบอัตโนมัติ ของที่เคยกินเพราะอยากดูดี อยากเฮลตี้ อยากดูแลตัวเอง อาจถูกแทนที่ด้วยของที่ “อิ่มกว่า ถูกกว่า คุ้มกว่า”

จากสลัดมื้อหนึ่ง 200-300 บาท อาจกลายเป็นข้าวจานเดียว 60-80 บาท มันไม่ใช่เพราะคนเลิกกินผักนะ… แต่เพราะ “โอ้กับจู๋” มันไม่ใช่ตัวเลือกแรกในวันที่ต้องเซฟเงิน

2.เป็นอาหารที่กินได้ไม่บ่อย

ต่อให้แบรนด์จะดีแค่ไหน แต่อย่างหนึ่งที่ต้องยอมรับคือ “ประเภทสินค้า” มันกำหนดพฤติกรรมอยู่แล้ว “โอ้กะจู๋” ไม่ใช่อาหารที่คนกินทุกวันแบบข้าวแกง ก๋วยเตี๋ยว หรืออาหารตามสั่ง แต่มันคืออาหารแบบ “อยากกินเมื่อไหร่ค่อยกิน”

บางคนกินอาทิตย์ละครั้ง
บางคนเดือนละครั้ง
บางคนกินเฉพาะวันที่รู้สึกอยากดูแลตัวเอง

ซึ่งพอความถี่มันไม่ได้สูงตั้งแต่แรก ต่อให้ลูกค้าชอบ ก็ไม่ได้แปลว่ารายได้จะโตแบบสม่ำเสมอ นี่คือข้อจำกัดที่หลายคนมองไม่เห็น

3.คู่แข่งเยอะขึ้น จนความพิเศษเริ่มหายไป

เมื่อก่อนถ้าอยากกินสลัดแบบจริงจัง หรืออาหารสายสุขภาพแบบจัดเต็ม ชื่อของโอ้กะจู๋คือ “ตัวเลือกแรก ๆ”
แต่วันนี้ภาพมันเปลี่ยนไปแล้ว ร้านเล็ก ๆ ก็ขายสลัดได้ คาเฟ่ก็มีเมนูคลีน ร้านอาหารทั่วไปก็เริ่มมี Healthy option แถมบางร้านยังราคาถูกกว่าแบบเห็นได้ชัด

พอทางเลือกเยอะขึ้น สิ่งที่เคยเป็น “จุดขาย” ก็เริ่มกลายเป็น “มาตรฐาน” จากของที่เคยรู้สึกว่า “ต้องไปกินร้านนี้” กลายเป็นกินร้านอื่นก็คล้ายกัน

4.สินค้าหากินได้ทั่วไป ไม่ได้หากินยากเหมือนเมื่อก่อน

อันนี้เป็นจุดที่เจ็บมากสำหรับหลายธุรกิจ เมื่อก่อนโอ้กะจู๋มีไม่กี่สาขา คนต้องตั้งใจไปกิน ต้องเผื่อเวลา ต้องยอมต่อคิว มันเลยเกิดความรู้สึกว่า “ร้านนี้มันพิเศษ” แต่วันนี้… แทบทุกห้างมีหมดแล้ว ไปไหนก็เจอ ไม่ต้องไปกินถึงเชียงใหม่ สิ่งที่เกิดขึ้นคือ “ความหายาก” หายไปทันที

จากของที่เคยรู้สึกว่า “ต้องไปให้ได้” กลายเป็น “ไว้วันหลังก็ได้” แล้วพอคำว่า “ไว้ก่อน” เกิดขึ้นเมื่อไหร่ มันก็มักจะไม่ได้เกิดขึ้นจริง

5.การขยายสาขาเพิ่มอย่างหนัก ทำให้บริษัทแบกต้นทุนสูง

ในมุมธุรกิจ การขยายสาขาคือการเร่งโต ซึ่งในช่วงที่กระแสมันมา มันก็เป็นตัดสินใจที่เข้าใจได้ แต่ปัญหาคือ…

สาขาเพิ่ม = ค่าเช่าเพิ่ม
สาขาเพิ่ม = พนักงานเพิ่ม
สาขาเพิ่ม = ค่าบริหารเพิ่ม

ในขณะที่ “ความอยากกิน” ของลูกค้า ไม่ได้โตตามจำนวนสาขา ลูกค้า 1 คน ไม่ได้กินเพิ่มเพราะมีสาขาเพิ่ม

สุดท้ายเลยกลายเป็นว่า รายได้อาจเพิ่ม แต่ต้นทุนเพิ่มเร็วกว่า กำไรเลยค่อย ๆ ถูกบีบ… จนบางช่วงกลายเป็นขาดทุนในที่สุด

พอเอาทั้ง 5 ข้อนี้มารวมกัน ภาพมันเลยชัดขึ้นมากว่า มันไม่ใช่ว่าคนไทยเลิกกินผัก หรอกนะ แต่มันคือ

- คนระวังการใช้เงินมากขึ้น
- ตัวเลือกในตลาดเยอะขึ้น
- ความพิเศษของแบรนด์ลดลง
- และพฤติกรรมการกินไม่ได้ถี่พอจะรองรับการขยายตัว

สุดท้ายพี่ทุยเลยมองว่า คำถามสำคัญอาจไม่ใช่ว่า “โอ้กะจู๋มีปัญหาไหม” แต่คือ… ในวันที่ตัวเลือกเต็มตลาดแบบนี้ เขายังเป็น “ตัวเลือกแรก” ของลูกค้าอยู่หรือเปล่า เพราะธุรกิจอาหาร ไม่ได้แข่งกันที่ “คนเคยกิน” แต่วัดกันที่ “คนกลับมากินซ้ำบ่อยแค่ไหน” และถ้าวันไหนทำให้คน นึกถึงแล้ว “อยากกินทันที” ได้อีกครั้ง วันนั้นแหละ…กำไร อาจไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปนะฮะ

#สนุกง่ายได้ประโยชน์ #โอ้กับจู๋ #หุ้น #การลงทุน

📍 ลอยกระทง 2568 นี้...มาลอย "บนแผนที่จริง" กับ Longdo Map! ไม่ใช่แค่ลอยกระทง แต่ยังปล่อยโคม ยิงพลุ ได้อีกด้วย ไม่ต้องฝ่ารถติด ไม่ต้องเบียดคน ไม่สร้างขยะ 🌎
ลอยกระทงได้ที่: https://map.longdo.com/loykrathong

#ลอยกระทงบนแผนที่จริง #ลอยกระทงออนไลน์ #รักษ์โลก #ลอยกระทง2568