Hideko_Sunshine

“คุณจิณณ์...หึงเหรอคะ”
โอ๊ย! เอาความมั่นมาจากไหนยายเค้ก
หญิงสาวถามออกไปแล้วก็นึกอยากตบปากตัวเองทีหลัง เพราะการที่จิณณ์จะหึงหวงเธอนั่นหมายความว่าเขาต้องรักใคร่ชอบพอเธอในฐานะชู้สาว การถามแบบนั้นจึงไม่ต่างอะไรกับการหลงตัวเอง
“ขอโทษค่ะ เค้กไม่ควรถามคุณจิณณ์แบบนั้นเลย” คะนึงนิจรีบก้มหน้าขอโทษเมื่อชายหนุ่มมองมาด้วยสายตานิ่งเรียบจนเธอคาดเดาอารมณ์เขาไม่ออก “เค้กรู้จักเขาผ่านเพื่อนที่คณะเมื่อปีที่แล้วค่ะ ตอนแรกก็คุยกันเพราะว่าอยู่จังหวัดใกล้เคียงกัน เค้กคุยกับเขาแบบเพื่อน ไม่ได้คิดว่าเขาจะจีบ”
คะนึงนิจอธิบายยืดยาวแต่จิณณ์ก็ไม่พูดอะไรและเอาแต่มองเธอเงียบๆ ดวงตาคมกริบคู่นั้นทำให้หญิงสาวกดดันจนแทบทำตัวไม่ถูก ขอบตาเธอเริ่มร้อนผ่าวเหมือนพร้อมจะกลั่นน้ำตาออกมาได้ทุกเมื่อทั้งๆ ที่เธอบอกตัวเองว่ามันเรื่องแค่นี้เอง อธิบายตามความจริงก็จบ แต่เธอก็กลัวว่าจะทำให้เขาไม่พอใจ
“เค้กมารู้ตอนหลังๆ เพราะคำพูดเขาเริ่มชัดขึ้น แต่เค้กไม่เคยให้ความหวังเขาเลยนะคะ เค้กคุยกับเขาแบบเพื่อนจริงๆ และไม่ได้คุยบ่อยด้วย ตอนหลังๆ ก็แทบไม่ได้คุยกันแล้ว คุณจิณณ์จะดูมือถือเค้กก็ได้นะคะ”
คะนึงนิจทำท่าว่าจะลุกไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่ชาร์จแบตฯ อยู่บนโต๊ะหัวเตียงมาให้ชายหนุ่มดู แต่เขาฉุดมือเธอเอาไว้ให้นั่งลงที่เดิม แล้วความเงียบก็เข้ามาปกคลุมบรรยากาศภายในห้องจนเธอแทบหายใจไม่ออก
ถ้าจิณณ์ต่อว่าหรือพูดอะไรสักคำคงไม่ทำให้เธอหวั่นใจขนาดนี้
“ถ้าพี่บอกว่าหึง...น้องเค้กจะว่ายังไง”
จิณณ์ใช้มือหนึ่งฉวยปลายคางของคนตัวเล็กให้เงยหน้าขึ้นสบตากัน ริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่นเหมือนกลั้นเสียงสะอื้นและดวงตากลมโตที่เริ่มปริ่มน้ำตาเหมือนกำลังจะร้องไห้ทำให้เขาทั้งสงสารทั้งเอ็นดูในทันที
เด็กน้อยเอ๊ย ถามแค่นี้ก็ตกใจจนแทบจะร้องไห้เลยเหรอ
“เค้กขอโทษค่ะ คุณจิณณ์อย่าโกรธเค้กเลยนะคะ”
คะนึงนิจเริ่มพูดเสียงอู้อี้เพราะกลั้นสะอื้น ริมฝีปากเริ่มเบะน้อยๆ ดวงตากลมโตมีน้ำตารื้นขึ้นมาอีก ถ้าจิณณ์ยังกดดันเธออีกแค่นาทีเดียว เธอคงร้องไห้ต่อหน้าเขาอย่างกลั้นไม่อยู่จริงๆ
“ต่อไปเค้กจะไม่คุยกับเขาอีกแล้ว”
พอพูดจบน้ำตาของคนตัวเล็กก็รินไหลลงมาทั้งสองข้าง เห็นแบบนั้นแล้วจิณณ์ก็ใจอ่อนยวบจนแทบเหลวเป็นน้ำ เขารั้งร่างบอบบางเข้ามากอดปลอบอย่างอ่อนโยน ทั้งสงสารทั้งเอ็นดูเธอจนไม่รู้จะอธิบายยังไง
น้องเค้กน่ารักขนาดนี้จะไม่ให้คุณจิณณ์หลงได้ไง! 🫣
อีกเรื่องที่อยากแนะนำค่ะ ใครชอบพระเอก 'ฮอตเนิร์ด' หมาป่าในคราบสุภาพบุรุษต้องลองชิมพระเอกอย่างคุณจิณณ์นะคะ 🤭

🌹 E-Book #เมียมิโปรด พร้อมโหลดแล้วค่ะ ค่าตัว 219 บาทเท่านั้น ไปตำกันเถอะ! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjI1NDY5MyI7fQ

“ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วงหนู”
ไม่รู้ว่าตั้งแต่ยอมตกลงเป็น ‘เด็กของทัพนาสูร’ พรพระพายพูดคำว่า ‘ขอบคุณ’ กับเขาไปกี่ร้อยครั้งแล้ว แต่เธอไม่มีอะไรจะตอบแทนเขาได้มากกว่าคำว่าขอบคุณจริงๆ เพราะเขามีทุกอย่างที่เพียบพร้อมหมดแล้ว
“ฉันจะทำให้เธอสบายใจขึ้นด้วยวิธีไหนได้บ้าง”
ทัพนาสูรมองใบหน้าหวานที่เพิ่งผ่านการร้องไห้มา แพขนตางอนยาวของเธอยังเปียกน้ำตาอยู่เลย มองดูแล้วก็ทั้งน่ารักทั้งน่าสงสารไม่ต่างจากเด็กน้อยที่เพิ่งจะถูกรังแก แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาเป็นห่วงได้ยังไง
“คุณ...ทำให้หนูมีความสุขได้มั้ยคะ”
นานหลายวินาทีกว่าพรพระพายจะตอบออกไปแบบนั้น หญิงสาวเอื้อมมือไปกอดรอบต้นคอของชายหนุ่มไว้ขณะเบียดตัวเข้าหาร่างกายสูงใหญ่ ระหว่างเธอกับเขาไม่มีอะไรที่ต้องปิดบังกันแล้ว แม้แต่ความต้องการมืดดำที่อยู่ลึกลงไปในใจ เธอเคยช่วยให้เขาผ่อนคลายได้ เธอก็อยากให้เขาช่วยให้เธอผ่อนคลายเช่นกัน
“ทำให้หนูมีความสุขสุดๆ จนลืมปัญหาบ้าๆ พวกนี้”
“ไม่มีอะไรที่ฉันทำให้หนูไม่ได้อยู่แล้วพาย...”
หนูพายขอได้ถูกคนมากค่ะ
'เรื่องพวกนี้' เสี่ยทัพเขาสู้ตายเพื่ออีหนูได้อยู่แล้วววว 🫣

🔥 ฝากคุณทัพกับหนูพาย #เมื่อมีรักกับคุณแสนร้าย [18+++] ด้วยนะคะ ทั้งแซ่บทั้งฟิน NC ไม่ตัดด้วย อีบุ๊กกดตรงนี้เลย! >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTIxOTk2NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjM5NTQ2NCI7fQ