ADAPT

เมื่อย่างก้าวสุดท้ายของความเป็นไปใกล้เข้ามา
การปรับเปลี่ยนเริ่มส่งสัญญาณให้ได้ยินชัดขึ้นเรื่อยๆ
หลายๆเรื่องราวประเดประดังเข้ามาให้เราต้องยอมรับความเป็นจริงมากขึ้น
จนแม้ความไม่ได้ตั้งใจหรือความบังเอิญรอบๆตัวยังเป็นเหมือนบททดสอบ ที่ถูกกำหนดเอาไว้ล่วงหน้า

ทับถมให้เราจมดิ่ง ให้เราลุกขึ้นสู้ ให้เราเข้าใจ ให้เรายอมรับ และให้เราระวังตัวไปพร้อมๆกัน

บนความเป็นจริงที่ว่า สุดท้ายแล้ว ลู่วิ่งในชีวิตของเรา ต่างต้องถึงเส้นชัยเข้าสักวัน
และเมื่อถึงเส้นชัยแล้ว ไม่ว่าเราจะ มี หรือ ไม่มี มีมากหรือมีน้อย เราต่างคว้าอะไรติดตัวไปไม่ได้สักอย่าง แม้กระทั่ง ร่างกายที่เป็นของเราเอง...........................................................................................
พุทธรัตน์
ADAPT

(ท้อหรือถอย สู้หรือทิ้ง นิ่งหรือเดินต่อ)

แม่งคือเรื่องโคตรจริงของชีวิตเลยเว่ย
แต่สิ่งที่กูเจอหรือพวกมึงเจอนั้น โอ้โห้ ชีวิต
เมื่อชีวิตเดินทางมาถึงจุดพิสูจน์ใจของเรา
ซึ่งแม่งไม่ได้มีอยู่จุดเดียวซะด้วยในชีวิต

คำถามคือ ท้อหรือถอย สู้หรือทิ้ง นิ่งหรือเดินต่อ
คุณคิดว่าคุณจะตอบคำถาม กับจุดพิสูจน์ใจ
ในแต่ละครั้งที่เจอมาอย่างไร

ซึ่งผมไม่คิดจะชี้นำอยู่แล้ว เพราะแต่ละคน
มีวิธีการที่ดีที่สุดซึ่งแม่งเป็นศิลปะเฉพาะตัวสัสๆ
บางคนท้อ แล้วเลือกที่จะถอย
เพราะขอแค่ออกมาจากสมรภูมิเพื่อเติมพลัง
แล้วคว้าดาบกลับไปบู๊ล้างผลาญอีกรอบ
บางคนสู้ เพราะเชื่อว่าต่อให้ปลายทางของอุโมงค์
ที่มืดมน ย่อมมีแสงสว่างอยู่ปลายทาง
บางคนทิ้ง เพราะเชื่อว่าสิ่งที่ทำไม่ได้เกิดมาเพื่อเรา
บางคนนิ่ง เพราะแค่อยากอยู่เฉยๆ
และละทิ้งในสิ่งที่เป็น และสิ่งที่ทำ
บางคนเดินต่อ เพราะขอแค่ได้ทำ
และทำในสิ่งที่อยากทำ

ทุกจุดพิสูจน์ใจของชีวิต
แม่งอาจจะมีคำตอบมากกว่านี้
แต่นี่ก็เป็น หก เหตุผลหลักที่เป็น Stereotype
ของคนที่เลือกที่จะแก้ปัญหา

ผมคงไม่บอกว่าวิธีไหนดีที่สุด
แต่ยังไงผมก็ขอเป็นกำลังใจในทุกทาง
และทุกการตัดสินใจที่พวกคุณเลือก
เพราะชีวิตคือห้องสอบที่คุณต้องเรียนรู้มัน
ไปจนวันตาย

รัฐรุจน์ สกุลวัชรอนันต์

คนเรากลัวที่จะไม่มีพรสรรค์
กลัวจะถูกปฎิเสธ ถูกวิจารณ์
ถูกล้อเลียน ถูกเข้าใจผิด
กลัวว่าจะไม่มีใครจริงจังในสิ่งที่เราทำ
กลัวความฝันของตัวเองเป็นเรื่องน่าอาย
กลัวว่าตัวเองจะมีความตั้งใจ
ไม่มากพอ
กลัวไม่มีทางที่เหมาะสม
ไม่มีเงินมากพอ
กลัวคนอื่นมองว่าโง่ น่าเบื่อ
หรือหลงตัวเอง
กลัวว่าจะเเก่เกินกว่าจะเริ่มลงมือทำ
กลัวว่าจะทำสำเร็จได้ครั้งเดียว
เเล้วก็ดับ
เเละกลัวว่าชีวิตนี้จะไม่ได้ทำอะไรประสบความสำเร็จเลย
ทุกอย่างน่ากลัวไปหมด
กลัวจนไม่ได้เริ่มก่อร่างสร้างอะไรเลย
เพราะอุปสรรคทางความคิด
มันมักจะบดบังสายตาเราไว้เสมอ.

คอลัมน์ : จันทร์(อะ)ไร
(อะ)ไร คือ ความสุข ของชีวิต

โอ้โห้ คำถามนี้บางคนโลกแตกไปแล้ว
ยังหาคำตอบไม่ได้
หรือบางคนไม่คิดจะหาคำตอบด้วยซ้ำ
เพราะเรื่องราวของความสุขในสังคม
มักมองเป็นเรื่องที่ไกลตัว
มองในรูปแบบของสังคมที่ต้องมีความสุข
เมื่อประสบความสำเร็จเท่านั้น
ต้องมีเงินเท่านั้น ต้องมีอำนาจเท่านั้น
ถึงจะมีความสุข
โดยเราแทบไม่มองถึงปัจจุบันของการใช้ชีวิตเลย
แม่งก็เลยเป็นสันดานฝังรากไปเลยว่า
สังคมเรามักยึดความสุขอยู่ในอนาคต

ทีนี้เมื่อพวกคุณเข้าใจบริบทข้างต้น
ของสังคมอินดี้มากๆแบบนี้
เราจะมีความสุขกับสังคมที่ชอบส่งไลน์วันจันทร์
แชร์คลิปดราม่า หรือนินทาและกดคนอื่นดูต่ำ
และสารพัดปัญหาพ่อตายทั้งหลายอย่างไร

โดยที่ เราลืมไปเลยว่ามีแต่ ปัจจุบันเท่านั้น
ย้ำนะครับ ว่าปัจจุบันเท่านั้นที่จะพิสูจน์สิ่งที่ดีที่สุด
หากเราอยากมีความสุข ก็ใช้เวลาที่เรามีชีวิตอยู่
ณ ตอนนี้ ทำให้มีความสุขซะ
ไม่ใช่ต้องมารอเงิน รอทอง รอความสำเร็จ
เพื่อให้มีความสุข

เพราะฉะนั้นใช้ชีวิต โดยหาความสุขใส่ตัวเอง
ในปัจจุบันที่เราอยู่เถอะครับ ทำงานเครียดมาเยอะ
ดูหนังบ้าง ชอปปิ้งบ้าง เจอเพื่อนบ้าง
ทำความสุขให้ตัวเองบ้าง

"หากปัจจุบันคุณยังไม่สุขกับชีวิต
ชีวิตนี้คุณก็ไม่มีความสุขทั้งปัจจุบัน และอนาคต"

รัฐรุจน์ สกุลวัชรอนันต์

ADAPT x Sport-SPM