Speed-TH

เอ๋!? เอาจริงดิ!?

ตอนนี้ถึงบ้านแล้วครับ

มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังวันนี้ผมกลับด้วยรถไฟ
เผื่อทุกคนลืม ผมนั้นไม่ได้อยู่กทมฯ แต่อยู่อยุธยา มันไม่ได้ใกล้มากนัก แต่ก็ไม่ได้ไกลเกินไป
แน่นอนผมก็กลับรถไฟนี่แหละ เมื่อผมถึงสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ "ทุกที่นั่งเต็ม" ไม่มีที่นั่ง เพราะงั้นผมกลับบ้านด้วย"ตั๋วยืน"
ตั๋วยืน = ตั๋วที่ขึ้นรถไฟไปได้ และลงในสถานีที่กำหนด โดยไม่มีที่ให้หย่อนก้นลงไปนั่งนั่นเอง
ยกตัวอย่างวันนี้ ผมนั่งรถไฟ ประมาณ 2 ชม.ถึงบางซื่อ ต่อรถเมล/รถไฟฟ้าประมาณ 1 ชม.นิดๆ (ระยะเวลาพอกันแต่ความสบายต่างกัน) ผมก็ถึง เดอะมอลล์บางกะปิ รวมๆประมาณ 3 ชั่วโมง เพราะงั้นถ้าอยากไปถึงงานก่อน ก็ต้องตื่นเช้าๆแล้วขึ้นรถไฟตามตารางนั่นเอง
แต่ที่ผมจะมาพูดในวันนี้นั่นคือผมกลับบ้านอยู่ที่สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ จะมีรถไฟที่ผมกลับบ้านแบบประหยัดได้ประมาณ 3 ขบวนคือ

19.25 กรุงเทพอภิวัฒน์-อุบลราชธานี
20.45 กรุงเทพอภิวัฒน์-เด่นชัย
23:05 กรุงเทพอภิวัฒน์-อุบลราชธานี

3 ขบวนนี้จะได้ขึ้นรถเร็วในราคาพิเศษ 20 บาท เท่านั้น ถูกใช่ไหมล่ะ? เหมือนจะเป็นเฉพาะที่ลงอยุธยาด้วย คาดเดาจากมีคนลงเยอะ+เป็นสถานที่ท่องเที่ยวกระมัง จากปกติเดินทางประมาณ 2 ชม. จะเหลือ 1 ชม. (แต่ไม่ค่อยตรงเวลาหรอกนะ 10-30นาที+- ตลอด)

วันนี้ผมก็กลับ 19.25 นี่แหละ เป็น"ตั๋วยืน" แต่ด้วยความที่ผมขึ้นรถไฟอย่างเชี่ยวชาญ​ผมนั่งลงที่นั่งปกติเลย นี่คือเทคนิค "นั่งก่อนเจ้าของที่มาค่อยลุก" ด้วยวิธีนี้บางทีเจ้าของที่ก็ไม่มา หรือ มาเราก็แค่ลุกไปยืน แต่ครั้งนี้ที่นั่งเต็มผมก็เลยได้นั่งไปได้แค่ 2 สถานีเท่านั้น
เจ้าของที่กลุ่มแรกเป็นคุณพี่ที่พาลูกมา 2 คน + คนอื่น+1
เท่าที่คุยคือเค้าลงก่อนสถานีปลายแค่ 1 สถานี ต้องนั่งรถชั้น 3 นี้ยาวไปถึงประมาณตี 5 ของวันพรุ่งนี้ ราวๆ 10 ชั่วโมง ที่ต้องกลับเพราะต้องพาลูกๆไปโรงเรียนเพราะเปิดเทอมแล้ว (ค่าโดยสารประมาณ 500 กว่าบาท เด็กลดราคา)
เมื่อผมลุกไปนั่งที่อื่นอีกที่นึงมีคุณลุงนั่งอยู่คนเดียวผมเลยขอไปนั่งด้วย พลางคุยถึงสถานีที่เค้าจะไป ใช่ครับ เค้าตอบมาว่าอุบลราชธานี ปลายทาง ถึงประมาณ 06.15 นั่นคือราว 11 ชม.ถ้ารถไฟไม่ช้าเลยอะนะ (แต่มันช้าตั้งแต่ผมถึงอยุธยาละล่ะ 20นาที) เราก็คุยถึงค่าโดยสารประมาณ​205 บาท เป็นที่นั่งชั้น 3
สาเหตุที่กลับเพราะไปทำงาน+ส่งลูกไปโรงเรียนเหมือนกัน ส่วนทำไมถึงต้องขึ้นรถไฟน่ะเหรอ? "น้ำมันแพง"ไงล่ะ ถ้าน้ำมันประมาณ 20-30 บาท/ลิตรยังพอไหว ตอนนี้พุ่งไป 40-50 กันแล้ว ไม่มีคนอยากมานั่งรถไฟแน่นๆ เหนื่อยๆหรอก อยากขับรถส่วนตัวทั้งนั้น ตอนนี้กลายเป็นว่ามีรถแต่เติมน้ำมันไม่ไหวแทน ที่รีบกลับไปทำงานด้วยก็เพราะเป็นลูกจ้างเค้าไม่ทำก็อดตาย
คุณลุงเล่าด้วยดวงตาที่เหนื่อยล้า พลางจะหลับไปได้ทุกเมื่อ
มาถึงดอนเมือง มีพี่ผู้ชายใส่หมวกมาวางสัมภาระไว้ด้านบน ผมก็ถามพี่เค้าว่า "พี่ที่นั่งอะไรครับ ผมจะช่วยดูให้"
"พี่ไม่มีที่นั่งหรอก ขอวางของไว้ข้างบนหน่อยนะ"​
"ครับพี่ เดี๋ยวผมช่วย วางด้านบนต้องวางนอนครับ มันจะได้ไม่กลิ้ง วางติดๆแน่นๆไปเลย จะปลอดภัยมากกว่า ตอนนี้เจ้าของที่ยังไม่มา พี่มานั่งด้วยกันก่อนสิครับ เค้ามาเราค่อยลุก"
พี่เค้าก็มานั่งตามคำชวน ผมก็ถามต่อเลย
"พี่ไม่มีที่นั่งแล้วพี่ไปลงไหนเหรอครับ? ผมลงอยุธยา นั่งอีกแค่ชั่วโมงเดียวก็ลงแล้วล่ะ"
"อุบล" ผมได้ยินสะดุ้งเลย
"อุบล ที่จะถึง 6 โมงเช้าพรุ่งนี้น่ะเหรอครับ?​ไม่มีที่นั่งพี่จะยืนทั้งทางเลยเหรอ? โคตรน่ากลัว"
พี่ผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามได้ยินว่าไปลงอุบล พวกเค้าก็ไปลงอุบลเหมือนกัน เป็นครอบครัว 4 คน รอบนี้ไม่ได้บ่นเรื่องน้ำมัน แต่พูดเรื่องจองที่นั่ง
"พี่จองที่นั่ง 4 ที่เมื่อวาน ขบวนนี้เหลือ 10 ที่ ถ้าไม่จองเมื่อวานก็คงไม่ได้ที่นั่งเหมือนกัน"
นั่งไปได้แปปเดียว ถึงสถานีรังสิต
เจ้าของที่นั่งมาแล้วเป็นพี่ผู้หญิง+เด็ก2 ผมก็เลยลุกคืนที่ให้เค้าตามที่สมควรจะเป็น จบวิธีการใช้เทคนิค "นั่งก่อนเจ้าของที่มาค่อยลุก"

ผมก็ยืนหลังจากนั้นจนถึงอยุธยา 1 ชม.นิดๆ ไหว้พี่ๆที่คุยบนรถแล้วลง ตอนลงมีคนที่ไปลงอุบลแล้วซื้อ"ตั๋วยืน"ไม่ใช่น้อย ทั้งคนที่ยืนใกล้ๆกัน คนที่แอบนั่งหลบตรงอ่างล้างมือ คนที่นั่งตรงข้อต่อรถไฟ(***อันตรายมากไม่ควรลอกเลียนแบบ) แทบที่ไม่มีที่ว่ากระเป๋าด้วยซ้ำ ผมยืนได้แค่ชม.กว่าๆยังเหนื่อย แล้วพวกเค้าที่ต้องอยู่แบบนั้นยันเช้า แค่คิดตามผมก็เหนื่อยล้าไปทั้งตัวแล้ว

ปล.พยากรณ์อากาศบอกคืนนี้จะมีฝน ตรงอยุธยานั้นตรงเปียกแฉะหมดแล้ว หมวกกันน็อคผมชุ่มไปด้วยน้ำฝนที่สาดใส่ ผมทำได้แค่สวมมันแล้วขับกลับบ้าน แต่ผู้คนที่ต้องกลับบ้านด้วยรถไฟคืนนี้จะเป็นอย่างไร ผมไม่อาจรู้ได้เลย ผมทำได้เพียงภาวนาขอให้พวกเค้าถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

ับหิ้ว