Smirkova

-Po co ty malujesz? - zapytał.
- Żeby się podrapać. Jak gdzieś dusza swędzi. To tylko malując można ją podrapać.
-Aha. A jesteś w stanie zrezygnować ze wszystkiego, żeby malować?
- Nie ze spania.
- To słabo. Musisz pamiętać, że jeśli odpuścisz malowanie zaraz po studiach, to jest ogromna szansa, że nie wrócisz do niego nigdy później.
Wspomnienie tego dialogu towarzyszyło mi przez wiele lat życia po studiach bez malowania. Zawsze, kiedy pragnienie malowania powracało jak dziwaczna tęsknota, wracałam myślami do tej rozmowy. Powróciło do mnie niczym bumerang zupełnie znienacka dziś rano, jeszcze zanim dotarły do mnie złe wieści.
Kiedy rok temu stało się dla mnie już jasne, że urządzę sobie , że znów będę mogła się podrapać po swędzącej duszy, pomyślałam, że muszę mu to pokazać, opowiedzieć mu o tym. I podziękować. Nie zdążyłam.
Odszedł mentor. R.I.P Paweł Jarodzki

O boskie Popo Atelier na wysokości! 💚 Tęskniłam!
Przerwa wakacyjna ma w sobie zawsze coś z roztargnienia podlewanego ciągłym brakiem konsekwencji i rutyny. A dziś znów oddaję się w całości twemu wnętrzu wśród najpiękniejszych zapachów, jakie potrafię sobie wyobrazić: kawy, terpentyny i kościelnego kadzidła. Lecz dziś moje oczy ciut zeszkliły się nad losem Solpolu. Czyżby już klamka zapadła? 🖤
Szanowny Panie Jarząbku, pewno targają dziś Panem silne, niespecjalnie miłe emocje. I nawet Pan nie wie, że jestem Panu bardzo wdzięczna. Bo gdyby nie Pan, nie mogłabym skryć się teraz w mym ukochanym i najspokojniejszym miejscu pod czułym okiem Królowej Pokoju. I choć raczej się tego Pan nie dowie, to chcę po prostu napisać: dziękuję.