Careerdesign

🔵 Czy dobrostan w firmie to tylko modne hasło?

W ostatnich latach wiele organizacji wprowadza programy wellbeingowe, oferuje sesje mindfulness czy konsultacje z psychologami. Jednak czy te działania rzeczywiście przekładają się na realne wsparcie dla pracowników, czy pozostają jedynie na poziomie deklaracji? W artykule "Kiedy troska o dobrostan staje się pustym hasłem w firmie" analizuję, dlaczego niektóre inicjatywy nie przynoszą oczekiwanych efektów i co można zrobić, aby dobrostan stał się integralną częścią kultury organizacyjnej.

Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak unikać pułapek "wellbeingwashingu" i tworzyć środowisko pracy sprzyjające autentycznemu zaangażowaniu i zdrowiu psychicznemu pracowników, zapraszam do lektury:

Kiedy troska o dobrostan staje się pustym hasłem w firmie Jest odmieniany przez wszystkie możliwe przypadki. I choć wiemy na temat roli dobrostanu wiele, nie brakuje konkretnych i rzetelnych danych, dbanie o samopoczucie pracowników bywa nadal karykaturą realnych działań.

„Muszę iść do najlepszego LO, bo tylko to daje sukces” – ale czy na pewno? 🤔
Presja, rankingi i strach przed porażką. A co, jeśli to tylko mit? 🔍
Coraz więcej rodziców i ósmoklasistów myśli w ten sposób – i coraz częściej płaci za to wysoką cenę: stresem, lękiem, syndromem oszusta.
👉 Jeśli jesteś rodzicem ósmoklasisty – spróbuj nie tylko wspierać, ale też zadać razem z dzieckiem pytania, które pozwolą myśleć szerzej niż tylko „ranking szkoły”. To może być bardzo dobra rozmowa – o wartościach, celach, a nie tylko ocenach.

🔸 Coraz częściej słyszę w rozmowach:
„Najlepsze liceum w rankingach = najlepsza edukacja = pewność sukcesu zawodowego i wysokich zarobków.”
Brzmi znajomo? Może nawet rozsądnie?
Problem w tym, że to tylko część prawdy. A dla wielu uczniów – źródło ogromnego stresu, lęku i… syndromu oszusta.

🟡 „Nie porównuj swojej drogi z cudzymi mapami. Każdy ma własne tempo i kierunek.”

🎧 Głosy młodych, które często słyszę:
„Chcę iść do topowego LO, ale boję się, że nie dam rady. Tam są tylko geniusze.”
„Jak się nie dostanę – to koniec. Wstyd. Rozczaruję rodziców. Przegrałem.”

To objawy syndromu oszusta – mimo realnych możliwości, uczniowie czują się niewystarczający.

🔎 Co można z tym zrobić?
✅ 1. Pracuj z przekonaniami
Zadaj sobie (lub dziecku) pytania:
Skąd wiem, że sobie nie poradzę?
Czy tylko jedna szkoła gwarantuje sukces?
Co mogę zrobić, jeśli plan A się nie uda?
✅ 2. Zrób więcej niż jeden plan
Topowe LO to marzenie? Super.
Ale warto mieć też plan B i C – może z mniejszym stresem, może z kierunkiem, który naprawdę Cię ciekawi?
✅ 3. Porozmawiaj ze strachem
Strach to nie wróg – to sygnał. Zapytaj:
Czego ten strach ode mnie chce?
Może mówi: „przygotuj się”, „porozmawiaj z doradcą”, „nie rób tego sam/a”?
💬 Porozmawiaj z doradcą zawodowym, projektantem kariery. To inwestycja, nie słabość.

🧭 A czy najlepsze LO naprawdę = najlepsza przyszłość?
Nie. To mit.
Wielu absolwentów prestiżowych szkół:
✔️ rzucało studia,
✔️ zmieniało branżę,
✔️ szukało swojej drogi na nowo.
Z kolei wielu właścicieli firm, twórców, specjalistów po prostu... chodziło do zwykłych szkół.
Co ich łączy?
✔️ Samodzielność
✔️ Determinacja
✔️ Ciekawość i elastyczność
✔️ Wzmacnianie Inteligencji emocjonalnej

🔄 I na koniec: czy to naprawdę Twoja decyzja?
Czy wybierasz szkołę, bo naprawdę Cię ciekawi?
Czy może dlatego, że „wszyscy tak robią”, „rodzice marzą”, „tak wypada”?

Twoja droga nie musi być widowiskowa, by była wartościowa.

✨ Jeśli jesteś uczniem 8 klasy i boisz się przyszłości – to OK.
Ale nie pozwól, by lęk Cię zatrzymał.
✔️ Zrób plan. Rozmawiaj. Pytaj.
Nie jesteś oceną, rankingiem ani decyzją komisji.
Jesteś osobą z potencjałem.
A potencjał zawsze znajdzie drogę – nawet jeśli nie przez „szkołę z pierwszego miejsca rankingu”.

🧩
Agnieszka Grajczak
Projektantka Kariery
📩 [email protected]