SoniQ InQbator

Czy zmiana w tobie/ciebie znaczy - muszę się wyrzec świata?
Rezygnacja,czy zmiana przez siebie?

„Abba, to teraz całkiem będę musiał wyrzec się świata?” - Ojcowie pustyni rozmowa z uczniem

…. nawrócenie nie jest wyrzeczeniem
Mówimy nawrócenie i mylimy znaczenie słów. Nawrót, kojarzy się z drogą powrotną, czyli udaniem się z powrotem tą samą drogą. Jakby ktoś koniem i wozem drabiniastym, za dawnych czasów, jechał i z powodu małej skrętności, musiał znaleźć miejsce dla manewru nawrócenia (nawrócić konie) i udał się na powrót.
Lecz tu nie dokładnie o powrót tą samą drogą, w takim samym stanie chodzi. Jeśli chcesz pojąć, iż tą samą drogą, jak cofanie się, to w takim razie i tak z innym oglądem przeszłości. Czyż powrotni, nie idziesz drugim krajem, nie jedziesz innym pasem ruchu? Zmienia się perspektywa, odniesienie, ogląd.
Dlaczego z powrotem? Chodzi o przypomnienie sobie kim jesteś, skąd jesteś, czego się wyparłeś, gdzie jest Źródło wszystkiego oraz twoje „fabryczne” ustawienie w Prawdzie i Miłości. Nie musisz pokonywać całej drogi powrotnej Możesz zerwać wszystko co narosło i שׁוּב (szuw/shuv – zawrócenie, odwrócenie się do kogoś/czegoś obliczem,) do Stwórcy. Odwrócić się do Stwórcy, (דָּבַק -. dawaq lub dabaq) przylgnąć i słuchać. Nie zniekształcać przekazu swymi interpretacjami, domysłami, nawykowym zachowaniem, wedle ludzkich prawideł, tradycji i zwyczajów. Wymogów i oczekiwań. Tylko za Prawem, za Słowem Stwórcy. Gdy słyszysz Jego, to i czujesz zgodność w sobie nawet, gdy nie jest to zgodność z zewnętrznym uwarunkowaniem. Nie rozumiesz, masz wątpliwość? Pytaj, dopytuj, sprawdzaj i utwierdzaj się. Masz źródła, „posłańców”, nauczycieli, Nauczyciela, przewodników. Nie, nie znaczy będziesz nieomylny, idealny, ale doskonalący się.

Czy musisz wyrzekać się świata? O matko!!! A czy musisz się wyrzekać tego, co dla ciebie zostało stworzone i w czym zostałeś osadzony? To tylko zmiana perspektywy. To co stworzone było dobre i takim jest. Co utworzone, wytworzone przez złudzi, częstokroć odbiega od wzorca i takowym dobrym nie koniecznie bywa. Naucz się oddzielać wartość, od nie wartości. Przyczynianie się do dobrostanu, od destrukcyjnego wpływu. Po efekcie poznawaj swoje i cudze działanie (po owocach ich poznacie), przy użyciu różnych perspektyw np. wpływu na wszystkich, nie tylko na jednego, czy też sutku w czasie.

„Jeśli twoje życie będzie naprawdę chrześcijańskie, to świat natychmiast wyrzeknie się ciebie.” – podobno tak brzmi dokończenie dialogu i pouczenie nowo nawróconego.
Nie wiem czy tak brzmiała nauka, gdyż inne teksty/cytaty podają: „Nie bój się. Świat nie jest taki zły. Po prostu przestań żyć tak, jakbyś to ty był jego centrum.”

Czy świat odrzuci nawróconego? Może odsunąć go część ludzi, której model życia stanowi zupełną przeciwność. Mogą odrzucić, nawykowi lenie. Krótkowzroczni głupcy, pełni lęku o swoje stanowienia, ważność, posiadanie, zastałość. Mogą czujący wstyd swej niewiedzy, braku rozwoju, wypierający ciekawość. Bo a nuż dowiedzą się czegoś, co im nie sprzyja i wybija z komfortu. Mogą …. grupy ludzi, ale nie świat.
Świat został stworzony dobry i w Miłości, a zatem w jedności i akceptacji. Luzie? Ludzie mają wolną wolę własnych dróg, wyborów, postrzegania, dlatego czynią z siebie sędziów osądzania, wydających wyroki. Władców nad innymi, stawiających warunki o różnym zabarwieniu. Dla przynależenia, dla obdarowania uczuciami lub materią.
Pomyleni i zagubieni, ale kreują, gdyż stworzeni na twórców (na obraz i podobieństwo). Kreują taki świat, jak ich nauczono, jak podejrzeli u ludzi.

Jednak znaczy to, iż ty możesz kreować swój własny świat, nie koniecznie w kłótniach, sporach, zwalczaniu się i tworzeniu wrogów. Potrzeba sposobu, by twoje tworzenie, rozsiewanie ziarna, przynosiło plon.
Pamiętaj, że gdybyś miał wiarę jak ziarno gorczycy … (Mt 17, 20) Czy wiesz , że gorczyca była chwastem, mocno rozpleniającym się i ukorzenionym. Nie była niszczona na polu, a dopiero po zbiorze oddzielano ją od zboża. Co będzie lepszym plonem owo ziarno wiary, czy rzekomo złote kłosy?

Nie bądź centrum świata. Nie wywyższaj się. Nie krzycz o swej odmienności, a tym samym nie wywyższaj się. Bo choć jesteś solą ziemi (Mt 5,13-20) i światłem w ciemności, nie znaczy stawaj ponad innymi. Nie na siłę, nie przytoczeniem, nie krzykiem. Po prostu nie nakładaj korca (Mt 5,14-16). Bądź świecą w świecznikach wielu domów, dla wielu ludzi, ale nie poprzez wywyższanie, a współprzebywanie. Przez swoje oddziaływanie bezpośrednie. Przez zaobserwowaną u ciebie postawę w każdym czasie, w każdym obszarze, relacji.
Nie masz oślepiać, masz dać widzenie. Nie masz parzyć, a ogrzać (nie walka, a zrozumienie).
Zanieś sobą rozumienie przyczyny i skutku, jeśli działa się w Prawie oraz wbrew Niemu.
Pozwól by inni smakowali, czerpiąc przykład i naśladowanie, jakby solili potrawę. a nie przesalali Pamiętaj, ktoś nienawykły do soli, będzie zaskoczony. Może nawet w pierwszym odruchu zniesmaczony, albo w stanie lekkiej euforii odkrycia. A dla trwałości trzeba spokoju, ciszy, cierpliwości, gotowości na podejmowanie prób przemiany.

Nie, nie wyrzekaj się świata. Otwórz się i czuj jak bardzo jesteś przez świat chciany. Ja bardzo połączony i tak jak wszystko Miłowany.

SoniQ DM
Wędrowiec dnia FB

Szkolenie lub po prostu droga/natura szczęśliwego życia.

„(..) moc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi do życia (..)” (2P 1,3)

… Szymon, pierwowzór coacha?
Przepraszam za żartobliwe nieco ujęcie zagadnienia, ale w obecnych czasach mody na szkolenia, rozwój osobisty, coachów, trenerów świadomości, uważności, obecności, poznawania siebie, przepracowywania traum, poszukiwania niemal cudownych receptur szczęścia, wydaje mi się to trafne.
Bo wielorakie metody szkoleń, tworzone formuły, rzekome wynalazki i nowości recept tworzenia swego świata z zadowoleniem i satysfakcją, są niczym. To już było. Już powiedziane, uznane, doświadczone, czyli potwierdzone.
Mało tego, było – wydarzyło się, zostało ujawnione i trwa – jest ujawniane, oznajmiane, doświadczane.

Udzielone zostało, jak napisze Szymon Piotr, znaczy już posiadasz. Ze stworzenia dostałeś, z narodzeniem przyniosłeś w sobie, zasób ogromny. Niemierzalny, nieświadomy. Masz do niego stały dostęp. Lecz czy sięgasz? Czy potrafisz wydobyć i zagospodarować? Czy wiesz do czego, jak i kiedy wykorzystać?
A na kogo zapatrzony jesteś, gdy chcesz się uczyć i rozwijać? Z czego czerpiesz kompetencje, interpretacje?

Tworzy nam tu Piotr (obrazuje) niemal rachunek ciągniony, lecz w odwrotności. Nie tyle w koszcie, co w przysposobieniu. Rachunek wynikowy, ciąg następstw.
Krok - poznanie. Poznawane Tego od którego pochodzisz. Na obraz i podobieństwo stworzony. Zatem nie musisz tak bardzo zagłębiać się w sobie, albo nie w tej kolejności. Ty bowiem masz zapisane mocno w sobie oddziaływanie ludzi. Zagłębiając się w siebie, odczytasz działanie ludzi w tobie. Odczytasz co nadpisane nad pierwotny zapis Stwórcy. Potrzeba kolejności w poznawaniu, najpierw On, później ty. Tak poznasz pierwotne, podobne, obrazujące, a później nadpisane i zniekształcające ciebie.
Do poznania potrzeba uważności i rozumności, by nawyk ludzkiego odbioru i oceny, nie dyktował, zamiast rozumnego rozpatrzenia. Otwartości na to, co wedle nas nieznane, nie do przyjęcia, z przyzwyczajenia skrajnie inne. Akceptacji do przyjęcia bez oceny i pozostawienie, do uzupełnienia danych dla rozważeń i analiz. Powściągliwości przed wyrokowaniem.
Poznanie i powściągliwość prowadzą do ciekawości dalszego poznawania. Tu zaś trzeba akceptacji, dla akceptowania zaskoczeń i niezgodności, jak i dalszego odkrywania nowości, inności, używania wielu (niestosowanych dotąd) perspektyw. Cierpliwość, zarówno potrzebna, jak i powstająca na skutek poprzednich „kompetencji”/cech.
Do cierpliwości potrzeba pobożności – szacunku, Miłości, wytrwałości, zaufania, przestrzegania Prawa, zapatrzenia na wzorzec Stwórcy, nawet jeśli się dopiero to rozpoznaje.

A jedno wynika z drugiego. Jedno drugie wydobywa, ożywia, napędza, wzbogaca, jak palindrom lub znak nieskończoności. Można obrócić kolejność, dochodząc do poznania, by to znowu obudziło ciekawość, powściągliwość, cierpliwość zaangażowanie w poznawaniu.

Greckie słowa obrazują nam poznanie, jako wiedzę i świadomość. Powściągliwość – egkrateia (gr. ἐγκράτεια): panowanie nad sobą, okiełznanie siebie (w tym emocji), dowodzenie samym sobą (w_ strzemię_źliwość), samokontrolę. Cierpliwość - υπομονή (czyt. ipomoní): cierpliwość, wytrwałość, zdecydowanie. Pobożność – ευσεβειαν: bogobojność, szacunek dla Boga, prawość moralną, (eusebes): głęboka cześć i oddanie.

A co dalej? Nie tylko stajesz się, ale rozumiesz, poznajesz, że jesteś koinonoi (gr. κοινωνοί): wspólnicy, towarzysze, uczestnicy, współbracia, z Ojcem/Stwórcą, oraz z innymi.
Teraz postaw sobie pytanie - jakim wspólnikiem jesteś? Jak działałaby Wasza firma? Jakim bratem – jak funkcjonowała by rodzina?
Jakim uczestnikiem? Burzącym wszystko, co zbudowane w doskonałości? Leniem, spoczywającym w swej obcości, izolacji, niemocy, głupocie, ograniczeniach, rozpaczach, ucieczkach? Jakim towarzyszem jesteś i gdzie doszlibyście, opierając się na twoim towarzystwie?

Bo wedle Wzorca i rozpoznania otrzymujesz: „przyjaźń braterską, do przyjaźni braterskiej zaś miłość.”. To wszystko czyni zaś obfitość, w każdym obszarze życia. Powoduje zniesienie przeszkód w postaci twej własnej bezowocności.
Uwaga, to przywraca wzrok i doskonalenie się we własnych talentach, pasjach z predyspozycji. Tym samym dostarczanie wytworzonych przez siebie wartości.
Czyli po prostu zadowolenie, spełnienie, szczęście.

SoniQ DM
Wędrowiec dnia FB

Czy wiesz kim jesteś? Co znaczy, gdy wypowiadasz swoje imię i nazwisko?

Miłość zasłania, osłania, tuli, chroni, ...... prewencję czyni przed nieprawością. Bo wybaczenie przed krzywdą, bo zamiar zmienia się miłośnie.