Centrum Emocji

"Dziedziczenie traumy – cieniem przeszłości, światłem przyszłości"

Czy wiesz, że emocje i doświadczenia
z przeszłości mogą przenosić się przez pokolenia?

To zjawisko, znane jako dziedziczenie traumy, może wpływać na nasze życie, nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Traumy przeżyte przez poprzednie pokolenia mogą pozostawić ślady w genach, wychowaniu i wzorcach emocjonalnych, które przekazujemy dalej. Te „niewidzialne dziedzictwa” mogą wpływać na nasze relacje, samopoczucie
i sposób radzenia sobie z trudnościami.

Świadomość to pierwszy krok ku zmianie. Praca terapeutyczna pozwala zrozumieć i uzdrowić te ślady, by nie wpływały na przyszłe pokolenia.

📞 Jeśli potrzebujesz wsparcia umów się na wizytę z naszym lekarzem lub psychoterapeutą
+48 736 434 395

Centrum Emocji CENTRUM Koszykowa jest miejscem oferującym szeroki zakres usług z zakresu psychiatrii i psychoterapii oraz rozwoju osobistego

Jaką dziś rolę pełnią dziadkowie w wychowaniu, rozwoju dziecka?

Udział dziadków w ten proces mocno ewoluował na przestrzeni lat. Kiedyś często praktykowany model domów wielopokoleniowych odchodzi w zapomnienie.
Nie ulega jednak wątpliwości, że oba pokolenia wzajemnie się potrzebują.
Wiele mówi się o tym, jak ważny jest wspólny czas, który rodzic spędza z dzieckiem ale jak ważny jest czas spędzony z dziadkami?
Istotą ,,dziadkowania” jest tworzenie dla wnuków pewnego rodzaju azylu, w którym wspólne przebywanie daje obustronne poczucie miłości i bezpieczeństwa. Bezpośrednie kontakty z dziadkami uczą dzieci rozumieć rozwój społeczeństwa. Kształtuje się również ich stosunek do ludzi starszych.
Pozytywne aspekty z takiej relacji wynikają również dla samych seniorów. Dziadkowie czują, że są potrzebni, bo opiekują się wnukami, czasem zastępują rodziców, są towarzyszami zabaw i przewodnikami w życiu codziennym swoich wnucząt.
Obecność babci i dziadka w rodzinie pozwala wnukom na bezpośrednie zetknięcie się z ich problemami, na kształtowanie właściwego podejścia do nich.

"Unikanie żalu może złagodzić przykre uczucia na pewien krótki czas, ale wstrzymywany żal prędzej czy później powróci - czasami w chwili, kiedy najmniej się tego spodziewasz. Wiele osób nie przeżywa żalu w momencie utraty czegoś, ponieważ wtedy oczekuje się od nich, aby były „silne”, bądź są one przekonane, że muszą troszczyć się o kogoś innego. Ale osoby te nieuchronnie się rozkleją, czasami wiele lat później, często z powodu jakiegoś znacznie mniej ważnego wydarzenia. Dopóki nie doświadczą swego odraczanego żalu, nie będą w stanie odbudować swej sfery emocjonalnej. Żal ma swój początek, środek i koniec. I wszyscy muszą przejść przez te etapy. Jeżeli próbujesz uniknąć żalu, to on zawsze będzie w tobie i zawsze będzie przeszkodą na drodze do odzyskania równowagi ducha.”
📖 Susan Forward – „Toksyczni rodzice”