Hashtagalek

Chcę Wam dziś pokazać drugą część projektu fotograficznego o koszykarskich boiskach w Warszawie. 🏀📸

Serię przygotowałem dla Polskiego Związku Koszykówki z okazji nadchodzących Mistrzostw Świata w koszykówce 3x3 - największej imprezy sportowej w Polsce w tym roku! ⛹️‍♂️ Tym razem dorzuciłem też kilka dodatkowych ujęć spoza ostatecznego wyboru. 😊

Raz jeszcze dziękuję PZKosz za współpracę i zaufanie - to był zaszczyt móc pokazać świat sportu z zupełnie nowej, architektonicznej perspektywy. 🤝

Przedwojenny budynek i ogromna wisteria... 💜 Co za duet! Fotografując go wczoraj pomyślałem, że Warszawa nieustannie mnie zaskakuje. 🥰📸 Jak tu trafiłem i jaką historię kryje podwórko? O tym słów kilka poniżej.

Maj w wiośnie oznacza jedno - tzn. oznacza wiele, ale dla mnie głównie jedno - wkraczamy w okres kwitnienia niezwykle okazałej długowiecznej rośliny: wisterii. Glicynie - bo tak też są nazywane - pochodzą z rodziny bobowatych będąc tym samym spokrewnionymi z dobrze znanymi nam fasolą czy grochem.

Ich fioletowa barwa na zdjęciach prezentuje się czarująco i co roku staram się zestawić ten widok ze światem mi o wiele bliższym: miastem. Wybrałem się na Żoliborz, który słynie z dużej obecności wisterii i gdy po przejściu utartym szlakiem miałem kończyć spacer przy Placu Wilsona kątem oka zauważyłem przepiękny okaz na podwórku modernistycznego bloku.

To budynek powstały w latach 1930-1931. Za projekt odpowiadali wybitni polscy architekci: Józef Szanajca i Stanisław Brukalski. Dom spółdzielczy, znany pod nazwą "Warszawa 1" i wzniesiony dla pracowników ZUS, przetrwał wojnę. Odnalazłem też informacje w internecie, że w trakcie Powstania Warszawskiego odprawiane były na jego podwórzu polowe msze święte. Mieszkał też w nim Jacek Kuroń.

Jest to też częściowo galeriowiec. Do części mieszkań od strony Pl. Wilsona i ul. Zygmunta Krasińskiego prowadzą galerie komunikacyjne. Jedna z nich skrywa właśnie wspomniane glicynie. 🍇

No i tylko pozostaje pytanie - a ile lat ma sama wisteria❓ Może odnajdą się w komentarzach mieszkańcy, którzy wyjaśnią zagadkę. 😇

P.S. Ogromna prośba: jeśli postanowicie zobaczyć je na żywo, zachowajcie proszę wyjątkową ostrożność. Niech ta wiekowa roślina zachwyca kolejne pokolenia Warszawiaków! 🥹
---
Edit: dokładny adres usunięty na prośbę mieszkańców z racji lokalizacji wisterii w zamkniętej części osiedla. Uszanujmy ich prywatność 😇

To była cudna pełnia księżyca, której towarzyszył bezchmurny zachód słońca. 🥹 Następnie mgła zawitała o poranku, by po chwili odsłonić całą scenerię na nowo, istny świetlny spektakl. Na długo zapamiętam te momenty z początku marca i dziś kilka zdjęć, które wtedy stworzyłem. 📸 Tym samym to ostatnia część zdjęć ze Śląska - na teraz, bo już wiem, że tam powrócę jeszcze... nie raz! 😊

P.S. Ciekawostka techniczna: wszystkie zdjęcia powstały przy użyciu smartfona, z odległości nawet kilku kilometrów. 🤳

Sfotografowałem na zlecenie jedno z największych w Polsce centrów kongresowych 📸🤩 Kontynuując katowicką sesję dziś przedstawiam Wam „młodszego brata” Spodka - Międzynarodowe Centrum Kongresowe.

Jeśli Spodek jest kosmicznym przybyszem, to MCK jest jak brakujący element układanki, który idealnie wpasował się w tkankę miasta. No i ta architektura! Ostre linie, czarna elewacja nawiązująca do węgla i niesamowite załamania światła sprawiają, że każdy kadr wygląda jak gotowa grafika. Do tego wnętrza wypełnione drewnem i betonem... Fotografowanie go to czysta przyjemność dla fana geometrii.

Najbardziej fascynujące jest to, jak ten budynek „rozmawia” z otoczeniem. Zielona dolina, która przecina dach, to nie tylko świetny punkt widokowy, ale genialny skrót dla mieszkańców. Za ten odważny i nagradzany na całym świecie projekt odpowiada pracownia JEMS Architekci. Stworzyli coś, co z jednej strony szanuje historię miejsca, a z drugiej - wyznacza standardy nowoczesności.

Jeszcze raz wielkie dzięki dla zarządcy Międzynarodowe Centrum Kongresowe w Katowicach, Grupie PTWP, za zaufanie. 🙏

P.S. Wiedzieliście, że elewacja MCK jest pokryta stalową siatką cięto-ciągnioną? Nadaje ona budynkowi głębi i sprawia, że w zależności od kąta padania słońca, obiekt zmienia swój odcień. Natomiast samo wgłębienie w dachu, czyli słynna „Zielona Dolina”, zostało zaprojektowane tak, aby nie zasłaniać widoku na Spodek z osi alei Korfantego.