PKIG

Dziękujemy! „Nowy wymiar nieruchomości” miał swoją premierę, z pełną obsadą, świetnym scenariuszem i bardzo żywą dyskusją w roli głównej.

Ogromne podziękowania dla naszych prelegentek i prelegentów za konkret, doświadczenie z rynku. Dziękujemy też partnerom wydarzenia za zaufanie i wspólne dopracowanie programu – dzięki Wam temat drugiego życia budynków naprawdę ożył, a nie pozostał tylko hasłem w agendzie.

Konferencja odbyła się w budynku HOP przy ul Chmielnej 132/134, który został udostępniony przez partnera Wydarzenia Syrena Real Estate. Obiekt ten idealnie pokrywał się z tematyką wydarzenia jako przykład doskonałej rewitalizacji istniejącego budynku biurowego zarówno pod kątem dostępności dla osób z niepełnosprawnością jak i dostosowania do nowoczesnych potrzeb komercyjnego rynku nieruchomości.

Uczestniczkom i uczestnikom dziękujemy za pełną salę, pytania, polemiki i rozmowy, które przeciągnęły networking znacznie poza przewidziany czas (i bardzo dobrze!). Atmosfera była dokładnie taka, jak lubimy: merytoryczna, ale bez nadęcia, z dystansem, humorem i gotowością, żeby szczerze porozmawiać o tym, co w branży działa, a co wciąż mocno zgrzyta.

Cieszymy się, że mogliśmy spędzić ten dzień razem. Trzymamy kciuki żeby coraz więcej budynków przeszły taką metamorfozę dostępności oraz poprawy funkcji jak HOP.

🚀 Kiedy oglądasz start rakiety Artemis, co pierwsze rzuca Ci się w oczy? Ogień i dym? A może czarno-białe kwadraty na bokach rakiety? Każdy geodeta od razu je rozpozna. To klasyczne znaczniki fotogrametryczne.

NASA - National Aeronautics and Space Administration rozmieściła je celowo na boosterach, członie centralnym i adapterach kapsuły Orion. Duże kwadraty mierzą ogólne ruchy rakiety i jej prześwity od ziemi. Mniejsze szachownice śledzą separację boosterów – zdarzenie trwające ułamki sekund, około 2 minuty po starcie. Kamery rejestrują te znaczniki z wielu kątów jednocześnie, a oprogramowanie rekonstruuje pełne przemieszczenie 3D.

Fotogrametria dostarcza tu rzeczywistych danych do walidacji modeli numerycznych rakiety – danych, których żaden sensor pokładowy sam nie zastąpi.
To nie jest nowy pomysł. W latach 40. XX w., podczas testów rakiety V2, malowano na kadłubach szachownicę z dokładnie tego samego powodu: by śledzić, czy rakieta nie obraca się wokół własnej osi w locie. Obserwatorzy analizowali klisze filmowe ręcznie. Dziś algorytmy robią to samo w czasie rzeczywistym na zdjęciach cyfrowych. Zasada jest identyczna – zmieniła się tylko technologia.

Fotogrametria towarzyszy misjom kosmicznym nie tylko przy starcie. W centrum testowym ESA ESTEC w Holandii kamery fotogrametryczne mierzą mikroskopijne odkształcenia termiczne satelitów w komorach próżniowych – z dokładnością rzędu 20–45 mikrometrów. Na Marsie łaziki Curiosity i Perseverance stosują metodę Structure-from-Motion do budowania modeli 3D terenu i planowania tras. Mapowanie Krateru Jezero przed lądowaniem Perseverance powstało z fotogrametrycznych modeli terenu wykonanych ze zdjęć orbitera.

To są dokładnie te same zasady, które stosujemy na co dzień: GCP-y zamiast markerów na rakiecie, ortofotomapa zamiast mapy lądowania, NMT zamiast modelu terenu dla łazika. Różni je tylko odległość od operatora.

Kiedy patrzymy na start Artemis, widzimy nasz zawód z perspektywy kosmicznej 🌕

źródło grafiki: CNN