Artwork.House

18. Międzynarodowe Triennale Tkaniny w Łodzi dobiegło końca – i naprawdę trudno zamknąć je w kilku słowach.

To była opowieść o tym, jak tkanina wychodzi daleko poza materiał – staje się językiem do mówienia o pamięci, tożsamości, ciele, historii i zmianie. Od bardzo osobistych narracji po szerokie, społeczne konteksty. Od rzemiosła po eksperyment i nowe technologie.

Tegoroczne hasło „Dekonstrukcja / Rekonstrukcja” wybrzmiało wyjątkowo mocno – w pracach, które rozbierały rzeczywistość na części i składały ją na nowo, często w nieoczywisty, poruszający sposób.

Za koncepcję wystawy odpowiadały Marta Kowalewska i Bukola Oyebode-Westerhuis – i czuć było tę międzynarodową, wielogłosową perspektywę w całej ekspozycji.

Złoty Medal zdobyła Aziza Kadyri za pracę „Jej scena (II)”. Srebrny medal trafił do Łukasza Wojtanowskiego, a brązowy do Charlott Markus. Finisaż był pięknym, trochę nostalgicznym domknięciem tej edycji – momentem zatrzymania, spojrzenia jeszcze raz i docenienia tego, jak wiele wydarzyło się między pracami, ludźmi i rozmowami.

Dzięki za wszystkie spotkania, inspiracje i obecność 🖤
To była jedna z tych wystaw, które zostają na długo.

sztuka lodz art

Emily Kame Kngwarreye to wyjątkowa artystka w historii australijskiej sztuki współczesnej. Przez większość życia zajmowała się tradycyjnym życiem społeczności: hodowlą bydła, zbieraniem roślin, uczestnictwem w ceremoniach. Sztuką zajęła się dopiero w bardzo późnym wieku — zaczęła malować profesjonalnie, gdy miała ponad 70 lat.

Choć zaczęła późno, stworzyła imponujący dorobek – w ciągu ośmiu lat namalowała ponad trzy tysiące prac. Jej obrazy powstawały z głębokiego związku z ziemią, duchowością Aborygenów oraz opowieściami przodków, które w kulturze jej ludu nazywane są „Dreamtime”. Motywy w jej dziełach nie są realistyczne — są symboliczne. Przedstawiają rytmy natury, cykle życia, rośliny (szczególnie jam – dziką roślinę korzenną), ścieżki duchowe.

Jej technika była unikalna. Używała kropek, linii, gestów i warstw koloru, by wyrazić niewidzialne połączenia między człowiekiem, ziemią i czasem. Jej obrazy są jednocześnie abstrakcyjne i głęboko zakorzenione w tradycji. Nie malowała dla sztuki samej w sobie — malowała, by opowiadać historię swojej ziemi, by przekazać to, co niewyrażalne słowami.

Zmarła w 1996 roku, ale jej twórczość jest wciąż obecna w najważniejszych muzeach i kolekcjach sztuki na całym świecie. Dziś uważana jest za jedną z najwybitniejszych artystek współczesnych, a jej prace to nie tylko dzieła sztuki — to świadectwo życia, duchowości i głębokiej więzi z naturą.

Wystawa poświęcona Emily Kame Kngwarreye odbędzie się w w Londynie w dniach od 10 lipca 2025 roku do 11 stycznia 2026 roku. Będzie to pierwsza duża europejska prezentacja jej twórczości, obejmująca ponad 70 prac, w tym wiele nigdy wcześniej niepokazywanych poza Australią.

Artwork House, 2025
Be a work in progress