Autypatryk

Zapraszam Was do przeczytania wpisu Agnieszki. Porusza on naprawdę istotne tematy i warto się z nim zapoznać.

Ruszyły przesłuchania ws.stalkingu, którego doświadczam już ponad 2 lata.

Trudno pisać mi taki wpis - zbierałam się do tego jakiś miesiąc. Przemogłam się po tym, jak jedna z osób na przesłuchaniu w sprawie usłyszała od policjanta mniej więcej takie zdanie: “Nie ma bezpośredniego zagrożenia życia, więc prokurator pewno to umorzy”.

Staram się wierzyć w ludzi, ich dobre intencje i oczywiście nasz wymiar sprawiedliwości, służby - czego daje dowód choćby moimi działaniami tutaj.

Jednak jest takie powiedzenie: “szewc bez butów chodzi”, czyli obrazuje ono sytuacje, gdzie ktoś pomaga innym, ale nie potrafi pomóc sobie.

Mam wrażenie, że ja nie potrafię pomóc sobie, mało tego - nie potrafi mi pomóc nikt, bo kto niby miałby, skoro prokuratura, policja poniższe, uważa za coś, czego nie powinno się zgłaszać.

Szybka statystyka:
➡️W ciągu dwóch lat otrzymałam około 2575 wiadomości sms/mailowych oraz na komunikatorach internetowych.

➡️Wiadomości pochodziły z min. 89 różnych kont (trudno było mi się doliczyć dokładnie, bo powstaje masa nowych).

➡️Dostałam uwaga około 10000 telefonów z około 93 numerów telefonu.

➡️Regularnie też wysyła wiadomości do moich znajomych, zaproszenia na Facebooku i prosi ich o kontakt ze mną.

➡️Wielokrotnie próbował włamać się też na moje konta w mediach społecznościowych.

Wśród wiadomości między innymi były takie:
“„Nie odpuszczę! Będę szukał z Tobą kontaktu choćbym miał od tego zdechnąć”.
„Boję sie też, że moge zrobić Ci krzywde”
„Nie chcę się kłócić i tak samo jak Ty, nie chcę aby doszło do tragedii”.

Sprawcy tego typu przestępstw bardzo często wiedzą jak pisać, żeby nie ponosić konsekwencji, ale żeby zastraszyć ofiarę.

Jako ciekawostkę naukową dodam takie statystyki:

▶️W przeglądzie badań dotyczącym cyberstalkingu i nękania internetowego 42 z 43 analizowanych badań wykazały negatywny wpływ na zdrowie psychiczne ofiar, w tym depresję, lęk oraz myśli samobójcze.

▶️Badania wskazują, że około 67% ofiar stalkingu obawia się, że zostanie zabitych lub poważnie skrzywdzonych, co wiąże się z bardzo wysokim poziomem przewlekłego stresu.

▶️Metaanalizy opisują częste występowanie u ofiar objawów zespołu stresu pourazowego (PTSD), depresji, zaburzeń lękowych, bezsenności oraz znacznego pogorszenia funkcjonowania społecznego.

Jest to sprawa taka, gdzie praktycznie większość to bagatelizuje. Nie tylko policja, sądy ale też społeczeństwo.
Ludzie z tego żartują, mówią “co ty się przejmujesz jakimś xyz”, sugerują w tym moją winę (tak dokładnie, choć nie wiem co miałabym tu zrobić żeby zasługiwać na udręczenie), albo niby współczują, po czym kiedy np.mam moment załamania, to dowiem się, że chyba jestem jakaś nienormalna:)

Praktycznie z kim nie rozmawiam, kto tego doświadczył - to zmagał się z tym samym podejściem, więc to jest przerażająco częste, na tyle że muszą powstawać takie wpisy.

Ludzie rozliczają ofiary z winy, z ich zachowań, nikogo nie obchodzi stalker i jego zaburzenia. Inni wręcz się tym ekscytują, bo to taki ciekawy temat “true crime haha”.

W mojej sprawie dwa razy odmówiono wszczęcia postępowania, uzasadniając “To nie jest uporczywość czynu i nie jest on długotrwały”, policja sugeruje, że skoro nie ma REALNEGO zagrożenia życia, to nic się nie dzieje w kontekście “prokurator umorzy”, choć to od oceny i zebranych materiałów przez policje zależy też jak prokurator odniesie się do sprawy.

A teraz najlepsze:
Koszt obsługi prawnej w takich sprawach to średnio 15 tysięcy.
Niby jest opcja prawnika z urzędu czy darmowych porad, ale z uwagi na ograniczony czas takich porad, to są bardzo ogólne porady i pomoc w napisaniu pisma. W takich sprawach jednak obecność prawnika jest niezbędna na każdym etapie, nawet podczas przesłuchania żeby właśnie nikt nie zbywał osoby tekstami jak wyżej.

Tragiczne jest, że w Polsce ofiarę przestępstwa zmusza się do podejmowania dodatkowego etatu żeby musiała sobie zarobić na prawnika, a tymczasem taka osoba często nawet nie ma siły wyjść z domu. Zmusza się do szarpania o wszystko i odwoływania się, a tymczasem nie ma się siły nawet na zrobienie zakupów. Jeśli ofiarą jest osoba neuroatypowa lub z niepełnosprawnościami to jest jeszcze gorzej, konsekwencje w statystykach wyżej.

Rozumiecie już dlaczego zajmuje się tematem przemocy?

Bo to temat, który 80% osób zleje, a ofiary zostają z tym całkowicie same i bezsilne. Przechodziłam to już raz wiele lat temu, przechodzę teraz. Nie chcę żeby to samo przeżywały inne osoby w mojej sytuacji. Gdyby nie to, że jestem bardzo uparta - o wiele bardziej niż każdy stalker i jak sobie coś postanowię, to robię to do końca, to nie wiem co by ze mną było.

Każdy stalking jest realnym zagrożeniem zdrowia lub życia. Niepojęte jest dla mnie, że ludzie mający nieść pomoc, mają to głęboko w dooopie do czasu gdy ich to nie będzie dotyczyło.

I nie - nie wstyd mi o tym pisać, wstydzić powinien się sprawca. Ja po prostu już nie mam sił.

Bardzo Was proszę, jeśli mogę o dwie rzeczy:
1.O udostępnienie tego posta żeby po prostu temat nagłaśniać, bo inaczej się chyba nie da.
2. Jeśli jesteście w stanie, to będę wam wdzięczna za wsparcie, które przeznaczę na działania w tej sprawie. Pracuję już bardzo dużo, więcej nie dam rady bo mam ostatnio spore pogorszenie zdrowia.

Namiary w komentarzu.
Dziękuje Wam serdecznie.

No właśnie, co sądzicie o terminie "osoba neuroróżnorodna"?

Bo różnorodność z definicji jest cechą grupy, a nie jednej osoby. 🙂 Osoba nie może być różnorodna. To tak, jakby miała jednocześnie kilka różnych sposobów rozwoju. Tak samo pojedyncze drzewo nie może być bioróżnorodne – bioróżnorodność opisuje dany ekosystem.

Neuroróżnorodność to pojęcie opisujące różnorodność funkcjonowania układów nerwowych w społeczeństwie. Pokazuje, że np. autyzm, ADHD, dysleksja czy leworęczność są naturalnymi wariantami rozwoju człowieka. Każdy z tych wariantów ma swoje wyzwania, ale także swoje mocne strony i może wnosić do społeczeństwa unikalną perspektywę oraz kompetencje. Właśnie dlatego mówi się o neuroróżnorodności – bo społeczeństwo korzysta z różnorodności sposobów myślenia i funkcjonowania.

Dlatego określanie kogoś jako „osoby neuroróżnorodnej” jest nieprecyzyjne. Sprowadza ono neuroróżnorodność do synonimu „osoby z zaburzeniem” lub „osoby z niepełnosprawnością”, podczas gdy pierwotnie termin ten opisuje różnorodność całej populacji.

A tak poza tym to jest po prostu błąd językowy. 😉

Wykorzystajmy ten trend żeby zrobić tej wiedzy zasięgi. Polub, zapisz i udostępnij to dalej!

A jeśli interesuje Cię rzetelna wiedza o spektrum autyzmu zaobserwuj nas.

Zachęcamy też do wsparcia finansowego naszych działań:

https://buy.stripe.com/00waEX6CBbaefl562Dds40z

No, to dotarłem do Skopje po drugiej podróży. Zdjęcie co prawda z trasy, ale prawdziwe zwiedzanie rozpoczynamy dziś wieczorem.

Przez wakacje rozjeżdża mi się, kiedy jest jaki dzień i autentycznie nie czuję, że to niedziela. Podobno na Bałkanach czas płynie inaczej i powoli zaczynam to odczuwać

Pozostaje mi zatem zwiedzać to, co oferuje Macedonia i próbować lokalnej kuchni. Dla mnie, to dużo lepsza opcja niż Maczek po drodze.