moskowitz.media

╱Neoliberałowie i konserwatyści społeczni są w równym stopniu zaangażowani w promowanie i egzekwowanie prawnych zobowiązań rodzinnych, choć z różnych powodów: neoliberałowie, ponieważ sprzeciwiają się subsydiowaniu przez państwo nieodpowiedzialnych wyborów życiowych; neokonserwatyści, ponieważ postrzegają więzi rodzinne jako fundament ładu społecznego. W rzeczywistości ta zbieżność nie jest niczym nowym. Podobny sojusz między klasycznymi liberałami i społecznymi konserwatystami zdefiniował tak zwany pozłacany wiek kapitalizmu końca XIX wieku, również erę triumfującej ekonomii laissez faire, w której pomoc publiczna została zmarginalizowana na rzecz charytatywnych systemów zarządzania ubóstwem zogniskowanych w odpowiedzialności rodzinnej. W pewnym sensie współczesny sojusz między neoliberalizmem a konserwatyzmem społecznym przypomina ten wcześniejszy okres amerykańskiego życia.╱

Prawo ubogich Melinda Cooper

╱W niemal każdej tradycji intelektualnej, w zasadzie w każdej udokumentowanej epoce, temat związków władzy z wiedzą przetacza się przez kanon, choć tradycja europejska wydaje się być nim szczególnie pochłonięta. Czy te dwie domeny są do pogodzenia? Lub czy są w ogóle odrębne?╱

Faust ożywiony Większość naukowców, którzy przyjęli wojskowe pieniądze, albo nie miała zastrzeżeń co do pracy nad bronią, albo nie była w ogóle zaangażowana w pracę związaną z bronią. Departament Obrony był skłonny finansować fizyków i...