Mistrz Artur

Gdy większości z was zacni polubownicy majówkowy wywczas sobie czyni 🌞, ja zazwyczaj dawne święto pracy na pracy właśnie spędzam.

Jednakowoż inną historyka z wami podzielić się chciałem. Bowiem wczorajszej nocy obchodzono dawniej pogańskie święto gdy granica między światami się zatracała. A magiczne zioła, palenie ogni i hałas miały odstraszać źle istoty!

Ja z kolei dawne almanachy odgrzebać muszę by powoli wiedzę odswiezać. O zywiołach, o istotach i bytach spoza tego świata. Mam nadzieję że i w tym roku takie wydarzenia będę mógł poprowadzić 🔥

📜

[...]
Roku Pańskiego 1387 gdy wiosna na dobre ziemię komturii ChristBurga objęła, a noc z ostatniego dnia kwietnia na pierwszy maja nastała, lud prosty i możni czuwali przy ogniach, albowiem była to Noc Walpurgii, takżem o niej słyszał, że noc to osobliwa i pełna tajemnic.
Powiadano bowiem od dawna, iż w tej godzinie granice między światem widzialnym a niewidzialnym słabną, a moce ukryte śmielej po ziemi kroczą. W krainach północnych mówiono, iż na szczytach gór, jako na Brocken, zbierają się czarownice i duchy, radząc nad losem ludzi i plonów.
Przeto rozpalano ognie wielkie, aby odpędzić złe siły, a dźwiękiem dzwonów i śpiewem noc rozświetlano. Niewiasty zioła święcone nosiły, mężowie straż przy dobytku trzymali, a młódź, choć trwożna, ku płomieniom się garnęła.
I zapisano w kronikach, iż tejże nocy nie tylko strach, lecz i nadzieja ludziom towarzyszyła, bo jak powiadali starzy — gdy ciemność największa, tedy i światło najbliżej przychodzi.
Spisano w Altmarku gdy noc sabatu nastała, jako piętnastu wiosen jeszcze nie skończyłem.
[...]

📸 Madzia