ALfizjo - Adam Lebiotkowski

📣 Osteopatia: podejście komplementarne do zdrowia!

Osteopatia to terapia komplementarna, której celem jest przywrócenie równowagi i wspomaganie naturalnych procesów samoleczenia organizmu. W ramach osteopatii wyróżniamy trzy główne obszary pracy: osteopatię parietalną, wisceralną i kranialną. Warto jednak pamiętać, że ten podział jest wyłącznie dydaktyczny – w rzeczywistości wszystkie te obszary wzajemnie się uzupełniają ze sobą w trakcie terapii.

✨ Osteopatia parietalna – skupia się na układzie mięśniowo-szkieletowym. Praca osteopaty z kośćmi, stawami i mięśniami pomaga odzyskać równowagę strukturalną i poprawić zakres ruchu.

✨ Osteopatia wisceralna – jej głównym celem jest poprawa funkcjonowania narządów wewnętrznych i ich wzajemnej mobilności. Praca z powięzią wspiera naturalną pracę narządów, co korzystnie wpływa na zdrowie całego organizmu.

✨ Osteopatia kranialna – skoncentrowana na czaszce oraz płynie mózgowo-rdzeniowym, wpływa na układ nerwowy i równowagę neurologiczną, wspierając regenerację i harmonię w całym ciele.

💡 Żaden z tych obszarów nie funkcjonuje samodzielnie. Osteopatia to podejście holistyczne – wszystkie elementy są ze sobą powiązane i oddziałują na siebie. Dlatego osteopaci pracują z całym organizmem, łącząc techniki parietalne, wisceralne i kranialne, aby wspierać zdrowie kompleksowo. 🌱

Chcesz dowiedzieć się więcej? A może interesuje Cię, jak osteopatia może pomóc w Twoim przypadku? Skontaktuj się z osteopatą, aby odkryć potencjał swojego organizmu! 😊

Czym jest osteopatia i na czym ona polega? 🤔

Na pierwszy kurs, na którym do czynienia miałem z podejściem osteopatycznym trafiłem w 2017 roku, chwilę przedtem udałem się na pierwszą jako pacjent 💆‍♂️, która nie dość, że bardzo mi pomogła to jeszcze oczarowała. Od tamtego momentu wszystko zbiegało się w jednym kierunku.

Osteopatia ma wiele definicji, a każda z nich ma tendencję do ograniczania samej siebie. Definicja zawsze ogranicza rzecz, którą definiuje. Najogólniej mówiąc osteopatia to filozofia i system leczenia manualnego polegający na usunięciu z organizmu barier stojących na drodze do wykorzystania pełnego potencjału zdrowia, które ten organizm posiada.
Jeden z pierwszych osteopatów mawiał - “Ty nie powinieneś pytać czy to jest przypadek dla osteopatii, tylko co osteopatia może zrobić dla tego przypadku.”

Na pierwszych szkoleniach dotyczących osteopatii przekazywane były podstawowe zasady, które starałem się zrozumieć. W mojej głowie one ewoluowały przez cały dotychczasowy proces kształcenia, który trwa nadal i będzie kontynuowany.

1.
Struktura i funkcja wzajemnie na siebie oddziałują - zdrowa struktura wypełnia wszystkie funkcje, które do niej należą. Wspólnym mianownikiem ich obu jest ruchu - struktura jest rzeczywistym ruchem, natomiast funkcja zapewnia energię, aby ten mógł zajść.
2.
Ciało ma zdolność do samouzdrawiania. Zaufanie w dobrą organizację natury. Dlatego terapia osteopatyczna to w pewnym sensie wskazanie ciału drogi do samoleczenia. Usunięcie barier i przeszkód stojących na drodze do pełni zdrowia. Organizm sam w sobie posiada jedynie możliwość wykorzystania do maksimum swoich sił - swojego wrodzonego potencjału, który osteopata stara się przywrócić.
3.
Organizm stanowi jedność. Nie jest to połączenie niezależnych części ciała. Jest to zintegrowana maszyna której części opierają się na wzajemnych połączeniach. Wiele układów i dróg w ciele nakłada się na siebie wzmacniając połączenia mechaniczne. Płyny przenoszą informację hormonalną i odpornościową, układ nerwowy umożliwia natychmiastową adaptację, a układy współczulny i przywspółczulny pozwalają przeżyć, trawić i odpocząć trzymając nas w homeostazie.
4.
Ukrwienie jako najważniejszy czynnik. Całe ciało organizuje się wokół krwi. Tkanki, która powstaje w życiu płodowym jako jedna z pierwszych i jest wspólna dla każdej naszej tkanki. Wszystkie płyny w naszym ciele powinny być w nieustannym ruchu, aby go odżywiać, ale też odprowadzać niepotrzebne śmieci w celu utylizacji. Ograniczone ukrwienie powoduje stagnację i fermentację powodujące zakwaszenie i stan zapalny w konsekwencji.
5.
Pacjent, nie choroba. To On znajduje się w centrum uwagi, nie jednostka chorobowa, czy dysfunkcja, z którą przychodzi. Pod uwagę trzeba wziąć jego historię, środowisko, oraz rozwój mając na uwadze upływający czas oraz cykliczne lub okresowe procesy.

Nie ma tutaj dróg na skróty. Głównymi umiejętnościami osteopaty powinna być szeroka wiedza z zakresu nauk podstawowych dla tej dziedziny - anatomii i fizjologii, na które trzeba poświęcić czas, by je zgłębić. Kolejną umiejętnością jest wrażliwa, empatyczna palpacja, czyli umiejętność odbierania bodźców z ciała pacjenta za pomocą dłoni. Tutaj potrzebna jest praktyka, aby ręce, które są jego jedynym narzędziem pracy (poza głową) zbierały jak najwięcej informacji.

Na tym zakończę dzisiejszy post dotyczący wprowadzenia czym w ogóle jest osteopatia. W kolejnych wpisach postaram się pokazać niektóre ze sposobów pracy osteopatycznej.

PS. W intrenecie widziałem sporo osób próbujących rozkręcić swoje media społecznościowe zaczynając właśnie od tego typu postu, po czym ta przygoda się kończyła. Mam nadzieję, że nie będzie tak w moim przypadku. 😅😎