Jadwiga Kander

Kiedy dojrzała kobieta mówi o swoich uczuciach i pragnieniach, ludzie spoglądają po sobie. Zaczyna robić się nieswojo.

Dlatego długo zastanawiałam się, czy opisać to, co naprawdę wydarzyło się w moim życiu.

Bo kobieta po pięćdziesiątce może mówić o dzieciach, wnukach, pracy, działce, swojej pasji czy gimnastyce. To jest nie tylko akceptowane. To jest wręcz oczekiwane.

Kiedy pisałam pierwszy, a potem drugi tom, ciągle zastanawiałam się, czy zostawić niektóre rozdziały. Rozmawiałam o tym z dziećmi. Czy naprawdę publikować wszystko?

Ostatecznie niczego nie usunęłam. Napisałam tak, jak było.

Dzisiaj dostaję wiadomości od kobiet z całego świata:

„Przeczytałam jednym tchem”, „Nie mogłam się oderwać”,
„Jadwiga, czytałam twoje książki tak, jakbyś pisała moją historię. Skąd ty wiedziałaś?”…

Unikanie toksycznych ludzi to najlepszy fitness w moim wieku.

Ostatnio dostałam prywatną wiadomość:
„Widzę, że przytyłaś.” Kiedy odpisałam, że komentowanie czyjegoś ciała jest niestosowne, przeczytałam:
„Prawda boli. To po co się tak wystawiasz?”

I pomyślałam, że to zdanie bardzo dużo mówi o tym, jak część ludzi widzi dojrzałe kobiety.

Po pewnym wieku kobieta według nich powinna być bardziej ostrożna.
Mniej widoczna.
Mniej kobieca.
Najlepiej jeszcze wycofana i wdzięczna, że ktokolwiek zwraca na nią uwagę.

A potem pojawia się kobieta po sześćdziesiątce, która nadal robi sobie zdjęcia, nosi mocne kolory, podróżuje, śmieje się i dobrze czuje się sama ze sobą.

I okazuje się, że dla niektórych to już jest „wystawianie się”.

Nie.
To jest po prostu życie.

A propos komentowania cudzego wyglądu.
Jeżeli nie jest się z kimś w bliskiej relacji, to nie jest szczerość.
To jest zwyczajnie niestosowne.

Pokazuję Wam zdjęcia z kolejnej sesji zdjęciowej. Za obiektywem stoi
Polecam każdej kobiecie - spotkanie z Kasią to przyjemność. Kasiu uwielbiam Cię ♥️

Jadwiga