Metropolitan School Opole

Wyobraź sobie, że masz 80 lat…
i dostajesz możliwość przeżycia jeszcze jednego dnia swojego dawnego życia.

Pewnego dnia znów masz 38 lat.
Budzą Cię krzyki dzieci: „Mamusiu! Wstawaj!”.
Znów są takie małe.

Wskakują do łóżka, śmieją się, wiercą, krzyczą jedno przez drugie.
Kiedyś takie poranki wydawały Ci się męczące.

Ale nie dziś…
Oddałabyś wszystko, żeby przeżyć je jeszcze raz.

W łazience patrzysz w lustro i widzisz brak głębokich zmarszczek, brak siwych włosów, widzisz młodą twarz i myślisz sobie:
„Boże… przecież ja wtedy byłam taka piękna.”

W kuchni czeka na Ciebie mąż.
Jest młody, silny i zdrowy.
Przytulasz go najmocniej jak potrafisz, bo wiesz, że to wszystko nie trwa wiecznie.

W aucie dzieci kłócą się o miejsca.
Ktoś rozsypał przekąski. Wszędzie jest bałagan.
Kiedyś Cię to irytowało.

Dziś? Tęsknisz za tym chaosem.

Wieczorem dzwonisz do swojej mamy…
Znów możesz usłyszeć jej głos.
Mówisz, że ją kochasz, żałujesz, że nie mówiłaś jej tego częściej.
Chcesz, żeby ta rozmowa trwała wiecznie.

Czasem tak bardzo próbujemy „przetrwać dzień”, że zapominamy naprawdę go przeżyć.

Ja dziś już nie mogę zadzwonić do swojej mamy, ale wiem, że nade mną czuwa.

Doceniaj to, co dziś wydaje Ci się zwyczajne.

Jeśli możesz, zadzwoń dziś do swojej mamy. 🥰