zKrawata

Ten jedwab ma swoje lata.Krawat z lat 90. kupiony z drugiej ręki . Ktoś go nosił na bankiety, ważne spotkania, może na własne wesele. Potem leżał w szafie. Zapomniany.

Wzięliśmy go i szew po szwie rozprułiśmy. Bo pod podszewką, pod usztywnieniem, kryje się ten sam jedwab, którego nie kupisz dziś nigdzie. Gęsty. Gruby. Z charakterem.

80 minut pracy później -opaska. Jedyna na świecie. Bo ten krawat istniał tylko jeden. Gdy ta opaska znajdzie swoją osobę, nie uszyję drugiej takiej. Po prostu nie ma z czego.

To jest całe ZKRAWATA. Nie produkujemy. Nie kopiujemy. Szyjemy jeden detal naraz -z czegoś, co już istniało.

👉 Co aktualnie mamy w pracowni — link w bio. 👉 Masz krawat po tacie, dziadku, mężu, którego już nie nosi? Napisz POMYSŁ w DM. Porozmawiamy.

Wracam do rodziców na majówkę.

Pierwsze, co robię otwieram szafę u taty.( wstyd że po takim czasie dopiero )

Wisi tam pewnie z 8 krawatów. Większość pamięta lata 80-90. Wszystkie nieużywane od dawna.

Tata nie nosi krawatów już od 15 lat. Ale wyrzucenie ich byłoby... no właśnie. To byłoby jak wyrzucenie kawałka jego historii.

Dlatego u nas powstają z takich krawatów opaski. Scrunchies. Kołnierzyki. Dla córki, dla mamy, dla siostry, dla siebie.

Z historią, która zostaje w rodzinie.

Jeśli w tę majówkę zaglądasz do szafy u rodziców, na strych u dziadków i znajdziesz coś takiego -napisz do nas. Porozmawiamy. Pomogę Ci uszyć coś, co będzie miało dla Ciebie znaczenie.

A może już teraz pomyślałaś o jakimś konkretnym krawacie?
Napisz w komentarzu -czyj wisi u Ciebie w szafie?

upcycling jedwab pamiec slowfashion autorskaмarka