Evertime Group

Nie wiem jak Wy, ale nam to już trochę brakuje tych pięknych dni. Dobrze, że już coraz bliżej wiosna

Chciałem podzielić się Wami tymi kadrami, które w mojej ocenie budują całą narrację dnia. To nie są ujęcia z momentów przewidywalnych i stałych.

To chwilę uchwycone w ułamkach sekund, które zostały wydeptane przez moje nogi i zauważone przez moje oko.

A tak naprawdę przez moją wewnętrzną empatię i wrażliwość.

Zawsze, kiedy w przeszłości prowadziłem warsztaty dla fotografów to powtarzałem im, żeby spoglądali na świat oczyma dziecka. Zachwycali się małymi rzeczami, drobnym gestem. Żeby nauczyli się przewidywać wydarzenia czytając ruch ciała człowieka.

Fotografia to taka nieskończona nauka o człowieku. To ciała obserwacja, mieszanką przewidywania z reagowaniem.

Takie kadry są mi potrzebne, kiedy buduje swoją narrację. To one ją uzupełniają, są jak dobre wątki w książce, które dają trochę oddechu od wątków głównych.

Dla mnie osobiście fotografia jest trochę takim pisaniem książki. Ja jestem jej narratorem i opowiadam historię.

Historie, która zapisuje się na lata we wspomnieniach par młodych.

Każdy fotograf jest inny. Prawda?

Dlatego od zawsze uważam, że fotograf to taki obrazkowy narrator, który w pewien subiektywny sposób swoim okiem, emocjonalnością, wrażliwością i czuciem opowiada historię.

Kiedy ktoś tej wrażliwości w sobie nie ma będzie skupiał się na zupełnie innych rzeczach.

Może będzie świetny technicznie? Albo kreatywny w sposób tworzenia skomplikowanych oświetleniowo ujęć.

Każdy będzie dobry, ale każdy będzie inny.

Ja osobiście podchodzę do fotografii nie tylko z otwartą głową, ale przede wszystkim sercem. Ślub to dzień, który jest naładowany całą plejadą różnorakich emocji, a to one przyciągają mnie najbardziej. Małe momenty, gesty, ulotne chwile…

A dziś chciałem Wam pokazać kilka ujęć z pięknego dnia Kamili i Michała

Są takie chwile, że człowieka nachodzi refleksja - po co to w ogóle robi?

Po co szuka tylu wątków na ślubie? Dlaczego skupia się na wszystkich wydarzeniach w koło?

Wtedy przychodzi odpowiedź - ponieważ fotografia to nie tylko pamiątka na tu i teraz. To pamiątka, która dojrzewa. Jest jak wino - im starsza tym lepsza.

Wracając do swoich zdjęć ze ślubu dopiero po latach można poczuć ich prawdziwą moc.

Przypomnieć sobie młodość, ludzi, których już z nami nie ma.

Relacje i emocje, które nam towarzyszyły. Te zabawne i te wzruszające. Te ważne i podniosłe, jak i te śmieszne.

Dlatego tak bardzo skupiam swoją uwagę na najmniejszych detalach i nie chodzi tu o kolor bukietu, czy zdjęcie idealnie ułożonych spinek. To przedmioty, które nic nie wnoszą. Chodzi o takie momenty, jak łzy, śmiech, przytulasy, wygłupy, coś co niesie za sobą ogromny ładunek emocjonalny.

Bo w moim przekonaniu fotograf to taki właśnie opowiadacz ludzkich emocji.

Dlatego warto bardzo dobrze przemyśleć decyzję o wyborze swojego fotografa.