WAPP Support Project

Kolejna ważna rozmowa, realizowana w ramach młodzieżowego projektu Dobrze ze Sobą

Tym razem Marcin Flak
rozmowa w komentarzu pod linkiem

Trzeci rok z rzędu w stałej, codziennej współpracy z Ukraińskim Stowarzyszeniem Psychoterapii Pozytywnej(. Lydmila Moskalenko)
organizujemy w ramach wspólnego projektu "In search of true and humanity in the age of war" jako Stowarzyszenie WAPP Support Project i Leszczyńskie Centrum Psychoterapii Pozytywnej spotkania z Ukraińskimi Psychoterapeutami i Psychiatrami pracującymi na co dzień w Ukrainie z emocjonalnym wojennym bólem.

W sierpniu 2022 roku razem z Katowicki Instytut Psychoterapii (Katarzyna Marquardt) w finansowym wsparciu International Medical Corp udało nam się zorganizować w Lesznie dużą konferencję, w której wzięło udział ponad 400 psychoterapeutów głównie z Ukrainy.

W listopadzie 2023 wraz z Polish Center for Torture Survivors (Wiola Rebecka, Aleksandra Nędzi-Marek, Iza Trybus) i wieloma innymi krajowymi i międzynarodowymi partnerami (Joanna Lasserre, Nina Ptak)
współorganizowaliśmy w Lesznie pierwszą międzynarodową konferencję na temat "Providing Holistic Care for Survivors of Sexual Violence and Torture" oraz spotkanie w Leszczyńskim Centrum z Ukraińskimi superwizorami w ramach nieustannie realizowanego projektu "In search of true and humanity in the age of war".

W tym roku, wraz z Ukraińskim Stowarzyszeniem Psychoterapii Pozytywnej, Francuskim i Duńskim Stowarzyszeniem Psychoterapeutów oraz European Room for Listening kontynuujemy nasz projekt w ramach zapoczątkowanych przez nas turnusów wytchnieniowych dla naszych kolegów i przyjaciół z Ukrainy. Obecnie w Zaborowicach (w naszym Centrum Psychoterapii Pozytywnej i Transkulturowej) gościmy drugą grupę psychoterapeutów, którzy przyjechali do nas ze wszystkich części dotkniętego wojną kraju naszych sąsiadów..

Wielu kolegów spędzi czas na wspólnych profesjonalnych rozmowach i możliwości spokojnego kilkudniowego snu bez syren i bombardowań także w Danii (Vibeke Lubanski) i Francji(Christina Winkler).

Chcę wierzyć, że nasz wspólny międzynarodowy wysiłek, może choć trochę zmniejszy ostre, przewlekłe i transgeneracyjne skutki tego festiwalu wojennego okrucieństwa…

Pierwszy Konferencyjny dzień za nami.

W ostatnich dniach jakoś ogarnęłam nowojorskie metro (nawet w weekend ;)), klimat Brooklynu przeszył mnie i pozostawił swój chyba niezacierany ślad w pamięci, spotkałam się z piękną irańską diasporą w ramach akcji CookforIran, spędziłam kilka poruszających wieczorów na polsko-żydowskich, a potem polsko-irańskich rozmowach o życiu…

I szlifuję jeszcze moją prezentację na czwartek przysłuchując się wykładom amerykańskich kolegów z uważnością na najbardziej aktualne dla nich akcenty.

Odległość, a może jetlag 😉, pozwalają złapać dystans i oddech…
Dobrze móc chwilkę odpocząć.