Schulz/Forum

📯 🕊Zapamiętajcie ten dzień, albowiem Piotr Millati powiada Wam:

„Mamy «Mesjasza»!
Po tylu latach daremnych poszukiwań, pogoni sensacyjnymi tropami, które zawsze się urywały, budowania na temat losów tej książki karkołomnych hipotez i wątpliwych domniemań, wirowania w kołowrocie rozbudzanych nadziei i zaraz gaszących je rozczarowań – «Mesjasz» wreszcie się odnalazł.
Wydawało się, że sprawa jest beznadziejna, że szukano już wszędzie, gdzie to możliwe. A więc «Mesjasz» ostatecznie zaginął, dzieląc los tak wielu listów i obrazów Schulza, które z jakąś szczególną bezwzględnością unicestwiało ciążące nad nim fatum.
Ostatnim akordem tego narastającego pesymizmu i małostkowego braku wiary były coraz częściej i śmielej powtarzające się głosy, że nigdy nie znajdziemy «Mesjasza», ponieważ go nigdy nie było – Schulz po prostu go nie napisał.
Tymczasem wszystko, czego było trzeba, to ufnie i z wiarą poczekać na jego przyjście”.

✏️ Piotr Millati – pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Członek redakcji „Schulz/Forum” oraz kwartalnika artystycznego „Bliza”.

📗 Wszystkie teksty i numery czasopisma są opublikowane na stronach:

https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/schulz
https://ug.academia.edu/SchulzForum
https://issuu.com/schulzforum/docs/schulzforum16www
https://www.ceeol.com/search/journal-detail?id=1643

☝️ Aby zamówić jeden z 400 egzemplarzy papierowych, kontaktujcie się z wydawnictwo słowo/obraz terytoria:

📧 [email protected]
📞 (58) 520 89 84

⚫️ Agata Tuszyńska - Pisarka w swoim stylu o listach Jerzego Ficowskiego i Józefiny Szelińskiej. „W cieniu”:

„«Co do listów… bardzo proszę o zasadę generalną – o zupełne wykropkowanie i pominięcie mego imienia i nazwiska poza inicjałami i o nierozszyfrowywanie go w żadnym komentarzu. Ponadto proszę o ujęcie w nawias […] pewnych partii, które pozwoliłam sobie zaznaczyć w tekście listów ołówkiem».
Jest stanowcza i zdania nie zmieni. Miała pamięć. Miała historię. Była świadkiem. Bezcennym. Jedynym. Nikt tak jak ona nie był z Schulzem i przy Schulzu. Żadna z ocalałych kobiet. Żadna z tych, które Ficowski mógł poznać. Do których pamięci mógłby sięgnąć. Podjęła grę. Co więcej, sama ją zainicjowała, zgłaszając się na wezwanie. Czy grała z pozycji siły? To ona miała rysunki, portrety i pamięć. Ona dyktowała warunki, bo miała coś, na czym jemu zależało. I czego nie był w stanie uzyskać od kogoś innego. Była jedyną kobietą mogącą «świadczyć» w takim charakterze. Ficowski nie wahał się, był pewny, że trzeba przystać na jej warunki. Oswajał ją. I nie chciał spłoszyć. Podsuwał jej kolejne listy i nie drukował żadnych fragmentów bez jej zgody. Ani wtedy, ani później. Efektem było aż trzydzieści ominięć w edycji listów Schulza wydanej za jej życia”.

✏ Agata Tuszyńska – pisarka, poetka, reportażystka. Autorka kilkudziesięciu książek, m.in. biograficznych: „Wisnowska” (Warszawa 1990), „Singer. Pejzaże pamięci” (Gdańsk 1994), „Oskarżona: Wiera Gran” (Kraków 2010), „Tyrmandowie. Romans amerykański” (Warszawa 2012), „Narzeczona Schulza” (Kraków 2015). Tłumaczona na wiele języków.

📒 Wszystkie teksty i numery czasopisma są opublikowane na stronach:

https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/schulz
https://ug.academia.edu/SchulzForum
https://issuu.com/schulzforum/docs/schulzforum16www
https://www.ceeol.com/search/journal-detail?id=1643

☝ Aby zamówić jeden z 400 egzemplarzy papierowych, kontaktujcie się z wydawnictwo słowo/obraz terytoria:

📧 [email protected]
📞 (58) 520 89 84

🔴 Marcin Romanowski w uważnej recenzji „Mimowolna sylwa. O książce Anny Kaszuby-Dębskiej «Bruno. Epoka genialna»”:

„Czy narratorka książki Anny Kaszuby-Dębskiej wzbudza w czytelniku zaufanie? W moim odczuciu nie. Cytowane obficie relacje nie służą bowiem uwiarygodnianiu ustaleń autorki, lecz zgoła je zastępują. Można wręcz odnieść wrażenie, że autorka nie tyle posługuje się cytatami, ile wyręcza się nimi. Rezygnuje z opowiedzenia zdarzeń czy opisywania postaci swoim językiem, co czyni jej narrację niejednorodną (choć zachowuje pewien koloryt). Zrzeka się pozycji przewodniczki po zgromadzonych materiałach, nie przeprowadza ich krytyki, nie komentuje ich tekstualnego charakteru (na przykład cech języka osób piszących świadectwa, zwłaszcza tych osób, które w chwili pisania swych narracji miały za sobą kilkudziesięcioletni okres emigracji, nieuchronnie odciskający piętno na ich polszczyźnie). Musimy więc założyć, że cytaty przywoływane in extenso i nieopatrzone żadnym komentarzem są przez autorkę bezwarunkowo akceptowane, lecz nie znamy powodów tej akceptacji”.

✏️ Marcin Romanowski – doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa (tytuł uzyskany na Uniwersytecie Gdańskim na podstawie rozprawy „Biograficzne punctum. O relacji między biografem a bohaterem na przykładzie wybranych prac Jerzego Ficowskiego i Joanny Olczak-Ronikier”). Autor książki „Między bardem «Solidarności» a Jackiem Kaczmarskim. Fragmenty biografii artystycznej” (Gdańsk 2013), współredaktor tomu „Doświadczenia Dukaja” (Gdańsk 2016).

📗 Wszystkie teksty i numery czasopisma są opublikowane na stronach:

https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/schulz
https://ug.academia.edu/SchulzForum
https://issuu.com/schulzforum/docs/schulzforum16www
https://www.ceeol.com/search/journal-detail?id=1643

☝️ Aby zamówić jeden z 400 egzemplarzy papierowych, kontaktujcie się z wydawnictwo słowo/obraz terytoria:

📧 [email protected]
📞 (58) 520 89 84