Project Life

Ini-iskip to ng maraming tao... bakit?

Kasi ganito..

Minsan hindi mo naman kailangan ng sobrang talino...

Napansin ko nga lang to kagabi habang nakahiga ako...

Yung tipong pagod ka na galing trabaho, hawak mo phone mo, tapos scroll ka lang nang scroll...

Hangang sa may makikita kang ibang tao na may screenshot ng GCash, may bagong side income, may “thank you Customer,” may progress...

Tapos mapapaisip matatahimik ka, mapapaisip...

“Ano bang meron sila na wala ako?”

Pero hindi inggit eh..

Parang mas malapit siya sa frustration...

Kasi masipag ka din naman..
willing ka naman matuto.
Willing ka naman mag-effort.

Hindi ka tamad in short.

Pero parang lahat ng nakikita mong paraan
para kumita online kailangan...

👇
maging content creator
magpakita ng mukha
mag build ng followers
gumastos muna sa mga tools.
O kaya naman maging magaling magsalita..

Eh tahimik ka lang na tao...napapaisip ka na parang hindi para sayo...

Ang totoo?

Dati....

Ganun din ang akala ko..

Akala ko pag hindi ka maingay, hindi ka pala flex, hindi ka interesanteng tao... hindi ka kikita online.

Pero mali pala kasi yung tinatanong ko sa sarili ko...

Hindi pala “paano sumikat?”

Ang tamang tanong pala..

“May pwede ba ibenta kahit ordinaryong tao lang ako?”

At dun nag iba tingin ko sa lahat...

Unti unti napansin ko...

Maraming tao, hindi kulang sa sipag.

Kulang lang sa tamang starting point..

Kasi hindi audience ang kulang...
Hindi rin confidence ang kulang..

Minsan ang kulang lang talaga…

Isang sistemang simple enough na kahit 12 anyos na bata kayang simulan agad.
Kasi hindi mo na kailangan mag imbento.. sasabay ka lang sa mga tahimik lang din na kumikita sa ganito..

Minsan yung opportunity na totoo… tahimik lang din.. kaya kahit nasa harap na natin, hindi natin napapansin...

Anyway, kung gusto mo makita yung eksaktong proseso kung pano kumikita ng tahimik dito..

Type ka lang "tahimik" send ko sayo..

Pero hindi para ibenta sayo...

Kundi para makita mismo ng mata mo kung paano mo rin magagawa yung ginagawa ko...

ibig sabihin, babasahin mo, obserbahan mo, hangang sa marealise mo na ginawa lang lahat ng yun gamit ang mga basic app na nasa telepono mo.

Type ka lang "tahimik" send ko sayo..

Real talk lang ah…

Hindi ka inaaway dahil “masama ugali” nila.

Minsan…

mahirap ka lang.

Oo, masakit pakinggan.

Pero isipin mo muna.

Kung nagbibigay ka ng ₱100,000 kada buwan sa byenan mo…

kahit maghapon ka nakahiga... wala kang maririnig..

ganito ang set up na maririnig mo jan...

“Hayaan mo na, pagod yan.”
“Busy yan sa work.”
“Intindihin niyo na.”

In short magiging “mabait.” sila...

Pero ngayon…

hindi ka nagbibigay.

Tapos napansin mo..ang daming puna.

“Ang tamad mo.”
“Wala kang silbi.”
“Ganito ka, ganyan ka…”

Ang tanong jan..

bigla ka bang nagbago?

O…

nagbago lang yung value mo sa mata nila?

Kasi eto yung ayaw aminin ng karamihanzz

Respect is not always about attitude.

Minsan…

about leverage.

Kapag may ambag ka...
tahimik ang kapaligiran...

Kapag wala..
lahat may opinyon.

Ngayon...

Hindi ito tungkol sa pagiging tama o mali.

Ito yung laro ng mundo na hindi tinuturo sayo.

Kaya habang iniisip mo...

“Paano ko sila mapapasaya?”
“Paano ko aayusin ugali ko?”

Mali yung tanong eh...

Ang tamang tanong...

“Ano bang value ko sa sitwasyon na to?”

Kasi kahit anong bait mo…

kung wala kang ambag...

may masasabi at masasabi yan nasa paligid mo..

At kahit gaano ka katamad…

kung may ambag ka..

tatahimik yan sila..

kasi sa realidad ng mundo...

Hindi ka nila nirerespeto dahil mabait ka.

Nirerespeto ka nila dahil may pakinabang ka.

Masakit?

Oo.

Totoo?

Mas lalo.

Kaya bago ka ma stress sa ugali ng iba…

tanungin mo muna sarili mo..

“Kung tatanggalin ko yung emosyon…
may ambag ba ako o wala?

Kasi minsan…

hindi ka inaapi.

Wala ka lang leverage.

at dahil jan...

masakit man... sa mata ng iyong byenan..

wag na nga... siguro naman may magdudugtong sa comment section nyan..