Project Life

Naalala mo pa ba yung huling beses na tumingin ka sa wallet o Gcash mo?

Yung moment na alam mong may paparating na bayarin...

Iniisip mo kung kakasya ba yung parating na pera...

Nagtratrabaho ka naman ng maayos.
Nag Oovertime ka pa nga...
Hindi ka tamad, Hindi ka din pala-asa.

Pero alam mong kulang...

At ang pinakanakakainis...

Nag aadjust ka via utang, na hindi mo pa nga nababayaran, mada dagdagan nanaman...

Kaya end up, pagod na ang katawan pagod pa ang isipan..
Kasi Hindi mo alam saan ka kukuha ng pandagdag sa income.

Kung naranasan mo na yan...

Ito yung dahilan kung bakit ginawa ko yung experiment na ipinakita ko kailan lang..

Hindi ako nagsimula dahil gusto kong gumawa ng digital product.

Nagsimula ako dahil gusto kong sagutin yung isang tanong.

May paraan ba talagang gumawa ng maliit na source of income nang hindi kailangan ng malaking kapital?

Hindi ko alam ang sagot.
Kaya hindi muna ako nagturo.

Tinesting ko muna...

At habang ginagawa ko yung simpleng product...

Tahimik lang yun.
Walang nanonood.
Walang assurance.

Ang nasa isip ko lang...

May bibili kaya nito?
Baka wala...

Baka sayang lang oras at effort ko dito..

Baka isa na naman itong idea na hanggang idea lang...

Tapos may tumunog maya maya...

Ting!

Alam mo yung tunog ng notification...
Yung tipong normal lang dapat...

Pero nung araw na yun...

Gcash.

Iba yung pakiramdam sa totoo lang.

Hindi dahil sa amount ng pera.

Kundi dahil...
May isang tao...

Na hindi ko kinausap, hindi ko kilala...

Pero nagdesisyon na sapat yung ginawa ko para ilabas niya yung sarili niyang pera...

Doon ko na realize...

Na ang pinaka mahirap na part ay HINDI yung pag gawa ng product from scratch.

Ang pinaka mahirap ay paniwalaan na pwede kang magsimula sa sobrang simpleng paraan.

Kung gusto mong makita kung tama ba yung pagkakaalala ko sa araw na yun...

Hindi mo kailangang paniwalaan yung kwento ko ngayon...

Dahil pinindot ko yung record sa phone ko bago ko sinimulan gawin yun.

Pwede magtanong? 🤧

Ilang beses ka nang nakahiga...
Pagod na pagod yung katawan...

Pero mas pagod yung isipan?😥😥

Kasi iniisip mo...

"Paano ko pagkakasyahin tong pera hanggang sweldo?"

O baka...

Iniisip mo...

"May ibang paraan pa kaya para makadagdag sa kita?"

Hindi ka naman nagiisip milyon.
Hindi ka rin naghahanap ng lucky me na instant yaman ngayon.

Yung tipong... Kahit maliit lang.😌

Basta may ibang pumapasok na pera na hindi lang galing sa pasahod ni boss.
Haaaaayssssss... 😥
Alam mo kung bakit ko tinatanong?

Kasi ilang araw akong nagbasa ng comment section.

At halos pare pareho ang sinasabi...

Sinisipat ko din minsan yung profile...

tapos isip isip ko..

Hindi naman to mga tamad.
Hindi rin mga bobo.
Hindi rin to kulang sa diskarte.

👻Pero ito ang problemang napansin ko..

Iisa lang halos ang pinanggagalingan ng pera nila...

Kay mister. 😁

este trabaho... hahaha😅

At dun ko napagtanto... aba teka...

Paano kung...

Hindi muna pang big-time yung negosyong hanapin natin?

Paano kung gumawa lang tayo ng...

small time...

Maliit na extra source of income, tipong puchu puchu lang..

Hindi kailangan mag risk ng malaki.
Hindi kailangan pag isipan ng isang buwan.

Maliit na income.
Simple.
Tahimik lang..

At ang pinaka importante...

Yung kaya mong gawin kapag meron ka lang free-time. 😍

Inang yan!

Naisip ko yan eh...hehehe

Nasa terrace ako, humihigop ng kape...
Hindi ko alam kung posible.

Kaya hindi ako gumawa ng course na sandamakmak ang kailangan gawin..

Naisip ko,.. 🧐

Hindi muna ko magtuturo...

Sabi ko,.. what if testingin ko muna tong idea na to.

You Know... "Lets See" Mentality. 😎

Iba kasi pag nakuha mo yung sagot mismo from "REALITY"

May pinang hahawakan kang DATA hindi yung nasa imahinasyon mo lang yung "perfect na idea"

Kaya ang challenge ko sa sarili ko...
Magsimula sa wala... kagaya ng iba.

So kailangan kong dalin yung sarili ko sa sitwasyon na yon.

Para lived by experience ang tirada...

WALA AKONG PERA.😨😢

Ngayon.

ito ang plano.

Gagawa ako ng simpleng product online.

Magpopost ako...

At titignan ko...

Kung may isang estranghero na maglalabas ng sariling pera para bilin yung produktong ginawa ko...
hayssss.... wait lang, pagod na ko magtype eh.. hahaha..

Inom lang ako..
So habang naghihintay ako...

Ang iniisip ko...

"Baka mali ako." 🙃

Awit!

Pikit mata muna tayo... 😝

Bumaba ako, nagtimpla ng kape... muni muni.. isip isip...
hangang sa nawala na sa isip ko yun...

napost ko na eh.. done is done.

Tapos habang nasa baba ako...

Maya maya...
May tumunog.

Ting! (Gcash notification ko) 🤑

You received P49 from stranger.

Hindi ako napatalon.
Hindi ako napasigaw.

Kasi maliit na halaga lang naman yun. 😐

Pero may isang bagay akong napagtanto nung mga sandaling yon.

Hindi pala yung product ang binili niya...

Ang binayaran niya...

Yung idea...
Na may ibang paraan pa pala.

after nun...

Marami ng nagtanong...

Pano? How? May tutorial ba?

eh wala...

aray ko...

PERO...

Meron akong recording gamit ang telepono ko...

Alam mo yung typical na vinivideohan yung PC mo..

kung san ka nagcliclick, anong secret url pinapasok mo.
anong sinasabi mo kay chatgpt..

Yung tipong parang may kavideo call ka na tropa na pinapakita sayo yung ginagawa niya para masundan mo.

"Oh eto dito tayo sa website na to",
"tapos click mo to."
"Copy paste mo to dito"

ganun.

Hindi ko na siya inedit...

Kasi feeling ko...

Mas valuable na makita yung totoong nangyari...
Kesa dun sa polido na turorial na perfect lahat ng galaw..

Oh siya nga pala, kung gusto mo nyan..

type mo lang "Case File " send ko sayo kung paano mo makukuha.

Kung 80% part ng Movie ang ginawang trailer...
magbabayad pa ba kayo para lang panorin sa sine?