Usap Tayo

BAKA KAILANGAN MO MUNANG HUMINTO SAGLIT

Sabi nung isa, “Buti pa siya ang ganda ng trabaho sa abroad samantalang ako andito pa rin sa Pinas.”

Sabi naman nung isa, “Buti pa siya magkakasama sila ng pamilya niya sa Pinas samantalang ako mag-isa lang dito sa abroad.”

—-

Sabi nung isa, “Buti pa siya may asawa at mga anak na.”

Sabi naman nung isa, “Buti pa siya, ang sarap ng buhay pa-travel travel na lang. Single kasi.”

—

Sabi nung isa, “Buti pa siya may lovelife. Samantalang ako 29 na single pa din.”

Sabi naman nung isa, “Buti pa siya single. May time pa rin magwalwal kasama ang tropa niya.”

—

Sabi nung isa, “Gusto ko na magresign. Ang kupal ng bisor ko!”

Sabi naman nung isa, “Buti pa siya may trabaho.”

—

Sabi nung isa, “Kainis. Ang bobo ko talaga. Isa na lang mapeperfect ko na yung exam.”

Sabi naman nung isa, “Pakshet. Isang point na lang nakaabot sana ako sa passing score.”

—

Sabi nung isa, “Buti pa siya busy sa negosyo. Siguro ang yaman na niya.”

Sabi naman nung isa, “Buti pa siya may peace of mind, pa-Netflix Netflix na lang samantalang ako stressed sa negosyo.”

—-

Sabi nung isa, “Buti pa siya masaya.”

Sabi naman nung isa, “Buti pa siya mas masaya.”

—-

Gets mo? Minsan, yung mga bagay na inirereklamo mo ngayon, hindi mo alam matagal na palang pinapangarap ng iba.

Sa lahat ng sitwasyon palagi tayong may makikitang kulang. Palagi nating makikita kung ano ang wala tayo kaya pakiramdam natin hindi pa rin sapat. Kasi mali yung konsepto natin kung paano maging masaya. Ang ginagawa nating basehan ng kaligayahan ay ang kaligayahang nakikita natin sa iba. Kaya ang ending, instead of actually finding happiness, you find disappointment.

Hindi masamang mangarap na “Sana, we could have the best of both worlds.” Wag nga daw tumigil mangarap di ba. “Don’t settle for something less than you deserve” nga daw. Pero minsan sa sobrang focused natin in “The Pursuit of Happiness” nakakalimutan na nating maging masaya right at the moment.

Siguro, baka kelangan muna nating huminto saglit at namnamin pansamantala ang mga bagay na meron tayo para marealize nating wala yan sa taas o sa baba ng pangarap o sa layo ng narating mo. Dahil minsan, mas masaya pa yung simpleng mekaniko sa trabaho niya kesa dun sa Mechanical Engineer na naka-based sa Doha. Dahil minsan, mas masaya pa yung dalawang magjowang tambay lang sa tindahan na may inner peace habang humihigop ng milktea kesa dun sa magjowang nag 3days-2nights sa Bali.

At the end of the day, it’s about being grateful with what you have kahit nasaang sitwasyon ka pa; Unli-Samgyeopsal ma yan o bente pesos na kwek-kwek lang sa kanto, Tahitian Vanilla Macchiatto man yan o limang pisong palamig na puro sago.

Malay mo, dun pa rin pala tayo sasaya sa mga simpleng bagay na meron na tayo dati pa. ‘Coz where we are depends on how we look at things.

Blessed ka pa rin.

CTTO

Sometimes, being a mom feels like you’re slowly fading in the mirror you used to know. Yung dating ikaw na laging nakaayos, may oras sa sarili, may kulay at glow—parang nawala na. But deep inside, you know… you’re not lost, just paused. 🌸

Motherhood has a way of taking all of us—our time, our energy, even our reflection. And that’s okay. For now, our hearts belong here: sleepless nights, endless sacrifices, and the purest kind of love we’ll ever know. 💕 Even postpartum struggles—the changes in our body, emotions, and confidence—are just part of the journey, not the end of it.

Because mama, delayed is never late. In God’s time, little by little, you’ll find yourself again. Slowly but steadily, you’ll bring back the version of you that shines, that dreams, that wears her “pink” with confidence and joy. ✨

Yes, I’ll be back. Stronger. Wiser. And even more beautiful—because now, I carry not just my own story, but also the love and strength of being a mother. 👑💖

So to every mama reading this: don’t be too hard on yourself. This season is not the end of you. It’s simply a pause… and when the time is right, you’ll bloom again. 🌷