LETRA

A Gentle Reminder

It does more harm than good when Christians begin to believe they are more obedient or holier than others. While correction has its place, encouraging words often do far more good than judgmental comments.

Implying messages about others’ flaws and weaknesses can wound rather than heal, and may even hinder their spiritual growth. Scripture teaches that there is a proper room and proper approach for open rebuke — and it is most effective when spoken with love, humility, and closeness to the person receiving it.

Those who have made mistakes often struggle to see the truth and feel too weak to stand strong. In such moments, what they need is not a master’s voice or the tone of someone who speaks as if sinless, but the kindness that reflects God’s love. A gentle word can change lives more than a harsh rebuke.

Self-righteousness blinds us to our own faults while keeping our eyes fixed on the weaknesses of others. The reality is that only Jesus is sinless. To act as though we are without error is to forget our own need for grace. Instead, let us be kind, patient, and compassionate — so that others may feel God’s love through us.

• Matthew 7:3–5 — “Why do you look at the speck of sawdust in your brother’s eye and pay no attention to the plank in your own eye? … First take the plank out of your own eye, and then you will see clearly to remove the speck from your brother’s eye.”
• Galatians 6:1 — “Brothers and sisters, if someone is caught in a sin, you who live by the Spirit should restore that person gently. But watch yourselves, or you also may be tempted.”
• Ephesians 4:29 — “Do not let any unwholesome talk come out of your mouths, but only what is helpful for building others up according to their needs, that it may benefit those who listen.”
• James 4:12 — “There is only one Lawgiver and Judge, the one who is able to save and destroy. But you—who are you to judge your neighbor?”
• Romans 3:23 — “For all have sinned and fall short of the glory of God.”
• Colossians 3:12–13 — “Therefore, as God’s chosen people, holy and dearly loved, clothe yourselves with compassion, kindness, humility, gentleness and patience. Bear with each other and forgive one another…”

Closing Thought

Encouragement builds, judgment tears down. Rebuke has its place, but it must be rooted in love and humility. When Christians remember that only Christ is sinless, they can speak with compassion instead of condemnation — and in doing so, they glorify God by helping others grow in faith.

HUWAG...

Huwag mong sasabibin ang salitang “mahal kita”
Hanggat hindi mo nagagawang ihanda ang iyong puso sa ulan ng mga problema.

Huwag mong bibigkasin ang katagang “ikaw lang”
Hanggat hindi mo nagagawang iwan ang kalahati ng sarili mo upang ibigay sa akin ang kabiyak.

Huwag mong bibitiwan ang linyang “handa akong magsakripisyo” kung hindi mo pa nagagawang magsakripisyo para sa mga pangarap mo.

Huwag mong susubokan na samahan ako kung hindi mo pa nagagawang harapin na mag isa ang mundo. Huwag kang aasa na may pag-asa kung hindi ka pa sigurado na ako na talaga ang gusto mong kasama.

BAHA SA MAYNILA
Isinulat ni Ruby Aumentado Orozco

Ako’y napatingin sa dalaga
Dala’y hindi bag kundi planggana
Puno ng gamit sa eskwela
Pinalutang lutang sa kalsada

Pilipinas, mayaman ka!
Flood control project nasaan na?
Tax ng manggagawa ay umaapaw,
Tulad ng baha sa kalsada pwede kang magtampisaw.

Flood control, hindi makapigil ng baha,
Pera at pondo ay nauwi sa wala.
Mga lider ay busog, malaki ang ulo at tiyan,
Ngunit ang puso ay kay liit kung pagmamalasakit ang usapan.

May isang dalagang sumisigaw, ngunit malakas na boses ay di marinig.
May matang nakatingin ngunit sitwasyon niya ay hindi maakita.

Ang munting kariton na nagsisilbing tahanan
Hindi lamang ng tao kundi ng mga pangarap.
Ngayon ay naglaho na kasabay ng kanyang pag-asa
Parang ilaw na pinatay ng ulan, iniwang nakatulala sa kawalan.

MANIWALA KA

Oh, kamusta ka?
Naniniwala ka pa rin ba?
Ako kase, pinipili ko maniwala sa pag-asa
Tulad kung may bagyoo, ang PAG-ASA ang nagsasabi kung kelan ba titigil ang ulan at sisikat ang araw.

Makapal ang dilim at malakas ang bagyo, ngunit hindi sa mundo ko kundi sa ugali at kalooban ng tao. Lalo na ng mga lider lideran na ang habol ay salapi at kapangyarihan.

Naglilingkod kuno sa bayan ngunit ang totoo ay nagpapasasa sa kaban ng bayan. Gusto kong gisingin ngunit matagal na palang gising ang madla. Matagal na silang nakatulala, at walang ginagawa. Walang imik, bibig ay may busal ng salaping sampung libo ang kapal.

At sa bawat tibok ng pusong sugatan,
May tinig na sumisigaw laban sa sakim na kapangyarihan.
Ang dilim ng ugali’t baluktot na dangal
Ay bagyong nililihim sa talumpati ng mga hangal.

Lumuluha ang mga mata ng lipunan,
Hindi sa ulan kundi sa uhaw sa katarungan.
Ang ginto’y naging busal, ang kapangyarihan ay lason,
Sa paningin ng taong may lukbutang milyon.

Ngunit sa likod ng bagyong nagngangalit,
May sinag pa ring sumisilip, kahit na saglit.
Sa bawat pagyuko ng araw sa silangan,
May umuusbong na paniniwalang may kahulugan.

Bakit hindi maniwala kung ang pag-asa’y buhay,
Tulad ng bahaghari sa mata ng sablay.
May mga bibig na muling bubuka,
At titindig sa panahong tama.

Maniwala ka—
Ang tinig ng bayan ay di kayang ikandado,
Ang liwanag ng dangal ay di kayang ilibing sa sako.
Bagaman ang gabi’y mahaba’t mapanglaw,
Ang umaga’y di kayang bilhin ng sinuman, gaano man kasakim o tuso’t taksil ang asal.

May Akda✍️
Ruby Aumentado Orozco