ARGA LAW

The (SC) has ruled that the Government Service Insurance System (GSIS) exceeded its authority when it issued a rule that excluded secondary beneficiaries from receiving survivorship benefits of deceased members who had at least three but less than 15 years of service.

In a Decision written by Associate Justice Henri Jean Paul B. Inting, the SC’s Third Division declared Section 24.2.2 of the 𝘙𝘦𝘷𝘪𝘴𝘦𝘥 𝘐𝘮𝘱𝘭𝘦𝘮𝘦𝘯𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘙𝘶𝘭𝘦𝘴 𝘢𝘯𝘥 𝘙𝘦𝘨𝘶𝘭𝘢𝘵𝘪𝘰𝘯𝘴 (𝘐𝘙𝘙) of Republic Act No. 8291, or 𝘛𝘩𝘦 𝘎𝘰𝘷𝘦𝘳𝘯𝘮𝘦𝘯𝘵 𝘚𝘦𝘳𝘷𝘪𝘤𝘦 𝘐𝘯𝘴𝘶𝘳𝘢𝘯𝘤𝘦 𝘈𝘤𝘵 𝘰𝘧 1997 (𝘎𝘚𝘐𝘚 𝘈𝘤𝘵), 𝘶𝘭𝘵𝘳𝘢 𝘷𝘪𝘳𝘦𝘴 or beyond the GSIS’ rule-making authority.

As a result, the GSIS is barred from enforcing the provision to the extent that it conflicts with Section 21(c) of the law.

The case arose from the application of Petronilo B. Laroco (Laroco) for survivorship benefits following the death of his daughter, Cristie. She was a public school teacher with 13 years of government service and had paid GSIS premiums for 12 years. She died single and had no children.

The GSIS rejected the application. Under Section 24.2 of the IRR, Laroco was ineligible for survivorship benefits because he was not a primary beneficiary.

The GSIS held that secondary beneficiaries qualify for survivorship only if the deceased member had served at least 15 years in the government. Since Cristie had only 13 years of service, only her primary beneficiaries—such as her spouse or children—were entitled to survivorship benefits.

Ruling in Laroco’s favor, the SC pointed out that Section 24.2.2 of the IRR conflicts with the law because it adds a new requirement—limiting survivorship benefits for secondary beneficiaries only to cases where the deceased member served at least 15 years.

Under the 𝘎𝘚𝘐𝘚 𝘈𝘤𝘵, a secondary beneficiary is entitled to survivorship benefits if: (1) there is no primary beneficiary; (2) the secondary beneficiary meets the dependency requisites under the law; (3) the member was in government service at the time of their death; and (4) the member has rendered at least three years of service.

The SC stressed that although the GSIS had good intentions to address the “unequal situation” under the law, it cannot simply change the 𝘎𝘚𝘐𝘚 𝘈𝘤𝘵 through a mere administrative issuance.

The three-year government service requirement for survivorship benefit under Section 21 might be, as argued by the GSIS, unfair and disadvantageous to other members who are required to render at least 15 years of service before qualifying for pension, but this is what is provided in the law.

The SC remanded the case to the GSIS Committee on Claims for the computation of the benefits payable to Laroco.

Read the full text of the Press Release at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=167839.

Read the full text of the Decision at http://sc.judiciary.gov.ph/?p=165811.

Copying of this content is subject to the SC PIO’s Credit Attribution Policy: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

ARGA Law is also on WhatsApp

Nagpasya ang Korte Suprema na nagkahahadlang sa pagpapatala ng mga marka ang mga pagkakatulad sa disensyo ng 𝘵𝘳𝘢𝘥𝘦𝘮𝘢𝘳𝘬 o 𝘭𝘰𝘨𝘰 na maaaring magdulot ng kalituhan sa mga mamimili kahit pa may idinagdag na mga bagong salita.

Sa Desisyong isinulat ni Associate Justice Ramon Paul L. Hernando, pinagbigyan ng Unang Dibisyon ng Korte Suprema ang mga pinagsamang petisyon ng Starwood Hotels & Resorts Worldwide, LLC (Starwood) at isinantabi ang mga pasya ng Court of Appeals (CA) na nagpapahintulot sana sa pagpapatala ng mga marka ng Oceanic Empire Limited (Oceanic).

Naghain ang Oceanic ng aplikasyon para ipatala ang mga 𝘵𝘳𝘢𝘥𝘦𝘮𝘢𝘳𝘬 na “W GLOBALCENTER” at “W FIFTH AVENUE” at nauna na nitong nakuha ang pagpapatala para sa “W TOWER.”

Tinutulan ng Starwood, na siyang may-ari ng ilang rehistradong 𝘵𝘳𝘢𝘥𝘦𝘮𝘢𝘳𝘬 na “W” para sa mga hotel at serbisyong panglibangan, ang mga aplikasyon at hiniling ang kanselasyon ng “W TOWER.” Katwiran nito, nakalilito ang pagkakatulad sa kanilang mga 𝘵𝘳𝘢𝘥𝘦𝘮𝘢𝘳𝘬 ang mga marka ng Oceanic. Sinabi rin ng Starwood na makikinabang ang Oceanic sa kasikatan at reputasyon ng kanilang brand at maaari nitong iligaw ang publiko na maniwala na may kaugnayan sa Starwood ang negosyo ng Oceanic.

Sa pagpabor sa Starwood, ipinaliwanag ng Korte Suprema na naglalayong maiwasan ang kalituhan sa mga produkto at negosyo ang proteksiyon sa 𝘵𝘳𝘢𝘥𝘦𝘮𝘢𝘳𝘬. Tanging ang posibilidad lamang, hindi ang aktwal na patunay, ng kalituhan ang kinakailangan para sa proteksiyon sa 𝘵𝘳𝘢𝘥𝘦𝘮𝘢𝘳𝘬. Dapat suriin ang bawat kaso batay sa pagkakahawig ng mga marka at sa kaugnayan ng mga serbisyo.

Sa ilalim ng Dominancy Test, binibigyang-diin ang dominante o ang pinakatampok na katangian ng mga marka sa halip na ang mga maliliit na pagkakaiba.

Sa kasong ito, nagpasya ang Korte Suprema na ang titik “W” ang dominante o tampok na bahagi ng mga marka kapwa ng Starwood at Oceanic. Bagamat nakatala ang “W” ng Starwood bilang isang 𝘸𝘰𝘳𝘥 𝘮𝘢𝘳𝘬, nilinaw nito na hindi maaaring angkinin ng Starwood ang mismong titik na “W” kundi ang natatangi at naka-istilong (stylized) bersiyon lamang nito.

Binigyang-diin nito na agad na mapapansin ng mga mamimili ang pagkakatulad ng mga markang “W” ng magkabilang panig. Pinanindigan nito na hindi nagpapabago sa katotohanan na pareho silang gumagamit ng iisang estilo na mukhang magkahawig sa paningin.

Inatasan ng Korte Suprema ang Direktor ng Bureau of Trademarks na isantabi ang aplikasyon ng Oceanic para sa pagpapatala ng 𝘵𝘳𝘢𝘥𝘦𝘮𝘢𝘳𝘬 at pagbigyan ang petisyon ng Starwood para sa kanselasyon ng markang “W TOWER.”

Basahin ang 𝘱𝘳𝘦𝘴𝘴 𝘳𝘦𝘭𝘦𝘢𝘴𝘦 sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=166975

Sumunod sa 𝘊𝘳𝘦𝘥𝘪𝘵 𝘈𝘵𝘵𝘳𝘪𝘣𝘶𝘵𝘪𝘰𝘯 𝘗𝘰𝘭𝘪𝘤𝘺 ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

The Securities and Exchange Commission (SEC), in partnership with UNICEF Philippines, is pleased to invite your company to the first session of the capacity-building training series titled “Integrating Children’s Rights in Corporate Governance, Sustainability, and Investments.”

The session will discuss how businesses can better consider children’s rights in their governance, sustainability, risk management, and supply chain practices. It will also provide practical guidance on child-responsive policies, impact assessments, child safeguarding, and family-friendly workplace practices.

This training is relevant for company representatives involved in corporate governance, sustainability/ESG reporting, compliance, risk management, human resources, legal, procurement, and corporate affairs.

Each participating company will be given one (1) slot. Interested participants may register through the QR code below on or before 29 May 2026. Confirmed participants will receive a confirmation email not later than one week before the training.

Nagpasya ang na maituturing na constructive dismissal ang pagpapatupad ng bawas na araw sa pagtatrabaho at sistema ng rotasyon kung walang pagpayag mula sa mga manggagawa.

Sa Desisyon na isinulat ni Associate Justice Amy C. Lazaro-Javier, sinabi En Banc ng Korte Suprema na may pananagutan ang Fiber Textile Manufacturing Corp. (FMC), isang kumpanya ng pagawaan ng tela, sa constructive dismissal ng pito nitong manggagawa sa produksiyon. Ito ay matapos bawasan ng kumpanya ang kanilang anim na araw na workweek tungo sa dalawa hanggang tatlong araw na lamang at magpatupad ng plano para sa rotasyon sa trabaho nang walang pahintulot ng mga manggagawa. Giit ng FMC, sumang-ayon ang mga manggagawa sa pansamantalang sistema na ito sa isang pagpupulong ukol sa kakulangan ng mga raw material o hilaw na materyales.

Naghain ng reklamo para sa constructive dismissal ang mga manggagawa at iginiit na mistula silang tinanggal sa trabaho nang sabihan silang huwag nang bumalik sa trabaho.

Nagpasya ang Labor Arbiter pabor sa mga manggagawa pero binaliktad ito ng National Labor Relations Commission (NLRC) at ng Court of Appeals (CA) na kinatigan ang mga naging hakbang ng FMC bilang wastong paggamit ng management prerogative.

Hindi sumang-ayon ang Korte Suprema. Binigyang-diin nito na bagamat maaaring magpatupad ang mga employer ng mga flexible work arrangement sa panahon ng kagipitang pang-ekonomiya o mga national emergency, dapat sumunod ang mga kaayusang ito sa mga itinakda sa Department Advisory No. 2, Series of 2009 ng Department of Labor and Employment (DOLE).

Paliwanag ng Korte Suprema, dapat munang konsultahin ng mga employer ang mga apektadong empleyado at makuha ang kusang-loob na suporta ng mayorya ng mga manggagawa. Dapat din ipagbigay-alam ng mga employer sa DOLE bago ipatupad ang kaayusan, at patunayan na ang kumpanya ay nakararanas ng tunay o makatwirang nagbabadyang kagipitang pang-ekonomiya.

Sa kasong ito, sinabi ng Korte Suprema na nabigo ang FMC na patunayan na kusang-loob na sumang-ayon ang mga manggagawa sa bawas na mga araw ng pagtatrabaho at sa sistema ng rotasyon. Nagpasya ang Korte na hindi katumbas ng pagkuha sa kanilang pahintulot ang simpleng pagpapatalastas o pagbibigay-alam sa mga empleyado ukol sa kaayusan.

Nabigo rin ang FMC na mag-abiso sa DOLE bago ang pagpapatupad nito at nabigong patunayan na ito ay nakararanas ng tunay o nagbabadyang kagipitang pang-ekonomiya na magbibigay-katwiran sa pagbabawas ng mga araw ng pagtatrabaho.

Binigyang-diin din ng Korte na bagamat maaaring magpatupad ang mga employer ng mga flexible work arrangement para maiwasan ang pagkalugi ng negosyo, ang mga naturang hakbang ay dapat gawin nang may good faith o mabuting intensiyon at may wastong pagpapahalaga sa mga karapatan ng mga manggagawa.

Ang ilegal na pagbabawas ng FMC sa mga araw ng pagtatrabaho ay maituturing na constructive dismissal dahil nagresulta ito sa pagbaba ng suweldo na naging hindi makatwiran para sa mga manggagawa ang pananatili sa trabaho.

Sa kanyang Sumasang-ayon na Opinyon, binigyang-diin ni Senior Associate Justice Marvic M.V.F. Leonen na ang kinakailangang mutual consent o pahintulot sa parehong panig sa mga flexible work arrangement ay nag-uugat sa consensual nature ng mga kontrata sa trabaho kung kaya’t hindi maaaring baguhin ng mga employer nang mag-isa ang mga iskedyul sa paraang magbabawas sa suweldo ng mga empleyado.

Sa kanyang Sumasang-ayon at Hindi Sumasang-ayon na Opinyon, sumang-ayon si Associate Justice Alfredo Benjamin S. Caguioa na nananatiling may pananagutan ang FMC sa constructive dismissal dahil sa kabiguan nitong patunayan na kusang-loob na sumang-ayon ang mga manggagawa sa bawas na araw ng pagtatrabaho at plano ng rotasyon. Gayunpaman, binigyang-diin niya na walang materyales ang FMC na magagamit sa loob ng ilang buwan na lubhang nakaapekto sa operasyon ng produksiyon. Dahil dito, isinaad niya na hinarap ng FMC ang isang makatwirang nagbabadyang kagipitang pang-ekonomiya na maaaring magbigay-katwiran sa pansamantalang pagpapatupad ng mga flexible work arrangement.

Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=166287

Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=166264

Basahin ang Sumasang-ayon na Opinyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=166269

Basahin ang Sumasang-ayon at Hindi Sumasang-ayon na Opinyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=166274

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

Our office is closed on the following days:

26 May 2026 - Online consultations available
27 May 2026 - Eidl Adha
28 May 2026
29 May 2026 - Online consultations available

For the convenience of our present and future clients, ARGA Law can be reached directly through Viber.

Website:
argalaw.com

Online Consultation: tinyurl.com/bookarga

Notary Appointment: tinyurl.com/arganotary

The has ruled that non-verbal threatening gestures with criminal intent may be considered grave threats under the 𝘙𝘦𝘷𝘪𝘴𝘦𝘥 𝘗𝘦𝘯𝘢𝘭 𝘊𝘰𝘥𝘦 (𝘙𝘗𝘊).

In a Decision written by Associate Justice Alfredo Benjamin S. Caguioa, the SC’s Third Division acquitted Gregory Israel of grave threats after finding no criminal intent in his gesture of pretending to shoot and behead two individuals.

But it clarified that the crime of grave threats may be committed through non-verbal gestures and not only through spoken or written words.

Israel, who claimed to be a Belgian architect allowed to practice his profession in the Philippines, was hired by Belgian business partners Christine Helena Amanda Navez and Olivier Edmund Denonville for the construction of their building. After Israel refused to correct the construction defects in the said building, Navez and Denonville filed a case for damages against him.

Sometime in 2017, while Navez and Denonville were on their way home from the airport, they nearly collided with Israel’s motorcycle. The latter then allegedly made two overt gestures: pointing his fingers at Navez’s head as if pulling a gun trigger and drawing his fingers across his neck as if threatening to behead Navez.

Israel was convicted of grave threats. When his conviction was affirmed by the Court of Appeals, he sought relief from the SC, arguing that he had no criminal intent when he performed the acts, and that Article 282 of the 𝘙𝘗𝘊 does not cover pure non-verbal gestures.

The SC acquitted Israel after finding that criminal intent was not proven. But it disagreed with his other argument, ruling that non-verbal gestures may be considered grave threats.

To convict for grave threats, the 𝘙𝘗𝘊 requires two elements: the 𝗮𝗰𝘁𝘂𝗮𝗹 𝘀𝗽𝗲𝗮𝗸𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗿 𝘂𝘁𝘁𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗳 𝘁𝗵𝗲 𝘁𝗵𝗿𝗲𝗮𝘁𝘀 and the 𝗶𝗻𝘁𝗲𝗻𝘁 𝘁𝗼 𝗶𝗻𝘁𝗶𝗺𝗶𝗱𝗮𝘁𝗲.

The SC held that Article 282 of the 𝘙𝘗𝘊 does not differentiate between threats conveyed verbally and those expressed through non-verbal gestures. What matters is the communication of a threat intended to intimidate.

Although the second paragraph of the provision specifies that threats can be conveyed orally or in writing, it does not exclude threats conveyed through non-verbal means. Therefore, threats can be either verbal or non-verbal.

Read the full text of the Press Release at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=166072.

Read the full text of the Decision at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=164941.

Copying of this content is subject to the SC PIO’s Credit Attribution Policy: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.