With One's Past

Senator Enrique Magalona (grandfather of the late rap arrist Francis M.) and other hispanist lawmakers of his generation firmly believed that Spanish was vital to preserving Philippine history. Because the nation's foundational documents, early laws, and revolutionary literature (like José Rizal's novels) were written in Spanish, they argued that a Filipino could not truly understand their own identity, heritage, or legal system without being fluent in it.

Before the demolition, we must ask what local and national governments did to prevent it. Were there programs to rehabilitate the structure, subsidize its maintenance, or help owners make it profitable even habitable? Without such interventions, heritage sites are essentially left to rot. Tagal ng nabubulok ng bahay na ito.

As preservation advocates, we know this and many old houses (dami sa distrito ng San Nicolas ginigiba na din) was neglected for years. While its destruction is unacceptable (hindi kailan man magiging tama) we cannot ignore the intense real estate pressures in Manila. Massive financial incentives tempt descendants and owners to sell. Grabe ang pera na inilalatag sa mesa ng mga namumuhunan. Money speaks loudly, but it forces a critical question: even if we succeed in saving these landmarks, what is our long-term national plan to sustain these bahay-na-bato? Hindi na kasi sapat yun lalagyan lang ng "historical marker", nasaan ang pangmatagalan na programa?-A

Sa ngayon, ang malalim na pagmamahal ng mga Filipino sa kulturang Hapones (tulad ng anime, ramen, at sushi) ay halos buong-buong nagmula sa globalisasyon pagkatapos ng digmaan, kalakalan, at makabagong pop culture.

Ang aktwal na tatlo at kalahating taon ng pananakop noong panahon ng digmaan (1941–1945) ay nag-iwan ng isang napakaibang uri ng marka: matinding hirap, sensura, at karahasan, ang naging "pamana" ay hindi tungkol sa pag-aampon ng mga Filipino sa mga tradisyong Hapon, kundi mas higit sa kung paano binago ng trauma ang pagkakakilanlan, wika, at sining ng mga Filipino.

Mayroon ba na magandang legasiya ang pamumuno ng mga Hapon na hanggang ngayon ay nasa atin pa?

Ever noticed how almost every Philippine Catholic church has a Santo Entierro (Dead Christ) tucked under a staircase or in a quiet corner? This unique tradition carries deep historical roots.

Ang Santo Entierro (Patay na Kristo) ay hindi lamang isang simpleng estatwa—ito ay simbolo ng malalim na kasaysayan at pananampalataya ng Filipinas.

Ipinakilala ng mga misyonerong Kastila bilang isang "visual sermon" (pangaral sa pamamagitan ng imahe) upang ituro ang Pasyon ni Kristo nang walang gamit na salita.

Naging tanyag ito dahil sumasalamin ito sa mga tradisyon ng sementeryo at paglalamay ng mga Filipino, tulad ng lamay at pahalik sa yumao.

Ngayon, ang mga imaheng ito ay itinuturing na kayamanan ng Katolikong Tradisyon, na inaalagaan at iniingatan sa loob ng dantaon ng mga lokal na pamilya at mga deboto.