Misis Realtor

“Your burden today can always be your blessing tomorrow.”

-Candy Pangilinan

May mga bigat na hindi mo naman pinili.

Yung responsibilidad na bigla na lang napunta sayo.
Yung mga plano na kinailangan mong isantabi para sa ibang tao.
Yung mga araw na pakiramdam mo ikaw lang ang lumalaban.

At kung minsan,
mapapatanong ka rin:

“Bakit ako?”
“Bakit parang mas mabigat ang dala ko kaysa sa iba?”
“Bakit parang ang dami kong kailangang akuin?”

At gets ko yon.

Kasi kapag nasa gitna ka ng hirap,
mahirap makita ang purpose.

Kapag nasa gitna ka ng pagod,
mahirap makita ang blessing.

Ang nakikita mo lang,
yung bigat.

Yung sakripisyo.
Yung mga bagay na kailangan mong bitbitin araw-araw.

Pero habang tumatagal,
may mga bagay tayong naiintindihan.
May mga strength na hindi natin matututunan kung hindi tayo nahirapan.

May mga lessons na hindi natin matututunan kung hindi tayo dumaan sa pagsubok.

May mga puso na hindi magiging malalim kung hindi sila nasaktan.

Sa totoo lang,
maraming tao ang gustong magkaroon ng wisdom.

Pero ayaw ng season na nagtuturo nito.

Maraming tao ang gustong maging matatag.

Pero ayaw ng mga sitwasyong humuhubog dito.

At minsan,
doon natin nakikita ang ginagawa ni God.
Hindi agad Niya inaalis ang burden.
Pero ginagamit Niya ito para baguhin tayo.

Palalimin ang faith natin.
Palakasin ang character natin.
At ihanda tayo sa mga bagay na hindi pa natin nakikita.

Kung may mabigat kang dala ngayon,
huwag mong isipin na sayang ang season na ito.

Kasi may mga bagay na naiintindihan lang
natin kapag nakalampas na tayo.

May mga blessing na hindi agad dumarating bilang reward.

Minsan,
yung burden mismo ang naging dahilan
kung bakit naging mas matatag tayo,

mas matalino tayo,
mas mapagmahal tayo,
at mas malapit tayo kay God.

At balang araw,
maaaring balikan mo ang season na ito at sabihin:

“Mabigat siya noon... pero isa pala siya sa mga
pinakamalaking pagpapala sa buhay ko.” 🖤

May mga panahong hindi natin maintindihan ang dahilan ng bigat na dala natin. Pero minsan, doon mismo tayo hinuhubog para
sa mga blessing na hindi pa natin nakikita.

“I love to work alone, kasi if anything goes wrong
gusto ko ako lang ang sisisihin ko.”

-Mylene Dizon

May mga tao na mas gusto magtrabaho mag-isa.

Hindi dahil ayaw nila ng tao.
Hindi dahil hindi sila marunong makisama.
Kundi dahil sanay silang umasa sa sarili nila.

Sanay silang siguraduhin na kapag may nangyaring mali,
alam nila kung saan magsisimula ang pag-aayos.

At gets ko yon.
Kasi may peace of mind na dala ang kontrol.

Kapag ikaw ang gumawa,
ikaw ang may hawak.

Kapag ikaw ang nagdesisyon,
ikaw ang may pananagutan.

Walang sisihan.
Walang turuan.
Walang ibang kailangang habulin.

Pero habang tumatagal,
may isa rin akong napapansin.

May mga taong sobrang tagal nang sinolo ang lahat,
na nahihirapan na silang magtiwala.

Nahihirapan nang mag-delegate.
Nahihirapan nang humingi ng tulong.

Kasi pakiramdam nila,
mas mabilis kapag sila na lang.

Mas maayos kapag sila na lang.
Mas sigurado kapag sila na lang.

At minsan,
totoo naman.

Pero may kapalit din.

Kasi kapag lahat ikaw,
lahat din ng pagod nasayo.

Lahat ng pressure nasayo.
Lahat ng responsibilidad nasayo.

Sa totoo lang,
may strength sa pagiging independent.

Pero may strength din sa pag-amin na hindi mo
kailangang dalhin lahat mag-isa.

Kasi may mga pangarap na kaya mong buuin mag-isa.

Pero may mga pangarap ding mas mabilis at mas
magaan kapag may mga taong mapagkakatiwalaan kang kasama.

At baka ito ang paalala para sa taong laging sanay umako ng lahat:

Hindi sukatan ng lakas ang dami ng kaya mong buhatin.

Minsan ang tunay na maturity,
alam kung kailan ka dapat tumayo mag-isa,
at kung kailan ka dapat magtiwala sa iba.

Kasi hindi lahat ng bagay kailangan mong
kontrolin para maging maayos.
At hindi lahat ng tulong ay magiging pabigat.

May mga taong ipinapadala sa buhay natin
hindi para dagdagan ang problema...

kundi para samahan tayo sa pagbuo ng mga bagay
na hindi natin kailangang dalhin nang mag-isa. 🖤

May mga taong sanay maging malakas para sa lahat.
Pero minsan, ang susunod na level ng growth ay ang
matutong magtiwala na hindi lahat ng laban kailangang solo.