Visual Nest

अल्छी भालु र जादु घन्टी - नेपाली लोककथा |

आलसी भालु र जादुे घण्टी
एक समयको कुरा हो। हिमालको काखमा बसेको एउटा सुन्दर जंगलमा एउटा भालु बस्थ्यो। भालु निकै बलियो थियो, तर एकदमै आलसी। उसलाई काम गर्न बिल्कुलै मन पर्दैनथ्यो।
एक दिन जंगलमा हल्ला फैलियो—
“जंगलको पुरानो रुखमा एउटा जादुे घण्टी झुन्डिएको छ। जसले घण्टी बजायो, उसको सबै इच्छा पूरा हुन्छ।”
यो सुनेर भालु खुशी भयो।
“अब त काम नगरी खान पाइने भयो!” भालुले भन्यो।
भालु घिस्रिँदै घण्टी भएको रुखमा पुग्यो। उसले घण्टी बजायो—
टिङ टिङ!
अचानक घण्टीबाट आवाज आयो,
“तेरो इच्छा के हो?”
भालुले भन्यो,
“मलाई हरेक दिन मीठो खानेकुरा चाहियो, काम नगरी!”
घण्टीले उत्तर दियो,
“हुन्छ, तर सर्त छ—तँ अरूलाई मद्दत गर्नुपर्नेछ।”
भालु अलमलमा पर्यो। तर खानेकुराको लोभले उसले सहमति जनायो।
त्यस दिनदेखि भालुले घाइते हरिणलाई बोक्यो, सानो खरायोलाई खोलाबाट पार गरायो, र बाँदरलाई फल टिप्न मद्दत गर्‍यो।
हरेक राम्रो कामपछि भालुको अगाडि मीठो खानेकुरा देखा पर्थ्यो।
केही दिनपछि भालुले महसुस गर्‍यो—
“म त काम गर्दा पनि खुशी रहेछु!”
एक दिन भालुले फेरि घण्टी बजायो।
“अब मलाई जादुे खाना चाहिँदैन,” उसले भन्यो,
“म आफै मेहनत गर्न सक्छु।”
घण्टी मुस्कुरायो र भन्यो,
“अब तँ साँच्चै जादुे भइस्।”
🌼 कथाको शिक्षा:
मेहनत र सहयोगले आलस्यलाई जित्छ, र साँचो खुशी दिन्छ।

चतुर स्याल र बोल्ने ढुंगा - नेपाली लोक कथा |

बुद्धिमानी खरायो र घमण्डी सिंह को कथा |

देवी मुर्ति चोरि - आस्था र न्यायको द्वन्द |

स्थान: रसुवाको एउटा दुर्गम गाउँ, 'कालोपानी'। यो गाउँ सधैं बाक्लो कुहिरोले ढाकिएको हुन्छ। यहाँका पुराना ढुङ्गाका घरहरू र सल्लाको घारीले दिउँसै अँध्यारो महसुस गराउँथे। यहाँका मानिसहरू कम बोल्थे, र जति बोल्थे, त्यो भन्दा धेरै रहस्य लुकाउँथे।