EUROSTER

Goed nieuws voor mensen die zich weleens afvragen hoe het centrum van de Melkweg eruitziet: de goudgele gloed van tientallen miljoenen sterren in het midden van ons sterrenstelsel kun je nu zien op een foto vanuit de ruimte.

Het duurde 26 uur om de foto te nemen. Door de lange sluitertijd van de camera's zijn oude sterren in beeld gebracht die vanwege hun hoge leeftijd nauwelijks nog stralen.

60 miljoen sterren, 26 uur sluitertijd: zo ziet het hart van de Melkweg eruit Volgens het Europese ruimteagentschap is dit de grootste en meest gedetailleerde foto van het hart van ons sterrenstelsel.

Volgens NASA schoot de meteoor op zo'n 60 kilometer boven de grond over met een snelheid van 120.000 kilometer per uur. De American Meteor Society schat dat het een steen is geweest met de omvang van ongeveer een meter. Dat is flink groter dan reguliere vallende sterren, die vaak niet groter zijn dan enkele centimeters.

Meteoor boven VS: vuurbal, dubbele knal en trillende huizen Het stuk ruimtepuin schoot boven de noordoostkust van de VS de atmosfeer in. Uit meerdere staten kwamen meldingen.

Een 1,5 kilometer brede ruimterots is vernoemd naar de Nijmeegse amateuronderzoeker Astrid Eeuwes. De planetoïde draait in een baan om de zon en bevindt zich tussen Mars en Jupiter.

Vorig jaar gaf Astrid Eeuwes een presentatie over haar werk bij EUROSTER

Ruimterots vernoemd naar amateuronderzoeker Astrid Eeuwes: 'De bekroning op mijn werk' De 45-jarige Eeuwes is vrijwilliger bij de sterrenwacht in het Gelderse Bussloo. Ze bestudeert minuscuul gruis uit de ruimte, nadat het neer is gekomen op daken of op straat.

https://www.volkskrant.nl/wetenschap/sterrenkundigen-brengen-voor-het-eerst-wolkenpatroon-op-verre-planeet-in-kaart~b00f455e/

Op planeet WASP-94A b is het ’s ochtends bewolkt, maar ’s avonds helder, blijkt uit donderdag gepubliceerd onderzoek.

Lees het hele artikel via de link in de reacties.

Luna 3, een Sovjet-satelliet, maakte in 1959 de eerste foto’s van de achterkant van de maan. Jim Lovell, Frank Borman en Bill Anders (1968 Apollo 8 )waren de eersten die het met eigen ogen zagen.

Niks geen ‘dark side’, als de Artemis-astronauten de ongeziene kant van de maan passeren Maan: Eén zijde van de maan is vanaf de aarde nooit te zien. Het is „een troosteloze, geteisterde plek” met kraters en bergkammen.