Road2b

Er is iets wat ik lange tijd niet durfde te zeggen over mijn werk
Ik werk niet alleen met teams
Ik werk ook met wat er vóór het team was

En vóór de leidinggevende
En vóór de organisatie zoals die nu bestaat
Fusies
Vertrokken collega's
Conflicten die nooit zijn uitgesproken
Leidinggevenden die een spoor hebben achtergelaten zonder het te weten

De eerste keer dat ik dit in een zin probeerde uit te leggen aan een potentiële klant
zag ik hem even fronsen
Ik dacht: te ver
Te zweverig

Maar toen zei hij:
"Wacht. Dus je bedoelt dat wat er drie jaar geleden is gebeurd
nog steeds invloed heeft op hoe mijn team nu samenwerkt?"

Ja. Precies dat
"S**t. Dat verklaart nogal wat"

Dat is het moment waarop iets begint te bewegen
Niet als ik iets uitleg
Maar als iemand ineens ziet wat hij al die tijd al voelde

Ik ben er inmiddels mee gestopt om me te verontschuldigen voor deze manier van kijken
Ik hoef niet eerst uit te leggen dat het niet zweverig is
Dat het wetenschappelijk onderbouwd is
Dat het echt werkt

Mijn ideale klant voelt het namelijk meteen
Die heeft al tien andere dingen geprobeerd
en weet dat er iets is wat hij nog niet ziet

Die zoekt geen model
Die zoekt iemand die ziet wat hij voelt
maar nog niet kan benoemen

Daar doe ik het voor!

Mijn vader vroeg me vorige week wat ik nou eigenlijk doe.
Ik haalde diep adem.
"Ik help teams zien waarom ze doen wat ze doen."
Stilte.

"Maar dat doen ze toch gewoon?"
En op een manier heeft hij gelijk
Mensen doen gewoon wat ze doen
Ze vergaderen
Ze vermijden
Ze werken hard
Ze haken af

Het bijzondere is dat er altijd een reden onder zit
Geen excuus
Een reden

Een fusie die nooit verwerkt is
Een leidinggevende die jaren geleden vertrok zonder iets af te ronden
Een patroon dat zo normaal is geworden dat niemand het nog ziet
Zodra je dat ziet
verandert de energie in de ruimte

Niet omdat je iets hebt opgelost
Maar omdat je het eindelijk hebt benoemd
Ik zie het keer op keer gebeuren
Iemand zegt hardop wat al jaren onuitgesproken rondhing
En dan is het alsof de lucht in de kamer anders wordt
Lichter
Ruimtelijker

Mensen hoeven niet alles opgelost te hebben om verder te kunnen
Ze hebben alleen nodig dat het erkend wordt
Dat het er mag zijn
Mijn vader knikte
"Dus je bent een soort detective?"
Ja, pap. Zoiets ;-)

Ik geloof niet dat jouw team een communicatieprobleem heeft
Ik geloof dat jullie een bewustzijnsprobleem hebben

Mensen weten vaak heel goed wat er speelt
Ze voelen de spanning
de eilandjes
het ongemak

Maar ze praten er niet over
omdat het nooit veilig genoeg voelde
En dan zeggen we: "We communiceren niet goed met elkaar"
Terwijl we eigenlijk bedoelen: "We durven niet te zeggen wat we werkelijk denken"

Dat los je niet op met een communicatietraining
Dat los je op door te onderzoeken waarom het niet veilig voelt
En dat vraagt iets van de leidinggevende
niet alleen van het team

Want veiligheid wordt niet gecreëerd met een teamdag
of een nieuwe vergaderstructuur
Het wordt gecreëerd als mensen merken dat ze iets kunnen zeggen
zonder dat het tegen hen wordt gebruikt

Als de leidinggevende zelf ook iets durft te laten zien
Ik heb nog nooit een team gezien dat niet open wilde zijn
Wel teams die geleerd hadden dat openheid gevaarlijk was
Dat verschil is cruciaal
En de sleutel daartoe ligt bijna altijd bij de persoon bovenaan

Waar zou ik jou mee kunnen helpen?