Def Paintings

Deze zomer is het precies 40 jaar geleden dat ik begon met het schrijven van mijn eerste raps. Maar het is toevallig ook precies 40 jaar geleden dat ik aan mijn vierjarige opleiding "Reproductietekenen" begon en ik leerde mijn visuele kunst wat serieuzer te ontplooien. In de loop van die 40 jaar heb ik honderden interviews afgegeven. Ik zei eigenlijk nooit “nee” dus die interviews varieerde van de meest doorgewinterde journalisten tot aan onbekende schoolkrantjes. Grappig genoeg kwamen de meest lastige of onverwachte vragen altijd steevast van kinderen. Zo opende ooit een klein scholiertje een interview met mij met de vraag “Wat is het ergste dat je ooit hebt gedaan?” Toen stond ik echt even met mijn mond vol tanden :-) Maar meestal waren interviews juist erg voorspelbaar. Het is is ook wel honderden keren voorgekomen dat soortgelijke vragen elkaar overlapten. Nu we in een interessante tijd leven waarin A.I. in luttele seconden het hele internet kan scannen en een potje kan meedenken vroeg ik voor de gein eens aan A.I. wat de zeven meest interessante vragen zijn die mensen mij nooit stelden. Daar was ik oprecht benieuwd naar. Hier komen ze (voor de liefhebber) met antwoord en al. En nee, de antwoorden zijn geen A.I. :-)

1. Je noemt 1986 zowel het begin van je rapcarrière als van je serieuze kunstenaarschap. Als je die twee levens naast elkaar legt: welke heeft de ander eigenlijk het meest gered? �Ik heb het zelf nooit als “redden” ervaren of gezien. Grafisch vormgeven was vanaf 1990 mijn bron van inkomsten en rappen deed ik er naast als hobby. Vanaf 1994 begon dat rappen steeds meer tijd op te slokken en begon de Osdorp Posse steeds professioneler te worden. Op een gegeven moment besloten we alle vier in het diepe te springen, onze banen op te zeggen en full time voor de muziek te gaan. Sindsdien heb ik eigenlijk nooit meer voor een baas gewerkt en leef ik top op de dag van vandaag van mijn kunst.
2. Je bent beroemd geworden omdat je de Nederlandse taal naar je hand zette. Is schilderen voor jou juist een manier om van taal af te komen?� Nee dat niet. Maar wat ik wel ervaarde is dat ik na zo veel jaren van raps schrijven een beetje uitgeluld was. Ik vroeg mezelf steeds vaker af waar ik het in godsnaam nog over moest hebben wat nog niet al gezegd of gerapt was. Ik had een nieuwe uitdaging nodig en die vond ik steeds meer in het visuele. Nu probeer ik mijn gedachtenkronkels voornamelijk in beelden te vangen en dat is een andere manier van denken die ik eindeloos interessant vindt.
3. Als jij nooit bekend was geworden met Osdorp Posse, maar alleen als schilder had geëxposeerd, denk je dat je werk er anders uit had gezien?� Ja zeker weten. Het feit dat ik al zo lang rondhang in de hiphopscene heeft mij en mijn werk onmiskenbaar beïnvloed. Mijn muzikale invloeden komen in heel veel schilderijen naar voren en mijn graffiti-invloeden zie je ook in bijna elk ontwerp wel terugkomen.
4. Je hebt duizenden teksten geschreven. Welke gedachte heb je juist nooit durven opschrijven, maar wel geschilderd?� Goh, dat is een lastige! Even denken… Je hoort de laatste jaren steeds meer over complottheorieën. Een zeer hot thema vandaag de dag, maar eigenlijk ben ik mijn hele leven al geïnteresseerd in mysterieuze zaken en las daar altijd veel over. In mijn raps heb ik daar eigenlijk niet zo gek veel mee gedaan. Dat was op wat space- en Anunnaki-thema’s na redelijk “down to Earth” zeg maar. Maar wie een beetje bekend is met esoterische symboliek zal in mijn schilderijen veel interessante gedachtenkronkels kunnen ontdekken. Ik vind het ook leuker en subtieler om dat soort dingen visueel aan de kaak te stellen. Het voelt dan wat meer als “een kijk op een thema bieden” tegenover “iemand met woorden willen overtuigen”.
5. In hoeverre is jouw opleiding Reproductietekenen eigenlijk nog zichtbaar in je huidige werk? Niet qua techniek, maar qua manier van kijken. �Ik heb altijd geleerd om strak, geordend en schoon te werken. Dat zie je nog vaak terug in mijn grafische werk, hoewel ik het soms daarom ook juist heerlijk vind om in mijn vrije werk lekker te kliederen en te klodderen. Waar ik ook echt in gedrild ben is het perfect spatiëren van letters en tekstregels. En het evenwichtig maken van composities. Niets mag “van het kader afvallen” zeg maar en alles in beeld heeft een verhouding met en tot elkaar. Dat soort kennis komt me nog degelijks van pas.
6. Je hebt veertig jaar lang vrijwel altijd vanuit een makersperspectief geleefd. Wanneer was de laatste keer dat je naar iets keek en dacht: "Verdomme, dit had ik zelf willen maken"?� Er zijn veel schilders waar ik grenzeloze bewondering voor heb, maar ik heb niet vaak dat ik denk “Had ik dat maar verzonnen”. De laatste keer dat ik dat bewust dacht was toen ik “Sharing the Wealth” van de Amerikaanse schilder Mark Henson zag. Daarin zie je een rijk stel in een hedonistische omgeving achteloos een hamburger met één hap er uit uit hun flashy cabriolet weg gooien. De middellijn van de weg is tevens het omslagpunt van het schilderij en de rechterhelft in dit werk is juist een straatarme sloppenwijk. Rechts in beeld zie je iemand haast zijn nek breken om te voorkomen dat de hamburger in het vieze stof valt. Ik vind dat een prachtig sterk en symbolisch beeld. Inspirerend!
7. Stel dat over honderd jaar alleen óf je schilderijen óf je muziek overblijven. Welke hoop je dat mensen nog zien, en waarom? Ik vindt soms dat er te veel wordt geluld en te weinig gedaan. Dus als ik echt moet kiezen hoop ik toch net iets meer dat mijn schilderijen de tand des tijds doorstaan. Hopelijk kan ik ik zo tegen de tijd dat ik de pijp uit ga iets waardevols achterlaten voor mijn dochters.