PEN Design Studio

[Unicode]တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့ (တန်ဆောင်တိုင်)

တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့သည် သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ ကဲ့သို့ပင် ဗုဒ္ဓဘာသာနွယ်ဝင်တို့၏ နေ့ထူးနေ့မြတ် တစ်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့၌ ကျင်းပလေ့ ရှိသော တန်ဆောင်တိုင်ပွဲတော်သည် ဘုရားရှင်အား ဆီမီးထွန်းညှိ ပူဇော်သည့် ပွဲတော် ဖြစ်သကဲ့သို့ ကထိန်သင်္ကန်း ကပ်လှူခွင့်ရသော နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့သည် မြတ်စွာ ဘုရားရှင်က အဇာတသတ် မင်းကြီး အမှူးပြုသော ပရိသတ်တို့အား သာမညဖလသုတ်တော် ခေါ် ရဟန်းပြုရ အကျိုးပြ တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူသော နေ့ထူးနေ့မြတ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သာမညဖလ အခါတော်နေ့

ထီးနန်းရယူ ပိုင်ဆိုင်လိုမှုတည်း ဟူသော အလို လောဘကြောင့် ဆရာမိုက်၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် မိမိ၏ မွေးဖခင်ရင်းကို သတ်မိမှားသူ အဇာတသတ်မင်းသည် မိမိအမှားကို သိမြင်ပြီး နောင်တကြီးစွာရကာ စားမဝင် အိပ်မပျော် ဖြစ်နေသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်နေစဉ် တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်ည၏ အေးချမ်း သာယာကြည်လင်မှုကို မြင်တွေ့ရသော အခါ ယခုလို နေ့မျိုး၌ အဘယ်သို့သော ရဟန်း သာမဏေ၊ အဘယ်သို့သော ဗြဟ္မဏတို့ထံ ဆည်းကပ်ရလျှင် ကောင်းမည်နည်းဟု တွေးတောမိကာ မင်းချင်းတို့အား ဖွင့်ဟ တိုင်ပင်မိပါသည်။ မင်းချင်းတို့ကလည်း မင်း လိုလိုက် မင်းကြိုက် ဆောင်တတ်သော အခွင့်အရေးသမားများ ပီပီ မိမိတို့ ကိုးကွယ် ဆည်းကပ်သည့် မိစ္စာဒိဋ္ဌိ ဆရာကြီး ခြောက်ဦးတို့အား အသီးသီး ညွှန်ပြကြရာ အဇာတသတ်မင်းက နားမဝင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ဖြစ်သော ဆေးဆရာ ဇီဝကကမူ မည်သို့မျှ မလျှောက်တင်ဘဲ နှုတ်ဆိတ်၍ နေသည်ကို အဇာတသတ်မင်းကြီး မြင်တွေ့ရသော အခါ ဆရာ ဇီဝက အဘယ်ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေပါသနည်းဟု မေးတော်မူပါသည်။ ထိုအခါ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်မျှော်နေသူ ဆရာ ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော်များကို ချီးမွမ်းကာ ဂုဏ်တော် ကိုးပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော အကျွန်ုပ်၏ ဆရာ ဘုရားရှင်သည် ကျွန်တော်မျိုး၏ သရက်ဥယျာဉ်၌ များစွာသော ရဟန်း ပရိသတ် ခြံရံကာ သီတင်းသုံးလျက် ရှိပါကြောင်း၊ ဘုရားရှင်အား အရှင်မင်းကြီး ဆည်း ကပ်ရပါမူ အရှင်မင်းကြီး၏ စိတ်တော်သည် ကြည်လင် အေးချမ်း လာပါလိမ့်မည်ဟု လျှောက်တင်လေသည်။ ဆေးဆရာ ဇီဝက၏ အကျိုးသင့် လျှောက်ထား တင်ပြမှုကို အဇာတသတ် မင်းကြီး ကြားရသော အခါ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်တော်မူ၍ ဆင်မြင်းဗိုလ်ပါ ခြံရံလျက် ကြီးကျယ် ခမ်းနားလှသော အစီအစဉ်ဖြင့် ညတွင်းချင်းပင် ဆရာ ဇီဝက၏ ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွချီတော်မူပါသည်။

ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံလျက် သီတင်းသုံး နေတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ရသော အခါ အဇာတသတ် မင်းကြီးက မေးမြန်း လျှောက်ထားသဖြင့် မြတ်စွာ ဘုရားရှင်သည် သာမညဖလ သုတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူသည်မှာ ခဝဲပန်း လှိုင်လှိုင်ပွင့်သော တန်ဆောင်မုန်း လပြည့် ညချမ်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ ဘုရားရှင်သည် တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့တွင် သာမည ဖလသုတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ တန်ဆောင် မုန်းလပြည့်နေ့ကို သာမညဖလ အခါတော်နေ့ဟု သတ်မှတ် ခေါ်ဝေါ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

ကထိန်သင်္ကန်း

တန်ဆောင်မုန်းလ၌ ကျင်းပမြဲဖြစ်သော ထင်ရှားသည့် ပွဲတော်တခုမှာ ကထိန်သင်္ကန်း ဆက်ကပ် လှူဒါန်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤတွင် 'ကထိန်' ဟူသည် 'ကထိန' ဟူသော ပါဠိဝေါဟာရမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။ ကထိန်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ 'မြဲမြံခြင်း၊ ခိုင်ခံ့ခြင်း' ဖြစ်၍ ရဟန်းတော်များသည် မြဲမြံ ခိုင်ခံ့သည့် အကျိုးထူးငါးပါးကို ရရှိသောကြောင့် 'ကထိန်' ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤတွင် အခွင့်သင့်သဖြင့် ကထိန်ခင်းရခြင်း၏ အစပထမဖြစ်ရပ်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ တင်ပြလိုပါသေးသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာနွယ်ဝင်တို့၏ ကိုးကွယ် အားထား မှီခိုဆည်းကပ်ရာဖြစ်သော ဘုရားရှင် သက်တော်ထင်ရှားရှိစဉ်အခါက ဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ အနာထပိဏ်သူဌေးကြီး ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းအပ်သော ဇေတဝန် ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်က ဖြစ်သည်။ ကောသလမင်းကြီးနှင့် ညီနောင်များဖြစ်ကြသော ဘဒ္ဒဝဂ္ဂီညီနောင်သုံးကျိပ်တို့သည် မြတ်စွာ ဘုရားရှင်အား ဖူးမြော်ခွင့်ရရန် ပါဝေယျကတိုင်းမှ လာကြရာ လမ်းခရီး အကြားရှိ 'သာကေတမြို့' ၌ ဝါဆို ဝါကပ်ကြသည်။ သီတင်းကျွတ်၍ ခရီးဆက်လာကြရာ ဘုရားရှင် ရှေ့မှောက်အရောက်တွင် ဘုရားရှင် ခွင့်ပြုထားသော သင်္ကန်းသုံးထည်စလုံး စိုစိုစွတ်စွတ် ညစ်ထေးထေး ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုရဟန်းတို့၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုကို အကြောင်းပြုပြီး ကထိန်သင်္ကန်း ကပ်လှူခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကထိန်ခင်းရခြင်း၏ သမိုင်းအစပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုပါသည်။

မသိုးသင်္ကန်း

ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော်သည် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာတော် ထွန်းကားပြန့်ပွားရာ နိုင်ငံဖြစ်သဖြင့် တန်ဆောင်မုန်းလတွင် ကထိန်ပွဲသာမက မသိုးသင်္ကန်း ရက်လုပ်လှူဒါန်းသည့် ပွဲတော်များကိုပါ ကျင်းပကြသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ မသိုးသင်္ကန်း ဟူသည် နေ့မကူး၊ ရက်မကူးစေဘဲ တစ်ရက်အတွင်း အပြီးရက်လုပ် လှူဒါန်းရသော သင်္ကန်းဖြစ်သဖြင့် မသိုးသင်္ကန်းဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက မသိုးသင်္ကန်း ရက်လုပ်ပုံနှင့် မျက်မှောက်ခေတ် မသိုးသင်္ကန်း ရက်လုပ်ဆက်ကပ်ပုံတို့မှာ အနည်းငယ်မျှ ကွဲပြားလာသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ သို့သော် ပြောပလောက်အောင် ကွဲပြားခြားနားမှုမျိုး မရှိသေးပါချေ။ မသိုးသင်္ကန်းကို ကထိန်ကာလဖြစ်သော သီတင်းကျွတ် လပြည့်ကျော် တစ်ရက်နေ့မှ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့အထိ နေ့စဉ် ရက်ဆက် ရက်လုပ်ခြင်းမရှိပါ။ ကထိန်ကာလ၏ နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်သော တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ မတိုင်မီ လဆန်း ၁၄ ရက်နေ့ ညနေပိုင်းတွင်မှ စတင်ရက်လုပ်ကြပြီး လပြည့်နေ့ အရုဏ်မတက်မီ အပြီး ချုပ်လုပ်ကာ ကပ်လှူကြသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ရွှေတိဂုံစေတီတော်၊ ဗိုလ်တထောင်စေတီတော် စသော ရန်ကုန်မြို့ရှိ ထင်ရှားသော ဘုရားများတွင် မသိုးသင်္ကန်း ရက်လုပ်ဆက်ကပ် လှူဒါန်းပွဲတော်များကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပလေ့ ရှိကြပါသည်။

[Zawgyi]တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔ (တန္ေဆာင္တိုင္)

တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔သည္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ ကဲ့သို႔ပင္ ဗုဒၶဘာသာႏြယ္ဝင္တို႔၏ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ေန႔ပင္ ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔၌ က်င္းပေလ့ ရွိေသာ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္သည္ ဘုရားရွင္အား ဆီမီးထြန္းညႇိ ပူေဇာ္သည့္ ပြဲေတာ္ ျဖစ္သကဲ့သို႔ ကထိန္သကၤန္း ကပ္လႉခြင့္ရေသာ ေနာက္ဆုံးေန႔ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔သည္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္က အဇာတသတ္ မင္းႀကီး အမႉးျပဳေသာ ပရိသတ္တို႔အား သာမညဖလသုတ္ေတာ္ ေခၚ ရဟန္းျပဳရ အက်ိဳးျပ တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။

သာမညဖလ အခါေတာ္ေန႔

ထီးနန္းရယူ ပိုင္ဆိုင္လိုမႈတည္း ဟူေသာ အလို ေလာဘေၾကာင့္ ဆရာမိုက္၏ တိုက္တြန္းမႈျဖင့္ မိမိ၏ ေမြးဖခင္ရင္းကို သတ္မိမွားသူ အဇာတသတ္မင္းသည္ မိမိအမွားကို သိျမင္ၿပီး ေနာင္တႀကီးစြာရကာ စားမဝင္ အိပ္မေပ်ာ္ ျဖစ္ေနသည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္ေနစဥ္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ည၏ ေအးခ်မ္း သာယာၾကည္လင္မႈကို ျမင္ေတြ႕ရေသာ အခါ ယခုလို ေန႔မ်ိဳး၌ အဘယ္သို႔ေသာ ရဟန္း သာမေဏ၊ အဘယ္သို႔ေသာ ျဗဟၼဏတို႔ထံ ဆည္းကပ္ရလွ်င္ ေကာင္းမည္နည္းဟု ေတြးေတာမိကာ မင္းခ်င္းတို႔အား ဖြင့္ဟ တိုင္ပင္မိပါသည္။ မင္းခ်င္းတို႔ကလည္း မင္း လိုလိုက္ မင္းႀကိဳက္ ေဆာင္တတ္ေသာ အခြင့္အေရးသမားမ်ား ပီပီ မိမိတို႔ ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္သည့္ မိစၥာဒိ႒ိ ဆရာႀကီး ေျခာက္ဦးတို႔အား အသီးသီး ၫႊန္ျပၾကရာ အဇာတသတ္မင္းက နားမဝင္ေခ်။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျဖစ္ေသာ ေဆးဆရာ ဇီဝကကမူ မည္သို႔မွ် မေလွ်ာက္တင္ဘဲ ႏႈတ္ဆိတ္၍ ေနသည္ကို အဇာတသတ္မင္းႀကီး ျမင္ေတြ႕ရေသာ အခါ ဆရာ ဇီဝက အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိတ္ဆိတ္ေနပါသနည္းဟု ေမးေတာ္မူပါသည္။ ထိုအခါ အခြင့္ေကာင္းကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူ ဆရာ ဇီဝကသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ခ်ီးမြမ္းကာ ဂုဏ္ေတာ္ ကိုးပါးႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ အကြၽန္ုပ္၏ ဆရာ ဘုရားရွင္သည္ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး၏ သရက္ဥယ်ာဥ္၌ မ်ားစြာေသာ ရဟန္း ပရိသတ္ ၿခံရံကာ သီတင္းသုံးလ်က္ ရွိပါေၾကာင္း၊ ဘုရားရွင္အား အရွင္မင္းႀကီး ဆည္း ကပ္ရပါမူ အရွင္မင္းႀကီး၏ စိတ္ေတာ္သည္ ၾကည္လင္ ေအးခ်မ္း လာပါလိမ့္မည္ဟု ေလွ်ာက္တင္ေလသည္။ ေဆးဆရာ ဇီဝက၏ အက်ိဳးသင့္ ေလွ်ာက္ထား တင္ျပမႈကို အဇာတသတ္ မင္းႀကီး ၾကားရေသာ အခါ ဝမ္းသာအားရ ျဖစ္ေတာ္မူ၍ ဆင္ျမင္းဗိုလ္ပါ ၿခံရံလ်က္ ႀကီးက်ယ္ ခမ္းနားလွေသာ အစီအစဥ္ျဖင့္ ညတြင္းခ်င္းပင္ ဆရာ ဇီဝက၏ ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ႂကြခ်ီေတာ္မူပါသည္။

ရဟန္းအေပါင္း ၿခံရံလ်က္ သီတင္းသုံး ေနေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ဖူးေတြ႕ရေသာ အခါ အဇာတသတ္ မင္းႀကီးက ေမးျမန္း ေလွ်ာက္ထားသျဖင့္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္သည္ သာမညဖလ သုတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူသည္မွာ ခဝဲပန္း လႈိင္လႈိင္ပြင့္ေသာ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ ညခ်မ္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ ဘုရားရွင္သည္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔တြင္ သာမည ဖလသုတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ တန္ေဆာင္ မုန္းလျပည့္ေန႔ကို သာမညဖလ အခါေတာ္ေန႔ဟု သတ္မွတ္ ေခၚေဝၚၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ကထိန္သကၤန္း

တန္ေဆာင္မုန္းလ၌ က်င္းပၿမဲျဖစ္ေသာ ထင္ရွားသည့္ ပြဲေတာ္တခုမွာ ကထိန္သကၤန္း ဆက္ကပ္ လႉဒါန္းျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဤတြင္ 'ကထိန္' ဟူသည္ 'ကထိန' ဟူေသာ ပါဠိေဝါဟာရမွ ဆင္းသက္လာျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။ ကထိန္၏ အဓိပၸာယ္မွာ 'ၿမဲၿမံျခင္း၊ ခိုင္ခံ့ျခင္း' ျဖစ္၍ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ၿမဲၿမံ ခိုင္ခံ့သည့္ အက်ိဳးထူးငါးပါးကို ရရွိေသာေၾကာင့္ 'ကထိန္' ဟု ေခၚဆိုရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ဤတြင္ အခြင့္သင့္သျဖင့္ ကထိန္ခင္းရျခင္း၏ အစပထမျဖစ္ရပ္ကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္၍ တင္ျပလိုပါေသးသည္။ ဗုဒၶဘာသာႏြယ္ဝင္တို႔၏ ကိုးကြယ္ အားထား မွီခိုဆည္းကပ္ရာျဖစ္ေသာ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက ျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားရွင္သည္ သာဝတၳိျပည္၊ အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီး ေဆာက္လုပ္လႉဒါန္းအပ္ေသာ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသုံးေတာ္မူစဥ္က ျဖစ္သည္။ ေကာသလမင္းႀကီးႏွင့္ ညီေနာင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဘဒၵဝဂၢီညီေနာင္သုံးက်ိပ္တို႔သည္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္အား ဖူးေျမာ္ခြင့္ရရန္ ပါေဝယ်ကတိုင္းမွ လာၾကရာ လမ္းခရီး အၾကားရွိ 'သာေကတၿမိဳ႕' ၌ ဝါဆို ဝါကပ္ၾကသည္။ သီတင္းကြၽတ္၍ ခရီးဆက္လာၾကရာ ဘုရားရွင္ ေရွ႕ေမွာက္အေရာက္တြင္ ဘုရားရွင္ ခြင့္ျပဳထားေသာ သကၤန္းသုံးထည္စလုံး စိုစိုစြတ္စြတ္ ညစ္ေထးေထး ျဖစ္ေနသျဖင့္ ထိုရဟန္းတို႔၏ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကထိန္သကၤန္း ကပ္လႉျခင္းကို ခြင့္ျပဳေတာ္မူျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ ကထိန္ခင္းရျခင္း၏ သမိုင္းအစပင္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

မသိုးသကၤန္း

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္ ထြန္းကားျပန႔္ပြားရာ ႏိုင္ငံျဖစ္သျဖင့္ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ကထိန္ပြဲသာမက မသိုးသကၤန္း ရက္လုပ္လႉဒါန္းသည့္ ပြဲေတာ္မ်ားကိုပါ က်င္းပၾကသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ မသိုးသကၤန္း ဟူသည္ ေန႔မကူး၊ ရက္မကူးေစဘဲ တစ္ရက္အတြင္း အၿပီးရက္လုပ္ လႉဒါန္းရေသာ သကၤန္းျဖစ္သျဖင့္ မသိုးသကၤန္းဟု ေခၚဆိုရျခင္း ျဖစ္သည္။ ေရွးအခါက မသိုးသကၤန္း ရက္လုပ္ပုံႏွင့္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ မသိုးသကၤန္း ရက္လုပ္ဆက္ကပ္ပုံတို႔မွာ အနည္းငယ္မွ် ကြဲျပားလာသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေျပာပေလာက္ေအာင္ ကြဲျပားျခားနားမႈမ်ိဳး မရွိေသးပါေခ်။ မသိုးသကၤန္းကို ကထိန္ကာလျဖစ္ေသာ သီတင္းကြၽတ္ လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔အထိ ေန႔စဥ္ ရက္ဆက္ ရက္လုပ္ျခင္းမရွိပါ။ ကထိန္ကာလ၏ ေနာက္ဆုံးေန႔ျဖစ္ေသာ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ မတိုင္မီ လဆန္း ၁၄ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းတြင္မွ စတင္ရက္လုပ္ၾကၿပီး လျပည့္ေန႔ အ႐ုဏ္မတက္မီ အၿပီး ခ်ဳပ္လုပ္ကာ ကပ္လႉၾကသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ေ႐ႊတိဂုံေစတီေတာ္၊ ဗိုလ္တေထာင္ေစတီေတာ္ စေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ထင္ရွားေသာ ဘုရားမ်ားတြင္ မသိုးသကၤန္း ရက္လုပ္ဆက္ကပ္ လႉဒါန္းပြဲေတာ္မ်ားကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပေလ့ ရွိၾကပါသည္။