Tripper Myanmar

ပြဒါးလင်းဂူ....

ကီမိုေတာင္ထိပ္ဆီသို႔...

ခ်င္းျပည္နယ္ရဲ႕အထင္ကရေနရာတေနရာျဖစ္တဲ့ ကီမိုေတာင္ (သို႔)ေက်ာက္ပန္းေတာင္ (သို႔) ကီမာေမာင္ေတာင္ထိပ္သို႔ က်ေနာ္မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာလည္းျဖစ္တာမို႔ ရန္ကုန္ကေနခရီးစတင္ခဲ့ပါတယ္...... ဒီေတာင္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထူးျခားတဲ့ေတာင္လည္းျဖစ္သလို ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ၄၂၀၀ေပျမင့္ၿပီ ပလက္၀ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာတည္ရိွပါတယ္....

ေတာင္ရဲ႕ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာႏိူင္ငံမွာအထူးျခားဆံုးေသာ ေက်ာက္ေတာင္ျဖစ္ပါတယ္... ေက်ာက္ေပၚမွာ အပင္ေတြေပါက္ေရာက္ၿပီ စမ္းေရေတြလည္းစိမ့္ထြက္ေနတာရယ္..... ဇိမ္ခံေရကူးကန္ေတြလည္းေနရာအႏွံ႔ေတြ႔ေနရပါတယ္..... ျမန္မာအေခၚအျဖစ္ ေက်ာက္ေတာင္က ပန္းကဲ့သို႔ ပြင့္လန္း လွပေနျခင္းေၾကာင့္ ေက်ာက္ပန္းေတာင္ဟုတင္စားေခၚေ၀ၚျခင္းျဖစ္သည္။ ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီးဟာ အလ်ား၂မိုင္ပတ္ခ်ာလည္က်ယ္၀န္းၿပီး ေက်ာက္ေဆာင္ေတာင္ေပၚထိပ္လည္း Level ညီညာေနတာကို ျမင္ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္.... စိမ့္စမ္းေရေတြလည္း အလြန္ေအးျမၿပီ Purified Water အဆင့္ R O System ကဲ့သို႔ေသာ ph7.0 အဆင့္ေလာက္ ေသာက္သံုးလို႔ရပါတယ္.... ေက်ာင္ေဆာင္ေတာင္ထိပ္မွာ ႏွစ္ရာခ်ီအပင္ေတြ၊ႀကိမ္ပင္၊၀ါးဇုံပင္စသည္မ်ားျဖင့္၀ိုင္းရံထားၿပီး ေတာင္ထိပ္ေရာက္ဖူးသူတိုင္း ေရာက္ရိွေၾကာင္းေက်ာက္ျပင္ေပၚေနရာအႏွံ႔နာမည္ေရးထိုးၾကတာကိုျမင္ေတြ႔ရမွာပါ.......ေဒသခံေတြကေတာ့ ေရာက္ဖူးသူတိုင္းအသက္၅ႏွစ္သက္တမ္းထပ္တိုး႐ွည္တယ္လို႔ဆိုစဖူးၾကတယ္.... ညေနခင္းမွာဆို ေတာတိရိစာၦန္ေတြရဲ႕ အသံမ်ိဴးစံုၾကားေနရပါမယ္.... ခ်င္းျပည္နယ္၏ ေနာက္ဆံုးက်န္ေတာ႐ိုင္း တိရစၧာန္​မ်ားလည္းအဲ့ေတာင္မွာက်က္စားေနတုန္းလို႔အခုထိလူႀကီးေတြကဆိုဖူးၾကတယ္....

လမ္းခရီး.......

က်ေနာ္ကေတာ့ ရန္ကုန္ကေနသြားရတာမို႔ ခ်င္းျပည္နယ္ေရာက္ေအာင္သြားတယ္... မတူပီၿမိဳ႕ရဲ႕ ဘံုတလာေရတံခြန္ လည္ပတ္အၿပီး မတူပီကေန မနက္၇နာရီ ေ႐ွးယခင္ ခ်င္းေတြရဲ႕ ဆိုဒီယမ္ကလို႐ိုက္ၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ ဆမီးၿမိဳ႕ကို ေန႔လည္၁၂နာရီေရာက္ေအာင္သြားတယ္.... မိုင္အကြာအေ၀းျဖင့္ ၉၀မိုင္ရိွၿပီ... ဆမီးၿမိဳ႕ကေန ေတာင္ေျခရြာ ျဖစ္တဲ့ မီးေခ်ာင္းဘား၀ရြာကို စက္ေလွနဲ႔ ၂နာရီၾကာစီးခဲ့တယ္.... မီးေခ်ာင္းဘား၀မွာ ရြာက ကေလးေတြနဲ႔ မီးပံုပဲြသဖြယ္၀ိူင္းၿပီးကၾကနဲ႔....မနက္ ၅နာရီေတာင္စတက္ပါေတာ့တယ္.... ေတာင္တက္တာက ၃နာရီၾကာေအာင္ေကြ႔ပတ္တက္ေနရတယ္ ေတာင္ကျမင္ေနရေပမဲ့ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီးမို႔ ေတာင္ထိပ္ေရာက္ႏိုင္ေအာင္ ေကြ႔ပတ္ၿပီးလမ္းေလ်ွာက္ရၿပီး ေတာင္ထိပ္လည္းေရာက္ လူလည္းပိုက်န္းမာလာၿပီ.... ဇရပ္လွလွပပ နားေနခန္းမွာ ခဏနားကာ ေတာင္ရဲ႕အလွေတြ ေန၀င္ဆည္းဆာေတြၾကည့္ရၿပီ ေဘးပတ္၀န္းက်င္က ေတာင္ကတုံုး ပုပုေလးေတြၾကည့္ရင္း ေျခဖ၀ါးေတြယားေနတာ ေအာက္ကိုငံု႔မၾကည့္ရဲသည့္တိုင္ေအာင္အသဲယားတာ...:-P

ေရခ်ိဳးခ်င္ရင္လည္း ဇိမ္ခံေရကူးကန္မ်ားစြာရိွတယ္.... ခႏၶာကိုယ္အမႈိက္ကေတာ့ ၾကဳံသလိုေတာခိုေနရပါတယ္... :-P :-P
ကြင္းျပင္မွာလည္း ခရီးေဆာင္တဲထိုးၿပီးအနားယူလို႔ရတယ္....

ေဒသခံေတြကို Guideေၾကး တဦးကို၁၅၀၀၀က်ပ္နဲ႔ ငွါးရမ္းလို႔ရတယ္..... စက္ေလွခလည္း လိုင္းဆဲြေလွဆိုရင္ တစ္ဦး၁၀၀၀က်ပ္ စက္ေလွတစီးအျပတ္ငွါးခ်င္ရင္ ၁၀၀၀၀က်ပ္ လူ၁၀ဦးဆန္႔စက္ေလွပါ.....
ရခိုင္ျပည္နယ္ေျမာက္ဦးဘက္ကေနလည္း တက္လာလို႔ရသလို က်ေနာ္ကေတာ့ မေကြးတိုင္းေဒသႀကီးကိုျဖတ္ေက်ာ္ၿပီ မင္းတပ္ၿမိဳ႕၊မတူပီၿမိဳ႕ ကေနသြားရတာပါ....

ေတာင္ထိပ္မွာ ဖုန္းလိုင္းလဲ မိတယ္ဗ်...

Myanmar

#ေက်ာက္ပန္းေတာင္
#ကီမိုေတာင္

#အေရွ႕ဘက္ျခမ္းသို႔့လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျခင္း....


က်ေနာ္ ဒီတစ္ေခါက္ သြားခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္က အင္းေလးကန္ႀကီးကို ပတ္လည္၀န္းရံထားတဲ့ အေရွ႕ဘက္ျခမ္းက ေတာင္ေပၚေဒသ ရြာေတြကို သြားေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္…

ရန္ကုန္ကေန ည (၇)နာရီ ကားနဲ႔ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ကို ထြက္ခဲ့တယ္… ေညာင္ေရႊကို မနက္ ၆ နာရီ ၀န္းက်င္ေလာက္ ေရာက္တယ္… ကားဂိတ္ကေန က်ေနာ္တည္းတဲ့ ဟိုတယ္ကို သံုးဘီး (တုတ္တုတ္)ငွားစီးခဲ့တယ္… တုတ္တုတ္ခ (၃)ေထာင္ေပးရတယ္… က်ေနာ္က ၿမိဳ႕သားလူလည္ေလ… ဟိုတယ္နဲ႔ ကားဂိတ္ လမ္းတစ္လမ္းပဲျခားတာကိုမသိ… တုတ္တုတ္ေပၚတက္ေတာ့ ေျပာလိုက္ေသးတယ္… အရမ္းနီးရင္ ၿမိဳ႕တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ ေမာင္းေပးေပါ့… ေတာင္ေပၚသားက အရမ္းရိုးတယ္ဗ်… က်ေနာ္တို႔ ဘယ္ေတာ့မွ တိုေနတဲ့ လမ္းကို ရွည္ေအာင္မဆြဲဆန္႔ဘူးတဲ့… ရိွေစေတာ့…

ဟိုတယ္ေရာက္ေတာ့ ခဏနားရင္း က်ေနာ္နဲ႔ အတူသြားမယ့္ Trekking Guide ကို ခဏေစာင့္… သူမလာခင္ ငါးရက္တစ္ေစ်းနဲ႔ ႀကံဳလို႔ ေစ်းထဲ ၀င္လည္ခဲ့ေသးတယ္… ရွမ္းျပည္မွာ စားရတဲ့ ရွမ္းေခါက္ဆြဲေလာက္ အရသာရိွမယ္မထင္… ငါးရက္တစ္ေစ်းမွာ အမွတ္မထင္ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ရန္ကုန္သားတစ္ေယာက္အတြက္ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ျဖစ္ရပ္… ထမင္းေပါင္း (တရုတ္ထမင္းေပါင္းမဟုတ္ပါ)(ေကာက္ညွင္းေပါင္း ေပါင္းသလို စီးစီးေလးေပါင္းထားေသာ ထမင္း) ကို ၾကာဖက္နဲ႔ထုပ္ၿပီးေရာင္းတာ… ဟင္းကေတာ့ အမယ္စံုေပါ့… ထူးဆန္းတာက ထမင္းကို ခ်ိန္ခြင္နဲ႔ ခ်ိန္ေရာင္းတာဗ်… က်ေနာ္ တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္ ဒီတစ္ခါပဲ ျမင္ဖူးတယ္… က်ေနာ္လည္း ေတာင္ေပၚသြားမွာဆိုေတာ့ ထူးဆန္းတဲ့ အဲ့ဒီ ထမင္းေပါင္းကို ၀ယ္လာခဲ့တယ္… (ရြာမေရာက္ခင္ လမ္းမွာ စားလို႔ရေအာင္)

ဟိုတယ္ ျပန္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ့္ ဂိုက္က အသင့္ေစာင့္ေနၿပီ… က်ေနာ္လည္း အထုပ္အပိုးျပင္… က်ေနာ့္ရဲ႕ အေရွ႔ဘက္ျခမ္းသို႔ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း ခရီးစဥ္ စတင္ပါၿပီ….

ဂိုက္က က်ေနာ့္ကို စၿပီး ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း Lesson စေပးၿပီ… Trekking Point ကို တုတ္တုတ္နဲ႔ မသြားဘဲ တာလမ္းအတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္ခိုင္းတယ္… ဟူး ေတာ္ေတာ္ ေလွ်ာက္ရသား… ေတာင္ေျခမေရာက္ခင္အထိ နာရီ၀က္ေလာက္ ေလွ်ာက္လိုက္ရတယ္… ေမာင္မင္းႀကီးသား ဂိုက္ကေတာ့ အၿပံဳးမပ်က္၊ အလွမပ်က္ရယ္…
က်ေနာ္တို႔ ပထမဆံုး စ၀င္တဲ့ ရြာက ထဲ့အိမ္ရြာ… ရြာက သန္႔ရွင္း သပ္ရပ္ေနတာပဲ… အဲဒီမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပညာသင္ေက်ာင္းရိွတယ္… ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး ဗုဒၶဘာသာ ဆရာေတာ္က ဦးေဆာင္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ေပးထားတဲ့ Community ေလးရိွတယ္… ရိုးရာ အေဆာက္အဦ နဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္ သေဘာမ်ိဳးဖြင့္လွစ္ထားၿပီး ရလာတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ကို စာသင္ေက်ာင္းအတြက္ ျပန္လည္ထည့္၀င္တယ္… ႏိုင္ငံျခားသား ဆရာေတြလည္း ေတြ႕ခဲ့ရတယ္… တကယ့္ကို မြန္ျမတ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေလးပါ… က်ေနာ္ေတာင္ ကေလးေတြ ထမင္းစားခ်ိန္နဲ႔ ႀကံဳလို႔ ၀င္စပ္စုၾကည့္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းမွာ ကေလးေပါင္း ရာေက်ာ္ရိွတယ္တဲ့…. က်ေနာ္လည္း အလွဴေငြထည့္၀င္ လွဴဒါန္းခဲ့တယ္…
အဲဒီ ထဲ့အိမ္ရြာ အထြက္နားမွာေတာ့ ထဲ့အိမ္ဂူရိွတယ္ဗ်… အဲ့ဒီဂူက အမိုးေပါက္ ဂူပံုစံ… ဂူရဲ႕အလယ္တည့္တည့္မွ အေခါင္းေပါက္ႀကီးျဖစ္ေနၿပီး အဲ့ဒီအေပါက္ကို ေညာင္ပင္က ျပန္ငံုထားတယ္… ဂူထဲမွာ အလွဴရွင္ေတြ လွဴထားတဲ့ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြ ရိွသလို ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေတြ ကိုးကြယ္တဲ့ ရွီဗ ရဲ႕ အမွတ္တံဆိပ္ေတြလည္း ေတြ႕ခဲ့ရတယ္…

အဲဒီကေန ခရီးဆက္ခဲ့တာ… ေတာင္ေပၚေတာတန္း စိုက္ခင္းေတြကို ျဖတ္ခဲ့ရင္း ကိုယ္ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ ေျခရာေလးေတြ ျပန္ေငးၾကည့္ေတာ့ ဟိုးအေ၀းမွာ ေညာင္ေရႊ ၿမိဳ႕ကေလးက မႈန္ျပျပ… က်ေနာ့္ ဂိုက္ကေတာ့ အားေပးရွာတယ္… အခုမွ က်ေနာ္တို႔ လမ္းေလွ်ာက္တာ ခရီးစဥ္ရဲ႕ အစပဲ ရိွေသးတယ္ ဆိုပဲ…

အင္းေလး အေရွ႕ဘက္ျခမ္းမွာ အဓိက စိုက္ပ်ိဳးတာက ေဆးရြက္ႀကီးမ်ားတယ္… က်ေနာ္လည္း ေဆးရြက္ႀကီးပင္ကို အဲ့ေရာက္မွပဲ ျမင္ဖူးတာ… အရြက္ဖားဖားနဲ႔ စိမ္းစိုေနတာ တကယ္လွမွလွ… ဓာတ္ဖမ္းခ်င္တဲ့သူေတြဆို စိုက္ခင္းထဲကကို ထြက္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး… ေနာက္တစ္မ်ိဳးက သနပ္ဖက္… ေဆးေပါ့လိပ္ လိပ္ရင္အသံုးျပဳတဲ့ အရြက္… လြယ္ကင္ဆိုတဲ့ ရြာေလးမွာ သနပ္ဖက္လုပ္တဲ့ေနရာလည္း ၀င္ေလ့လာခဲ့တယ္… သနပ္ဖက္ကို အေၾကာႏႊာ အိုးကင္းပူေပး ၁၅မိနစ္ေလာက္ၾကာရင္ ေဆးေပါ့လိပ္ လိပ္လို႔ရတဲ့ အေနအထားကို ရၿပီ… ေျပာင္းခင္းေတြကလည္း ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္…. တစ္ခါတစ္ခါ ေျပာင္းခင္းထဲ လမ္းျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္ လူေတာင္ေျပာင္းေတာထဲမွာ ေပ်ာက္တယ္… အဲဒီမွာ အမ်ားဆံုးစိုက္တဲ့ ေျပာင္းက CP ေျပာင္းလို႔ ေဒသခံေတြက ေျပာက်တယ္… တိရိစၦာန္ အစာအတြက္ အဓိက စိုက္ၾကတယ္… က်ေနာ္တို႔ စားေနက် ေျပာင္းထက္ နည္းနည္းပိုမာတယ္…


ရွမ္းျပည္မွာ ေရရွားတယ္ဆိုတာ အားလံုးလည္းသိမွာပါ… အဲဒီေဒသမွာ ေရထြက္လို႔ ေခၚတဲ့ သဘာ၀ စိမ့္စမ္းေရကိုသာ အဓိက အားထားရတယ္… ေရထြက္ကလည္း အဲဒီေဒသရဲ႕ တန္ဖိုးရိွတဲ့ အရာတစ္ခုေပါ႔… လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေမာလို႔ ခဏတစ္ျဖဳတ္နားရင္း ၾကည္လင္သန္႔ရွင္းတဲ့ ေရထြက္ စိမ့္စမ္းေရက ေမာသမွ် အေမာေျပေစတယ္…

ေတာထဲမွာဆိုေတာ့ ေက်းငွက္အသံကလည္း သာသာယာယာ… ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ရင္း ေန႔လည္စာ စားမယ့္ ရြာကို ေရာက္ၿပီ… ရြာနာမည္က ဖန္ခါးခ်ိဳတဲ့ဗ်…. ဘယ္ေလာက္လွလိုက္သလဲ… ဖန္ခါးခ်ိဳမွာ က်ေနာ့္ဗိုက္ အစပ္အဟပ္တည့္ခဲ့သဗ်… ပူပူေႏြးေႏြး ခ်ာပါတီနဲ႔ အသီးအႏွံ အစံုအလင္… ေတာ္ေတာ္ေလးကို စားေကာင္းတယ္… ဗိုက္စာတာလည္း ပါမွာေပါ့… ဖန္ခါးခ်ိဳရဲ႕ View Point ကေတာ့ ဓာတ္ဆရာ စိတ္ႀကိဳက္ပဲ… အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္ရင္ ေတာင္ေပၚရႈခင္း…. ေအာက္ကို ၾကည့္လိုက္ရင္ အင္းေလးကန္ရဲ႕ အလွ… ဖန္ခါးခ်ိဳမွာ အဖန္ရည္ေလးေသာက္ၿပီး သဘာ၀ကို ေငးေမာၾကည့္ခြင့္ ရခဲ့တယ္… ေန႔ခင္းဘက္ေတာင္ ေလေလးတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ ေအးတဲ့ ဖန္ခါးခ်ိဳ… ရႆအစံုပါပဲဗ်ာ…

ဖန္ခါးခ်ိဳမွာ မအိပ္မိရံုတမယ္ နားၿပီး က်ေနာ္တို႔ ေအာက္ဘက္ကို ျပန္ဆင္း… ညေန ဆည္းဆာ အမီေပါ့… အျပန္ခရီးကလည္း သာယာခ်က္… အေပၚစီးကေန အင္းေလးကန္ထဲပဲ ေျပးဆင္းေတာ့မလို… က်ေနာ့္ ဂိုက္ ဟိုေတာတိုး ဒီေတာတိုးနဲ႔ ေခၚလာလိုက္တာ လမ္းလည္းဆံုးေရာ ျဗဳန္းဆို က်ေနာ္ ေတြ႕လိုက္တာက က်ေနာ္ အရမ္းသြားခ်င္ေနတယ္ ျမင္းစီးကလပ္… လံုး၀ အလန္းစားပဲ… Cow Boy စတိုင္လို သကပ္လပ္ ဦးထုပ္နဲ႔ ျမင္းစီးမလား၊ Polo ဦးထုပ္နဲ႔ ျမင္းစီးမလား…. ကလပ္ပိုင္ရွင္ကိုယ္တိုင္က ဓာတ္ပံုေတြလည္း အလန္းစား ရိုက္ေပးေနတာ… ျမင္းေတြကလည္း လိမၼာခ်က္ပဲ… ျမင္းစီး၀ါသနာပါသူေတြအတြက္ေတာ့ မိုက္တယ္… ခဏတျဖဳတ္ အနားယူရင္း ျမင္းစီးကြင္းမွာ ျမင္းစီးေနလို႔ရတယ္…

အစကေတာ့ Sunset ကို ၀ိုင္ၿခံမွာ Wine Taste လုပ္ရင္း ခံစားမယ္ေပါ့… က်ေနာင့္ဂိုက္ရဲ႕ အႀကံေပးခ်က္အရ Coffee House ကိုပဲ ၀င္ျဖစ္ခဲ့တယ္… Coffee House က View က ပိုလွတယ္… အင္းေလးကန္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္ ေတာင္တန္းေပၚ ေမးတင္ေနတဲ့ ေန၀င္ဆည္းဆာ အလွကို ကာဖီပူပူေလးတခြက္ေသာက္ရင္း လြမ္းသလို ေဆြးသလို ခံစားရတယ္ဗ်ာ…

က်ေနာ့္အတြက္ အမွတ္တရ ရိွခဲ့တဲ့ ေညာင္ေရႊရယ္… အင္းေလးအေရွ႕ဘက္ျခမ္းက ေတာင္တန္းႀကီးရယ္… က်ေနာ္ ျပန္လာခဲ့ပါဦးမယ္…


[email protected]
09250668043, 09770954449

Live to Travel
Travel to Live