LivelyPk Lane

နောက်ပိုင်းကျ ကလောင်အသစ်တွေဆိုရှောင်တော့မယ်။

ဒီစာအုပ်ကိုမနေ့ကပဲ ဝယ်လာတယ်။ အရင်က “ကိုယ်ကျူးလွန်မိတဲ့ကံတစ်ပါးဟာမင်းပဲ” ဆိုတဲ့ မယ်ညိုရဲ့စာအုပ် ကိုဖတ်ပြီးထဲက ကလောင်
သစ်တွေဆို လုံးဝမဖတ်ချင်ခဲ့တော့ပေမယ့် အထဲကို အမြည်းလေးဖတ်ကြည့်ပြီး
စာအရေးအသားလေးမဆိုးပါဘူးဆိုပြီး ဝယ်လာတာပဲ။ ဒါပေမယ့်သေချာဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ အင်း…..

ဒါဆိုစာအုပ်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကိုစပြီးဝေဖန်ရရင်
- ဇာတ်လမ်းတည်ထားတာ ကောင်းမလိုလိုနဲ့ ဖတ်ရင်းနဲ့ စာအုပ်တစ်ဝက်မှာတင်ဆက်မဖတ်တော့ပဲရပ်လိုက်ပါတော့တယ်။ကိုယ်ကပဲ အခုခေတ် ချစ်ခန်း၊ကြိုက်ခန်းပုံစံတွေကိုမကြိုက်မိလို့လားမသိပေမယ့်၊ ဒီစာအုပ်ထဲမှာပါတဲ့ Online ကနေရည်းစားဖြစ်သွားတာမျိုး၊ မောင်ကိုအရမ်းချစ်ပြပြီး ချစ်တဲ့အကြောင်းတွေကိုပဲ Online စာဖတ်ပရိတ်သတ်အကြိုက်ရေးထားတာမျိူး၊ မန္တလေးသူလိုလို “ကျွန်တော်”သုံးပြီးကာမှ မန္တလေးသူမဟုတ်တာမျိုး၊ သူရေးထားတာ အခုခေတ်ကိုထင်ဟပ်ရေးထားပေမယ့် အခုခေတ်နဲ့ ၁၉၇၀ လောက်ကိုရောချချင်နေတာမျိုးတွေသဘောမကျသလို
- စာအရေးအသားမှာလည်း ဒီလိုပါပဲ။ Online မှာနာမည်ကြီးတဲ့ စာအရေးအသားပုံစံမျိုးတွေလို့ခံစားမိတယ်။ တစ်ခုတော့ချီးကျူးစရာရှိတာက ဒီကလောင်သစ်က စာတော့တော်တော်ဖတ်ပုံရတယ်။သူ့အရေးအသားက Legend စာရေးဆရာ၊ဆရာမကြီးတွေပုံစံ အကွန့်အညွန့်လေးတွေသုံးထားတယ်။ စာအုပ်ထဲမှာထည့်ထားတဲ့ ကဗျာတစ်ချို့၊အကြောင်းအရာတစ်ချို့ကိုကြည့်ရုံနဲ့စာတော်တော်ဖတ်ထားတဲ့ပုံစံမို့တော့ချီးကျူးမိပါတယ်။
စာအုပ်ကို တစ်ဝက်ပဲဖတ်ပြီးရတဲ့ခံစားချက်ပြောပါဆိုရင် ကလောင်သစ်ဆရာမကြိုးစားထားတယ်ဆိုပေမယ့် ဇာတ်လမ်းတည်ဆောက်ပုံမှာရော၊အထဲကအရေးအသားတွေမှာရော တော်တော်အားမရဖြစ်တဲ့ခံစားချက်ရတယ်။
Rating အနေနဲ့ 3.5/10 ပဲပေးချင်တယ်။

Personal ကြိုက်တဲ့ပုံစံက အရင်ခေတ် အရေးအသား၊ အရင်ခေတ်ကိုထင်ဟပ်စေတဲ့ပုံစံတွေ၊ စာအုပ်တစ်အုပ်ဖတ်လိုက်တာနဲ့ အချစ်တွေချည်းမဟုတ်ပဲ အဓိကက အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို သိသွားရတဲ့ပုံစံမျိုး၊ စိတ်ထဲမှာတစ်ခုခုတွေးစရာကျန်တဲ့ပုံစံမျိုးကိုမှ စာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ်လို့သတ်မှတ်မိတဲ့ ကိုယ့်စံကပဲမြင့်နေတာလား….

စာဖတ်ပရိတ်သတ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲဝေဖန်ကြည့်တာပါ။ သိလို့တတ်လို့တော့မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့်သေချာတာတစ်ခုကတော့

ကလောင်သစ်တွေဆို ရှောင်မိတော့မယ်ထင်ပါတယ်…

အခု တစ်ရက် - နှစ်ရက်အတွင်း စိတ်အလိုမကျဘူး။ ဒေါသဖြစ်လွယ်တယ်၊ စိတ်မရှည်ဘူး….

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် အရှိကိုလက်မခံနိုင်တာ
အရှိကို မတင်းတိမ်နိုင်တာဖြစ်နေတယ်။

လက်ရှိ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့အရာတွေအပေါ်မှာ
အားမလိုအားမရဖြစ်တာရော၊
ဖြစ်ချင်တဲ့အရာတွေဖြစ်ခွင့်မရတာကြောင့်ရောပေါ့။

ဖြစ်ချင်တဲ့အရာတွေကို မြိုသိပ်ပြီး
ဖြစ်သင့်တဲ့အရာတွေချည်းပဲလုပ်နေရတော့
လူကမွန်းကြပ်လာရော။

လက်ရှိကိုလက်ခံနိုင်ဖို့ကြိုးစားနေဆဲပဲ
ဒါပေမယ့် အခက်ခဲတွေများလွန်းတော့လည်း
ဒါငါ့ဘဝမှ ဟုတ်ရဲ့လားပေါ့

ဒါတောင် ထမ်းထားရတဲ့တာဝန်တွေဆိုတာ
မရှိနေသေးဘူး။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာ မဖြစ်ရလို့
လုပ်ချင်တဲ့အရာတွေ မလုပ်ရလို့ စိတ်တိုတာပဲရှိသေး၊
စိတ်မရှည်တာ၊ အလိုမကျတာပဲရှိသေး……

ပိုပိုပြီး အသက်ကြီးလာလို့ ထမ်းထားရတဲ့ တာဝန်တွေသာရှိလာရင် Handle နိုင်ပါစေ….