Ready
Share
ဝဋ်ပဲ
-------
ကျောင်းဆင်းခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် အိမ်ပြန်ရန်ပြင်နေသော ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး ဦးမြမောင်ထံ လက်ထောက်ဆရာ ကိုကြည်လွင်ကရောက်လာပြီး
“ဆရာကြီး အိမ်ကို တန်းပြန်မှာပဲလား” ဟုမေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ် ကိုကြည်လွင် ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ဆရာကြီးအတွက် သရက်သီးတွေထည့်ပေးလိုက်ချင်လို့ပါ။ ဒီနှစ်အိမ်မှာရှိတဲ့ သရက်ပင်တွေက အရမ်း သီးတာပဲ ဆရာကြီး။ ကျွန်တော်လာပို့မလို့ပါပဲ။ ဆရာကြီးလမ်းကြုံရင် ယူသွားနိုင်မလားလို့ပါ”
“ဪ ယူသွားမှာပေါ့။ လာလေဗျာ။ အတူတူပြန်ကြတာပေါ့”
ဆရာကိုကြည်လွင်အိမ်မှာ ကျောင်းအနီးတွင်ဖြစ်ပြီး ဦးမြမောင်အိမ်က နောက်ထပ် စက်ဘီးဖြင့် နာရီ ဝက်လောက်နင်းမှ ရောက်နိုင်သောနေရာတွင်ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက် စက်ဘီးတစ်ယောက်တစ်စီးစီဖြင့် စကားတပြောပြောနင်းလာကြသည်။ ကိုကြည်လွင် ခြံထဲကို အရောက်တွင်
“ဆရာကြီး အိမ်ထဲဝင်ပါဦး” ဟု သူကဆိုသည်။
ဦးမြမောင်က စက်ဘီးကို ဒေါက်ထောက်လိုက်ပြီး ကိုကြည်လွင်နှင့်အတူ အိမ်ထဲကို လိုက်ဝင်သွားသည်။
“မအေးရေ ... ဒီမှာ ဆရာကြီး ပါလာတယ်ဟေ့” ဟု သူကအော်ပြောလိုက်ရာ ကိုကြည်လွင်၏ ဇနီးဖြစ်သူ မအေးက အိမ်နောက်ဖေးမှထွက်လာပြီး
“ကိုကြည် ပြန်လာပြီလား ... ပေး ပေးလွယ်အိတ်” ဟုပြောကာ သူ့ယောက်ျားလွယ်လာသော လွယ်အိတ်ကို လာယူပြီး စားပွဲပေါ်တင်ထားလိုက်သည်။
“ဆရာကြီး ထိုင်ပါရှင်” ဟုပြောပြီး ဧည့်ဝတ်ပြုသည်။
မအေးက ရေတစ်ခွက်ပြေးခပ်ကာ
“ဆရာကြီး ရေသောက်ပါဦးရှင့်” ဟု ပေးလာသည်။
“မသောက်တော့ပါဘူးကွယ်” ဟု ဆရာကြီးက ပြောလိုက်ရာ
“ကိုကြည် ရေသောက်” ဟု သူ့ယောကျ်ားကို ရေခွက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဆရာကိုကြည်လွင်က ရေကိုသောက်ပြီး မအေးကို ရေခွက်ပြန်ပေးသည်။ မအေးက အိမ်ထဲပြန်ဝင်သွားပြီး ကိုကြည်လွင်ကို ပုဆိုးလေးတစ်ထည်လာပေးသည်။
“ကိုကြည် ပုဆိုး လဲလိုက်လေ” ဟုပြောကာ ကျောင်းစိမ်း ပုဆိုးကို ပြန်ယူသွားသည်။
“ဆရာကြီး ထမင်းစားပြီးမှ ပြန်ပါလား။ ဟင်းကျက်တော့မယ်။ မှိုရထားလို့ မှိုနဲ့ ကန်စွန်းရွက်လေး ကြော်ထား တယ်။ ရွာကအပြန် ငါးခြောက်လေးလည်း ရလာလို့ ငါးခြောက်ကြော်ထားတာလည်းရှိတယ်။ ထမင်းစားပြီးမှ ပြန်ရမယ်”
“နေပါစေကွယ် ... အိမ်ရောက်ရင် မိန်းမက သူချက်ထားတာ မစားလို့ စိတ်ကောက်နေဦးမယ်”
“ဪ ဟုတ်သားပေါ့နော် ... ကျွန်မလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ ကိုကြည်လေ အိမ်မှာ ထမင်းမစားရင် သိပ်ပြီး စိတ်ဆိုးတာ”
“မအေးရေ ... ဆရာကြီးအတွက် သရက်သီးတွေ ဆွဲခြင်းထဲထည့်ပါကွယ်။ ဆရာကြီးကို ပေးလိုက်ရအောင်”
“ဟုတ်ကဲ့ ကိုကြည်”
ဆရာကြီး ဦးမြမောင်က သူတို့လင်မယားနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ကာ စိတ်ချမ်းသာနေမိသည်။
“ဆရာကြီး ပင်စင်ယူဖို့ နီးပြီဆို”
“အေး ကိုကြည်လွင်ရေ ... နောက်နှစ်ဆို ပင်စင်တင်တော့မှာ”
“ဆရာကြီး ပင်စင်သွားရင် ဘယ်သူတွေရောက်လာဦးမလဲ မသိဘူး”
“ခင်ဗျားလည်း သင်တန်းလေးဘာလေးတက်လေ။ ကျောင်းအုပ်ရာထူးလေးဘာလေးလျှောက်ပေါ့”
“ကျွန်တော်က ဘီအီးဒီအောင်ပြီးရင် အထက်တန်းပြပဲ လုပ်ချင်တာဆရာကြီး”
“ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်လေ”
ထိုစဉ် မအေးက ဆွဲခြင်းတစ်လုံးကို ဆွဲထွက်လာသည်။
“ဆရာကြီးရေ ... ဖြစ်ပါ့မလား။ နည်းနည်းတော့များတယ်”
“ရပါတယ်ကွယ် ... စက်ဘီးနောက် ဖင်ထိုင်ခုံမှာတင်ပြီး ကြိုးတုပ်သွားမယ်”
ကိုကြည်လွင်က စက်ဘီးနောက်ကို ဆွဲခြင်းတင်ပြီး ကြိုးနှင့်သေချာစွာ တုပ်ပေးလိုက်သည်။
“ဆရာကြီး ဒီအထုပ်လေးပါယူသွားပါဦး”
“ဘာများလဲ မအေး”
“ငါးနုသန်းခြောက်လေးတွေ ဆရာကြီး ရွာကရလာတာ”
“ကောင်းတာပေါ့ကွယ်”
ဦးမြမောင်က ငါးခြောက်ထုပ်ကို လွယ်အိတ်ထဲထည့်ပြီး
“ကဲ သွားတော့မယ်ကွယ်” ဟု ပြောကာ စက်ဘီးကို တွန်းထွက်သွားပြီး ခြံဝရောက်မှ စက်ဘီးကို နင်းသွားသည်။
ညနေခင်း နေကပူနေသဖြင့် ဦးမြမောင်တစ်ယောက် ချွေးပြန်အောင် စက်ဘီးကို နင်းကာ အိမ်ကိုရောက်လာ သည်။
အိမ်တွင်တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့်
“မခင်မြင့်ရေ ... ဟေ မခင်မြင့်” ဟု သူ့မိန်းမကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။
ပြန်ထူးသံမကြားရသဖြင့် စက်ဘီးကို ဒေါက်ထောက်ကာ စက်ဘီးပေါ်မှ သရက်သီးဆွဲခြင်းကိုဖြုတ်ပြီး အိမ်ပေါ်ကို ဆွဲတက်သွားသည်။
“မခင်မြင့်”
ဆရာကတော်က ဘုရားစင်အောက်တွင် အိပ်နေသည်။
“မခင်မြင့်”
“ဘာလဲ ... ဘာဖြစ်လို့ တကြော်ကြော်ခေါ်နေရတာလဲ”
“ဒီမှာ ဆရာကိုကြည်လွင်တို့အိမ်က မချစ်စု သရက်သီးတွေပေးလိုက်တယ်ကွယ့်”
“အဲဒါ ကျွန်မက ဘာလုပ်ရမှာလဲ”
ဆရာကြီး ဦးမြမောင်အနည်းငယ် စိတ်ခုသွားသည်။ တကယ်ဆိုလျှင် ယောက်ျားခေါ်လျှင် ထွက်လာပြီး မအေးလို လွယ်အိတ်လောက်တော့ အနည်းဆုံးလာယူသင့်သည်ဟုထင်နေသည်။ သို့သော် တစ်သက်လုံး ထုံးစံမရှိပြီ။
“မခင်မြင့်ရယ် မောလိုက်တာ .. ရေလေးတစ်ခွက်လောက်”
အိမ်နောက်ဖေးကို အိမ်မှုန်စုံမွှားဝင်သွားသော သူ့မိန်းမကို လှမ်းအော်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်ကတုံ့ပြန်သံကပြတ်သည်
“ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခပ်သောက်” ဟူ၏။
ဆရာကြီးက ကျောင်းတွင်သာ အမိန့်ပေး၍ရကောင်း ရနိုင်သည်။ အိမ်တွင်တော့ သူအမိန့်ပေးနိုင်တာ တစ်ယောက်မျှ မရှိပြီ။
ဦးမြမောင်က ရေထသောက်ပြီး အဝတ်အစားလဲသည်။
“မခင်မြင့်ရေ”
“ဘာတုန်း”
“ထမင်းစားမယ်ကွာ ... မအေးက ငါးနုသန်းခြောက်လေး ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒါလေးကြော်ကွယ်”
“ထမင်းတောင်မချက်ရသေးဘူး။ ငါးခြောက်ကြော်တာ ရေနဲ့ကြော်လို့မရဘူး။ ဆီမရှိဘူး"
“ကဲပါကွယ် ... ငါ ခေါင်ညှပ်ရင်းနဲ့ ဆီဝယ်ခဲ့ပါမယ်။ ပုလင်းပေးလိုက်”
“ကိုယ့်ဘာသာ ထယူတော့ ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ”
ဦးမြမောင်တစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ဆီပုလင်းကိုထယူပြီး လမ်းထိပ်ကိုထွက်ခဲ့သည်။
သူက လမ်းထိပ်ရှိ ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်တွင် ဆံပင်ဝင်ညှပ်သည်။ သူ့ရှေ့တွင်တစ်ယောက်ရှိနေသဖြင့် စောင့်နေရ သေးသည်။ ဆံပင်ညှပ်ပြီးနောက်ဆီဝယ်ကာ အိမ်ပြန်လာသည်။
“မခင်မြင့်ရေ ထမင်းကျက်ပြီလား”
“ကျက်တော့မယ်”
“ရော့ ဒီမှာ ဆီပုလင်း”
“ထားလိုက်”
ဦးမြမောင်က သက်ပြင်းကြီးချကာ ဆီပုလင်းကိုထားပြီး အိမ်ရှေ့ကို ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ရေဆင်းချိုးပြီး ပက်လက်ကုလားထိုင်တွင်ထိုင်နေသည်။ မှောင်လာပြီဖြစ်သဖြင့် မီးထဖွင့်ကာ
“မခင်မြင့်ရေ ထမင်းခူးတော့လေကွာ”
“ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ထည့်စားတော့ ... ကျွန်မ အပြင်သွားလိုက်ဦးမယ်”
“မိုးကြီးချုပ်မှ ဘယ်သွားမှာလဲ။ ထမင်းစားပြီးမှ သွားလေကွယ်”
“ဝမ်းချင်းဆုံတာကျနေတာပဲ။ ကျွန်မ မဆာသေးဘူး”
မခင်မြင့် အိမ်ပေါ်က ဆင်းသွားသည်။
ဦးမြမောင်က ထမင်းကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခူးစားလိုက်ရသည်။ သူက ခေတ္တရောက်ခဲ့သည့် ဆရာ ကိုကြည်လွင်တို့အိမ်လေးကို သတိရရင်း ငါးပိရည်နှင့် ထမင်းကိုနယ်ကို ငါးခြောက်ကြော်ကို ကိုက်ဝါးပြီး ထမင်းစားနေသည်။
မကြာမီ မခင်မြင့် အိမ်ပေါ်ကို ပြန်တက်လာသည်။
“မခင်မြင့်ရေ”
“ဘာလဲ”
“သရက်သီးလေး ခွဲပါလားကွယ်။ မှည့်တဲ့အလုံးတွေပါတယ်”
“သရက်သီးတွေ မရှိတော့ဘူး”
“ဟ .. ဘယ်ရောက်သွားလို့လဲ”
“ခုပဲ ဈေးဆိုင်မှာ သွားရောင်းလိုက်ပြီ”
“ဟာ သူများက စားစေချင်လို့ လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာ ဘာဖြစ်လို့ သွားရောင်းလိုက်တာလဲ မင်းကွယ်”
“ဒီနေ့ ချဲမပေါက်လို့ စိတ်ညစ်နေတာ။ ချဲဖိုး ပေးစရာ ပိုက်ဆံမရှိလို့ သရက်သီးတွေ သွားရောင်းလိုက်တာ”
“မခင်မြင့်ရာ လုပ်ရက်လိုက်တာ ... မင်းကွာ”
“စကားများမနေနဲ့ ... အိမ်မှာချိုးရေမရှိဘူး။ ရေသွားထမ်းလိုက်ဦး။ ကျွန်မ ရေချိုးချင်လို့”
“တောက်”
“ရှင်က ဘာတွေကို တောက်ခတ်နေရတာလဲ”
ဦးမြမောင်တစ်ယောက် ပေါက်ကွဲရပြီ။ ထုံးစံအတိုင်း ရေပုံးနှစ်ပုံးနှင့် ထမ်းပိုးကိုယူကာ ရေကန်ကိုထွက်ခဲ့သည်။
ခေါင်းရင်းအိမ်က မွေးထားသော နွားကြီးက
“ဝမ်းဘဲ” ဟုအော်သည်။
သူနားထဲတွင်တော့
“ဝဋ်ပဲ” ဟုသာကြားနေမိသည်။
တင်ညွန့်
၂၇.၅.၂၀၂၄
09/10/2023
09 .10. 23
1110 ဘတ် ၁ သိန်းကျပ် - မြဝတီ
1130 ဘတ် ၁ သိန်းကျပ်-ဘဏ်ထုတ်
1150 ဘတ် ၁ သိန်းကျပ်-အိမ်ထုတ်
မြန်မာပြည်သို့ ဖုန်းငွေဖြည်းပေးသည်
လူမျိုးမရွေး အလှူငွေများကို အခမဲ့ပို့ပေးသည်
ပို့ငွေများကလျှော့ပေးပါသည်။
ရန်ကုန်၊ထား၀ယ်မြို့နှင့် ရခိုင်ပြည်မြို့တိုင်းတွင် ဘဏ်ပိတ်ရက်များတွင်လည်း ထုတ်ယူနိုင်ပါသည်။
082 7332 692
K Bank
145 1662 194
MR-SAN LIN
Click here to claim your Sponsored Listing.
Category
Contact the business
Telephone
Website
Address
Myanmar Nan Street, No 4, Myawaddy Township, Kayin State
Myawadi
Opening Hours
| Monday | 06:00 - 21:00 |
| Tuesday | 06:00 - 21:00 |
| Wednesday | 06:00 - 21:00 |
| Thursday | 06:00 - 21:00 |
| Friday | 06:00 - 21:00 |
| Saturday | 06:00 - 21:00 |
| Sunday | 06:00 - 21:00 |
