23

Dec, 2025 …📷

သင့်အတွက် မနက်ဖြန် (၂)

ကော်ဖီတွေ လေးခွက်လောက်သောက်ပြီးမှ တန်အောင်လို့ စာတွေတွန်းရေးရတယ်၊ ဘယ်တော့မဆို ဒုတိယစာကြောင်းတွေကခက်ခဲတာကြည့်ပဲ၊အနက်ရှိုင်းဆုံး အိပ်မက်တွေ၊ ပြီးတော့ မသိစိတ်ထဲ ထိုးဝင်နေတဲ့ သံချောင်းတွေ၊အားလုံးလိုလိုဟာ စကားလုံးတွေဆီက ရယူထားတဲ့ မျက်ရည်ခြောက်တွေ၊သင်တို့အားလုံးလည်း တစ်ချိန်မှာ ချက်ချင်စိတ်ပဲရှိပြီး စားချင်စိတ်မရှိတဲ့ ကာလဆီရောက်ရမှာ၊ဘဝဆိုတာ ဖြုန်းတီးပစ်မှတန်မယ်ဆိုတာကို သင့်ရဲ့ ပုရောဖတ်က ဟောမှာ၊အမှောင်ထဲက မျက်လုံးတွေအတွက် သင်ဟာ သင့်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ လဲရမှာ၊ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ အားလုံးဟာ ရေသူမကျွန်းသားတွေဖြစ်နေမှာ၊ရောက်ရှိလာမဲ့ သင်းဘောသားတွေကို သင်တို့ ဆွဲဆောင်စားသုံးပစ်မှာ၊သင်မွေးဖွားတဲ့နယ်စပ်မြို့လေးရဲ့ အဝေးမှာ သင်ဟာ ညစာတစ်ယောက်တည်းစားရမှာ၊သင့်မိတ်ဆွေတွေမရှိတဲ့ ခရစ်စမတ်ကို သင်ဖြတ်သန်းရမှာ၊ ဒိုးနတ်တွေ လေးငါးခုကို အားရပါးရစားတဲ့ အမေရိကန်ရဲကြီးက သင့်ကိုလည်ပင်းညှစ်မှာ၊သင်ဟာ သူရဲကောင်းဖြစ်သွားမှာ၊သင်ဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံအောက်က အရိုးခြောက်တစ်စုံဟာ ဇာတ်တော်ထဲက ဓာတ်တော်တွေလို ကိုးကွယ်ခံရမှာ၊နေရောင်ခြည်က သင့်ခန္ဓာကို ဖြတ်သန်းသွားမှာ၊သင်ဟာ မိုးအုံ့တိုင်း ကိုက်ခဲနေတဲ့ ခြေတွေလက်တွေကိုဖြတ်ပစ်မှာ၊ပြီးတော့ အရာအားလုံး ထာဝရတည်မြဲနေမယ်လို့ ထင်ရတဲ့ နိဗ္ဗန်ဇာတ်တော်ကြီးထဲမှာ သင့်လက်ဟာသွေးစွန်းမှာ၊ ထာဝရဘုရားကို သတ်ပြီးမှ ထာဝရ နောင်တရမဲ့ အမိုက်အမဲဟာ သင့်လက်ဖျံရိုးထဲ ပုန်းနေတဲ့ သင့်သားဖြစ်လာမှာ၊ပန်းပွင့်တွေရဲ့ ရနံ့ကို သင်ဟာ အမြဲရှူသွင်းနေရမှာ၊သင့်လက်ထဲမှာ တစ်ကျဉ်ကျဉ်တုန်နေတဲ့ ဗိုင်ဘရေတာကို သင်ဆုပ်ကိုင်ထားမိခဲ့မှာ၊သင်တည်ဆောက်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဟာ လေထဲက ဖုန်မှုန့်လို လူမသိသူမသိပျောက်ကွယ်သွားမှာ၊သင်ကိုးကွယ်တဲ့ အနုပညာပစ္စည်းတွေဟာ ငွေကြေးခဝါချဖို့ အသုံးချခံဖြစ်လာခဲ့မှာ၊ သင့်ရဲ့ ပန်းချီဟာ ဗိုင်းရပ်တွေဖြစ်လာမှာ၊သင့်တေးသွားတွေဟာလေထုထဲ ပျံလွ့င်လာလို့ လူတိုင်းနားကြပ်တပ်တဲ့ခေတ်ကြီးဖြစ်မှာ၊သင်ထိုင်နေတဲ့ ဝရန်တာက ခုံပုဟာ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် သံပုလ္လင်ဖြစ်လာမှာ၊ပြီးတော့ သင့်ဖင်ကို ပြန်ရှမှာ၊ သွေးနံ့ကြောင့် ကုန်းပေါ်တက်လာတဲ့ ငမန်းစစ်သည်တွေကို သင်မသေခင်နောက်ဆုံးတွေ့ရမှာ၊သင့်ကိုရေချလိုက်မှာ၊ သင်ဟာမျောပါသွားတဲ့ ပွင့်ဖတ်တစ်ချပ်အဖြစ် အလှပဆုံးပြောင်းလဲသွားမှာ၊နောက်ဆုံးတော့ သင့်လိုပွင့်ချပ်တွေမျောနေတဲ့ ပင်လယ်ကြီးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်ခုခုအော်ပြောမှာ၊

ဟင်းသာတို့ရဲ့ နန်းတော်ရှေ့

ကိုယ်လေ
နန်းရှ့အကြောင်းတွေးနေတယ် ဒီနေ့
ကိုယ်တို့ဆိုင်ကယ်တွေရဲ့ ဘီးရာတွေထင်နေတဲ့ လမ်း
ရေတွေ မုန့်ဆိုင်တွေ
လမ်းကြားလေးတွေ မီးရထားလမ်းလေး

ဒါတွေမတိုင်ခင်ကပေါ့
ကိုယ်ထင်ခဲ့တာတွေက
ကိုယ်တို့တွေက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကြတယ်
လူမှူနေထိုင်မှုဘဝသစ်ထဲကို။
ပြောင်းလဲခြင်းအသစ်ကိုယူဆောင်လာပေးသူမှန်သမျှကတော့
ဘုရားသခင်လို ဆက်ဆံမခံရပါဘူး
သူစိမ်းတို့ရဲ့မြေမှာ တိုက်နေတဲ့
အေးစက်စက်လေထုကြားမှာ ကိုယ်က မတုန်မလှုပ်ပါပဲ
အနွေးဓာတ်ကိုတော့ မျှော်လင့်ခဲ့ပါတယ်
ခုန်လာတဲ့ရင်တွေ ကြုံလာခဲ့ရင် ထရိုဂျန်မြင်းရဲ့ အသားကိုလှီးပြီး ရေခဲနဲ့မြိုပစ်မယ်
ဘူတန်မှာဖြစ်ဖြစ် ရှမ်းဘဲလားဖြစ်ဖြစ်

ရှမ်းမမနဲ့ တူတဲ့ဆိုင်လေးမှာ ကိုယ်ညစာစားနေတယ်
ပြီးရင် ကိုယ်မြို့ထဲ ပတ်လှည့်ကြည့်မယ်,
ဝံပုလွေတွေရဲံ သီချင်းသံလည်း ကိုယ်ကြားတယ်
ယုန်တွေ ဒရယ်တွေရဲ့ အသံတွေရော
ကိုယ့်မျက်လုံးတွေကို ကိုယ်ဖောက်စားနေတဲ့
မျိုးစိတ်တွေလည်း ကိုယ်ကြုံပြီးပြီ
ကိုယ်သိတဲ့အချို့တောင် စွဲကပ်ခံရပြီးပြီ
ကိုယ်ဆို သူတို့ရှေ့မှာ ကိုယ့်ရွေးချယ်ချက်တွေရဲ့အတိမ်အနက်တွေကိုမပြောဘူး
ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်နေတတ်တဲ့ ဗဟိုခွာအားတွေကြောင့်
နာမီ ရဲ့ Tempo တောင်ကြောင်နေခဲံတယ်
အဲ့ဒီနေ့က မေလ ၃၁
ကိုယ်တို့လေထဲကတိုက်အိမ်ဆို တော်တော်လေးဝှေ့ယမ်းခံရပြီးပြီ

တနေ့နေ့မှာပြန်ဆုံကောင်းဆုံမှာပေါ့၊
အရာရာဟာ တကယ်လှပနေရင်လည်းနေမှာပေါ့
ဝံပုလွေတွေက သက်သက်လွတ်ဘီယာတွေနဲ့တင် ရောင့်ရဲမှာပေါ့
အဲံဒါဆို ယုန်ပေါက်လေးတွေ ရှက်ရှက်နဲ့ ကရင်ကနေမှာပေါ့
ခြင်သေ့မကြီးကလည်း သူ့သမီးတွေကို တောမီးလောင်တဲ့နေရာဆီကနေ အချိန်မှီခေါ်လာနိုင်မှာပေါ့
ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်ဖို့ စာပို့ခိုတွေဆီကနေ လှမ်းပို့တယ်
ကိုယ်တ်ု့ဟာ ရေမကူးတတ်တဲ့ ပင်လယ်ဓါးပြတွေ
မေမေ့ရဲ့ နာကျင်လေသော နှလုံးသားက ကျောက်ဆောင်တွေပေါ်မှာ နားနေတာ ကိုယ်တို့တွေ့တယ်