Businesses

🎎Kinoki Detox Foot Pads 🎎(10ခုပါ 1ဘူး)🎅🎅

📌ေသြးတိုး
📌ဆီးခ်ိဳ၊၊ေသြးခ်ိဳ
📌ေခါင္းတစ္ျခမ္းကိုက္
📌ထိုင္မရ ထမရ နဲ႔ခါးနာ
📌ည ည က် အေၾကာနာ(ေပါင္၊ေျခသလုံး ၊ေျခဖဝါး)
📌ေျခဖဝါးပူ၊ေအးတာေတြ
📌မ်က္ရိုးကိုက္၊မ်က္စိမွုန္တာေတြ
သိသိသာသာသက္သာတယ္တဲ့
တစ္ပတ္မွာ ငါး ည ေတာ့ ဆက္တိုက္
ကပ္ေပးဖို့လိုတယ္တဲ့။
👵 👴ကဲ သက္ႀကီးရြယ္အိုရွိတဲ့ အိမ္တြက္
မျဖစ္မေနေဆာင္ထားဖို့လိုတယ္ေနာ္။

🎎Kinoki အဆိပ္ထုပ္ကပ္ခြာ

🎎ဂ်ပန္ ေျခဖဝါးႏွိပ္ပညာကို အေျခခံၿပီး တကိုယ္လုံးမွာ ရွိတဲ့ ေသြးေၾကာမ်ား စုစည္းရာ ေျခဖဝါးမွ အဆိပ္အေတာက္ အပူအပုတ္မ်ားကို စြန္႔ထုတ္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္

🎎ခႏၶာကိုယ္ မွာ ရွိတဲ့ အဆိပ္ အေတာက္ေတြ အားလုံး ကင္းစင္ဖို့ အတြက္ တစ္လ ဆက္တိုက္ ကပ္ေပးသင့္ပါတယ္

🎎ခႏၡာကိုယ္က အဆိပ္အေတာက္ေတြကို ဖယ္ရွားေပးျခင္း

🎎ႂကြက္သားႏွင့္ ေသြးေၾကာမ်ားကို သန္စြမ္းေစျခင္း

🎎အေညာင္း အညာေျပၿပီး ခႏၶာကိုယ္ကိုေပါ့ပါးလန္းဆန္းေစျခင္း

🎎ေျခဆီအနံ့ဆိုးထြက္ျခင္းကို
ကာကြယ္ေပးျခင္းေၾကာင့္ လူႀကီးလူငယ္
မေရြး သုံးစြဲသင့္ပါတယ္

🎎ညအိပ္ခါနီး ပုံမွာ ျပထားတဲ့ အတိုင္း
ေျခဖဝါးမွာ ကပ္ေပး႐ုံပါပဲ ခါး/ပခုံး စသည့္ေနရာမ်ားလည္း အသုံးျပဳနိုင္ပါတယ္

🎎ထူးျခားတဲ့ ေဆးအာနိသင္ေၾကာင့္ တစ္ညတာ သုံးေပး႐ုံနဲ႔ မနက္မိုးလင္းတဲ့ အခ်ိန္ မွာေတာ့ သင့္ ခႏၡာကိုယ္တြင္းမွ အဆိပ္အေတာက္ မ်ားကို Kinoki ကပ္ခြာ မွာ သင္ကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႕ရမွာပါ

🎎ေစ်းႏွုန္းလည္း အထူးသက္သာၿပီး
က်န္းမာေရးအတြက္ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားတဲ့ KINOKI (ကီနိုကီိ) အဆိပ္ထုတ္ ေျခဖဝါးကပ္ခြာ က္ို အခုပဲ ဝယ္သုံးၾကရေအာင္👍👍👍

🎎ေဖေဖ ေမေမတို့အတြက္ ဝယ္ေပးသင့္တယ္ေနာ္👪👬👭
🎎ညအိပ္ခ်ိန္ေလး ေျခဖဝါးမွာကပ္ေပးလိုက္႐ုံနဲ႔သားသမီးေတြ ဂ႐ုစိုက္ေပးတာခံရတယ္ဆိုတဲ့ပီတိေလးရရွိေအာင္ အခုပဲ ဝယ္ေပးလိုက္ပါ..🚶🏃

👉တစ္ဘူး - 1500 က်ပ္🚶🏃

(တစ္ထုပ္ 10 ခု ငါးည စာ ပါသည္။)

👉တလစာ 6ဘူး-9000Ks

🚚အျခားၿမိဳ့နယ္ ေငြလြဲဝင္ ကား/စာတိုက္တင္ေပးသည္✅✅✅

မွာယူလိုလၽွင္ cb /
☎09890424616
☎09256093404
☎09962544497
☎09955577973

🎅လက္ကားေစ်း သီးသန့္ ့ရိွသည္🎉🎊

🎅ဘူး၁၀၀ေစ်း✅✅
🎅ဘူး၂၀၀ေစ်း✅✅
🎅ဘူး၅၀၀/၁၀၀၀✅✅ေစ်း သီးသန့္ ရိွသည္။😀😀

ပန္းပုပုံျပင္
=======

တခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ
ပန္းပုဆရာ တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

သူဟာ ဘယ္လို သစ္သားမ်ိဳးနဲ႔ မဆို
ပန္းပု႐ုပ္ ကို ပီျပင္ေအာင္
ထုေပးနိုင္တယ္။

သူထြင္းလိုက္တဲ့ လက္ရာေတြက
အသက္၀င္လြန္းေတာ့
အနီးနားက ရြာေတြအထိပါ
သူ႔သတင္းက ေက်ာ္ၾကားတယ္။

ဒီေတာ့ တပည့္လက္သားအျဖစ္နဲ႔
ပညာ သင္ခ်င္တဲ့ သူေတြ
ကလည္း မ်ားတယ္။

ဒါေပမယ့္ လာလိုက္ သမၽွ
တပည့္ေတြကလည္း
ဆရာ့လက္ ရာ ကို မမွီနိုင္ဘူး။

ဒါနဲ႔ တေန႔က်ေတာ့
ဆရာ့ကို လူတစ္ေယာက္ကေမးတယ္။

ဆရာထုတဲ့အ႐ုပ္နဲ႔ တျခားလူေတြရဲ့
အ႐ုပ္ က ဘာေၾကာင့္
ကြာျခားရတာလဲ။

ဆရာ့လက္ရာေတြက ဘာေၾကာင့္
ပိုၿပီးေတာ့ ပီျပင္ရတာလဲလို့
ေမး တယ္။

ဒီေတာ့ ပန္းပုဆရာက........

“က်ဳပ္တို့မွာ အေျခခံအေနနဲ႔ ကေတာ့
သုံးရတာခ်င္း အတူတူပဲ။

ဒါေပမယ့္
ျမင္ေအာင္ ၾကည့္တတ္တဲ့
အျမင္ ေနရာမွေတာ့ ကြာသြားၿပီ။

ဥပမာဗ်ာ . .
ဆင္႐ုပ္ထြင္းမယ္ဆိုပါေတာ့။

ဒီသစ္ပိုင္းထဲကေန ဘယ္ေနရာက
ဆင္ရဲ့ အစိတ္ အပိုင္းျဖစ္သင့္တယ္၊
ဘယ္ေနရာကိုေတာ့ မျဖစ္ထိုက္ လို့
ဖယ္ထုတ္ သင့္တယ္ ဆိုတာကို
ေသေသခ်ာခ်ာ သိေနဖို့ပဲ။

မလိုတဲ့ အပိုင္းကို ဖယ္ထုတ္
လိုက္နိုင္ေတာ့ ထြင္းတဲ့ လက္ရာ
ပီျပင္တာေပါ့ဗ်ာ၊ ဆင္ဆိုရင္လည္း
ဆင္႐ုပ္၊ ျမင္းဆိုလည္း ျမင္း႐ုပ္၊
အကုန္ပီျပင္တယ္ဗ်ာ။

အေရးႀကီးတာက ဘယ္အပိုင္းကို
ဖယ္ထုတ္ရမလဲ ဆိုတာပဲ”

ပုံျပင္က
အဲ့ဒီနားပဲ လတ္စသတ္သြားတာ။

ကိုယ့္ကို
တည့္တည့္ လာေျပာသလိုခ်ည္းကို
တည့္ႀကီး ခံစားလိုက္ရတာက
ကိုယ္ ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ။

အရင္ဆုံး
ကိုယ္ ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲဆိုတာ ကို
ေသခ်ာ ေအာင္လုပ္။

ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အစိတ္အပိုင္းကလြဲရင္
က်န္တာေတြ၊ မလိုအပ္တဲ့
အရာေတြကို စိတ္ျပတ္ျပတ္ သားသားနဲ႔ပဲ
ဖယ္ထုတ္ပစ္လိုက္ေပေတာ့”
ဆိုတဲ့ အေတြး။

တခါ တေလက်ေတာ့လည္း
ကိုယ့္ဘ၀ထဲကေန
ဘယ္လိုအရာေတြကို
ဖယ္ထုတ္ပစ္ရမလဲ ဆိုတာ ကိုေတာ့
သိေပမယ့္ အထုတ္ရခက္၊
အထြင္းရ ခက္ေနတတ္ပါေသးတယ္ ။

အားနာစိတ္ေတြလား၊
မခံခ်င္ စိတ္ေတြလား၊
သံေယာဇဥ္ေတြလား၊
ေတြေဝ စိတ္ေတြလား။

ဘာဆို ဘာမွန္းမသိေတာ့
အခု အခ်ိန္မွာ
ပီပီျပင္ျပင္ မျဖစ္ ေသးတာက
ဘယ္ဆန္းမလဲ။

ဒီအေၾကာင္း ကို
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔
ေျပာျဖစ္ေတာ့ သူက ျပန္ေျပာတယ္။

လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ဘ၀မွာ
သူလိုခ်င္တဲ့အရာ ကို ရဖို့ မျဖစ္မေန
ဖယ္ထုတ္ရမယ့္ အပိုင္းမွာ
အခ်စ္ ပါခဲ့ၿပီဆိုရင္
အဲ့ဒီ လူက ေပ်ာ္နိုင္ပါ့ မလား”တဲ့ ။

ကိုယ္ ေရေရရာရာ မသိတဲ့
ေမးခြန္းမို့ ႏွုတ္ဆိတ္ေနလိုက္မိတယ္။

တစ္ကယ္ဆို
ကိုယ့္အေသြးအသားကို
ကိုယ္တိုင္ျပန္ၿပီး ထြင္းထုရတဲ့
ပန္းပု ပညာက အခက္ဆုံးပဲ။

credit

ပန်းပုပုံပြင်
=======

တခါတုန်းက ရွာတစ်ရွာမှာ
ပန်းပုဆရာ တစ်ယောက်ရှိတယ်။

သူဟာ ဘယ္လို သစ်သားမျိုးနဲ့ မဆို
ပန်းပုရုပ် ကို ပီပြင်အောင်
ထုပေးနိုင်တယ်။

သူထွင်းလိုက်တဲ့ လက်ရာတွေက
အသက်၀င်လွန်းတော့
အနီးနားက ရွာတွေအထိပါ
သူ့သတင်းက ကျော်ကြားတယ်။

ဒီတော့ တပည့်လက်သားအဖြစ်နဲ့
ပညာ သင်ချင်တဲ့ သူတွေ
ကလည်း များတယ်။

ဒါပေမယ့် လာလိုက် သမျှ
တပည့်တွေကလည်း
ဆရာ့လက် ရာ ကို မမှီနိုင်ဘူး။

ဒါနဲ့ တနေ့ကျတော့
ဆရာ့ကို လူတစ်ယောက်ကမေးတယ်။

ဆရာထုတဲ့အရုပ်နဲ့ တခြားလူတွေရဲ့
အရုပ် က ဘာကြောင့်
ကွာခြားရတာလဲ။

ဆရာ့လက်ရာတွေက ဘာကြောင့်
ပိုပြီးတော့ ပီပြင်ရတာလဲလို့
မေး တယ်။

ဒီတော့ ပန်းပုဆရာက........

ကျုပ်တို့မှာ အခြေခံအနေနဲ့ ကေတာ့
သုံးရတာချင်း အတူတူပဲ။

ဒါပေမယ့်
မြင်အောင် ကြည့်တတ်တဲ့
အမြင် နေရာမှတော့ ကွာသွားပြီ။

ဥပမာဗ်ာ . .
ဆင်ရုပ်ထွင်းမယ်ဆိုပါတော့။

ဒီသစ်ပိုင်းထဲကနေ ဘယ်နေရာက
ဆင်ရဲ့ အစိတ် အပိုင်းဖြစ်သင့်တယ်၊
ဘယ်နေရာကိုတော့ မဖြစ်ထိုက် လို့
ဖယ်ထုတ် သင့်တယ် ဆိုတာကို
သေသေချာချာ သိနေဖို့ပဲ။

မလိုတဲ့ အပိုင်းကို ဖယ်ထုတ်
လိုက်နိုင်တော့ ထွင်းတဲ့ လက်ရာ
ပီပြင်တာပေါ့ဗျာ၊ ဆင်ဆိုရင်လည်း
ဆင်ရုပ်၊ မြင်းဆိုလည်း မြင်းရုပ်၊
အကုန်ပီပြင်တယ်ဗျာ။

အရေးကြီးတာက ဘယ်အပိုင်းကို
ဖယ်ထုတ်ရမလဲ ဆိုတာပဲ

ပုံပြင်က
အဲ့ဒီနားပဲ လတ္စသတ္သြားတာ။

ကိုယ့်ကို
တည့်တည့် လာပြောသလိုချည်းကို
တည့်ကြီး ခံစားလိုက်ရတာက
ကိုယ် ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ။

အရင်ဆုံး
ကိုယ် ဘာဖြစ်ချင်တာလဲဆိုတာ ကို
သေချာ အောင်လုပ်။

ဖြစ်ချင်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းကလွဲရင်
ကျန်တာတွေ၊ မလိုအပ်တဲ့
အရာတွေကို စိတ်ပြတ်ပြတ် သားသားနဲ့ပဲ
ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်ပေတော့
ဆိုတဲ့ အေတြး။

တခါ တလေကျတော့လည်း
ကိုယ့်ဘ၀ထဲကနေ
ဘယ်လိုအရာတွေကို
ဖယ်ထုတ်ပစ်ရမလဲ ဆိုတာ ကိုတော့
သိပေမယ့် အထုတ်ရခက်၊
အထွင်းရ ခက်နေတတ်ပါသေးတယ် ။

အားနာစိတ်တွေလား၊
မခံချင် စိတ်တွေလား၊
သံယောဇဉ်တွေလား၊
တွေဝေ စိတ်တွေလား။

ဘာဆို ဘာမှန်းမသိတော့
အခု အချိန်မှာ
ပီပီပြင်ပြင် မဖြစ် သေးတာက
ဘယ်ဆန်းမလဲ။

ဒီအကြောင်း ကို
သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့
ပြောဖြစ်တော့ သူက ပြန်ပြောတယ်။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘ၀မွာ
သူလိုချင်တဲ့အရာ ကို ရဖို့ မျဖစ္မေန
ဖယ်ထုတ်ရမယ့် အပိုင်းမှာ
အချစ် ပါခဲ့ပြီဆိုရင်
အဲ့ဒီ လူက ပျော်နိုင်ပါ့ မလားတဲ့ ။

ကိုယ် ရေရေရာရာ မသိတဲ့
မေးခွန်းမို့ နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်မိတယ်။

တစ္ကယ္ဆို
ကိုယ့်အသွေးအသားကို
ကိုယ်တိုင်ပြန်ပြီး ထွင်းထုရတဲ့
ပန်းပု ပညာက အခက္ဆုံးပဲ။

credit

ရိုးရိုးေလးပဲ အသက္ရွင္မယ့္ သူတို ့

ရိုးရိုးေလးပဲ အသက္ရွင္မယ့္ သူတို့
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

သူတို့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့
ဝတ္စားပုံနဲ႔ေနထိုင္ပုံက ရိုးရိုးေလးပဲ။

ေကာင္မေလးက အေမရိကန္ကို
နိုင္ငံေရး ခိုလွုံဖို့ ေျပးလာတဲ့
တ႐ုတ္-ဗီယက္နမ္
မ်ိဳးဆက္ကေမြးတယ္။

နာမည္က ပရင္စလာခ်န္။

ေကာင္ေလး နာမည္က
မက္ခ္ ဇူကာလ္ဘက္။

သူက အေမရိကန္ဖြား ဂ်ဴးလူမ်ိဳး
ဘာသာမဲ့ တစ္ေယာက္။

ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ဒုတိယႏွစ္
ေက်ာင္းပါတီမွာ သူတို့စေတြ႕တယ္။

၂၀၀၃ မွာ စႀကိဳက္ၾကတယ္။

၂၀၀၄ မွာေကာင္ေလးက
သူ႔အိမ္မက္ေတြအေကာင္အထည္
ေဖာ္ဖို့ ေက်ာင္းထြက္ သြားတယ္။

ေနာင္သုံးႏွစ္ အၾကာ ၂၀၀၇ မွာ
သူ႔ အိမ္မက္က ကမၻာေက်ာ္
သြားၿပီး အသက္ ၂၃ ႏွစ္နဲ႔
ကမၻာ အငယ္ဆုံး ဘီလီယံနာ
ျဖစ္လာတယ္။

၂၀၁၂ ေမ ၁၉ မွာ ငယ္ခ်စ္
ႏွစ္ေယာက္ လက္ထပ္ ၾကတယ္။

ေကာင္ေလးရဲ့အိမ္ ေနာက္ဘက္က
ေျမကြက္မွာပဲ လက္ထပ္ပြဲ
ရိုးရိုးေလး က်င္းပတယ္။

မီဒီယာေတြမွာ ဘီလီနာစုံတြဲရဲ့
အိမ္ေနာက္ေဖးကမဂၤလာပြဲလို့
သတင္းေရး ၾကတယ္။

၂၀၁၅ ဒီဇင္ဘာမွာ ေကာင္ေလး
ပိုင္တဲ့ Facebook လုပ္ငန္းစု
ဟာ ကမၻာတန္ဖိုး အႀကီးဆုံး
အမွတ္ တံဆိပ္ ၁၀ ခု ထဲမွာ ပါလာၿပီး
သူရဲ့ႂကြယ္ဝမွု က
ေဒၚလာ ၄၅ ဘီလီယံ ျဖစ္လာတယ္။

၂၀၁၅ ဒီဇင္ဘာ ၁ မွာ
သမီးဦးေလး ေမြးတယ္။
သမီးေလး ေမြးၿပီးေတာ့ ပိုင္ဆိုင္မွုရဲ့
၉၉ ရာခိုင္ႏွုန္း လွူမယ္ ဆုံးျဖတ္တယ္။

သူ႔ေငြေတြနဲ႔ ကမၻာေနရာ အႏွံ့က
လူသားေတြ အတြက္
က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ သိပၸံ
သုေတသန နဲ႔ စြမ္းအင္ တို့ကို
ညီမၽွစြာ ရရွိေအာင္ ပံ့ပိုးမယ္လို့
ဆုံးျဖတ္ထားတယ္။

ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို့ အခု သုံးေနတဲ့
Facebook ဆိုတဲ့
လူမွုကြန္ယက္ ကို တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့
ကမၻာ အႂကြယ္ဝဆုံး
ဘီလီယံနာ တစ္ေယာက္ ရဲ့
ဘဝကို ျဖတ္သန္းေနပုံေပါ့။

သူနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ပုံစံ ဘဝကို
ျဖတ္သန္းေနတဲ့ ဘီလီယံနာ
ေတြလည္း ရွိတယ္။

ဥပမာ - တ႐ုတ္ နံပါတ္ ၁
ဘီလီယံနာ ဝမ္က်န္လင္။

သူဟာ ေဒၚလာ ၂၅ ဘီလီယံ ပိုင္မယ္
ခန္႔မွန္းရတယ္။

ဒီေကာင္ေလး ပိုင္ဆိုင္မွုရဲ့
တဝက္ေလာက္ ရွိတယ္။

ဘဝကို ျဖတ္သန္းပုံေတာ့ မတူဘူး။

သူတို့ ႂကြယ္ဝမွုကို ျပဖို့တန္ဖိုးႀကီး
ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ လုပ္တဲ့
ပရိေဘာဂ ေတြ ဝယ္ရတယ္။

အခမ္းနားဆုံး အိမ္ကို ေဆာက္ရတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြက သူရဲ့သားကေန
အိမ္ေမြးေခြးကို ေစ်းႀကီးတဲ့
Apple နာရီ ႏွစ္လုံးပတ္ၿပီး
လူမွုကြန္ယက္မွာ ဓာတ္ပုံ ရိုက္တင္
ႂကြားခဲ့တယ္။

အာရပ္ကမၻာက ေစာ္ဘြားေတြလည္း
ဒီေကာင္ေလး တဝက္
ေလာက္ေတာ့ ခ်မ္းသာတယ္။

သူတို့ လည္း ပင္ပန္းရွာတယ္။

ေန႔တိုင္းအဖိုးတန္သစ္ေမႊးအဆီ နဲ႔
ထုတ္တဲ့ပစၥည္းေတြသုံးရတယ္။

ေရႊခ်ထားတဲ့ မာစီးဒီးကားေတြ၊
ေရႊတုံး ထုတ္ေပးတဲ့ ေအတီအမ္
စက္ေတြ၊ တန္ဖိုးႀကီး ၿပိဳင္ကား၊
နာရီေတြ နဲ႔ေရႊအတိၿပီးတဲ့
ပရိေဘာဂ ပစၥည္း ေတြ သုံးၿပီး
ႂကြယ္ဝမွုကို ၿပိဳင္ရရွာတယ္။

တပြဲကို ျမန္မာေငြ
သိန္း သုံးဆယ္ေလာက္ တန္တဲ့
ေရခဲမုန္႔ကို စားျပရတယ္။

ၿပီးရင္ ခုန ေကာင္ေလး ပိုင္တဲ့
Facebook လူမွု ကြန္ယက္ မွာ
တင္ႂကြားရတယ္။

မကၠဆီကို မူးယစ္ရာဇာ
အယ္ခ်ာပိုရဲ့ သား ေတြလည္း သူတို့
ႂကြယ္ဝမွု နဲ႔ၾသဇာ ရွိမွုကို လူမသိမွာ
ေၾကာက္ေနတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေစ်း အႀကီးဆုံးကားေတြ
အမ်ားႀကီး ဝယ္ထားရတယ္။

မလိုဘဲနဲ႔အိုင္ဖုန္း အမ်ားႀကီး
ဝယ္ၿပီး ေရထဲ စိမ္ျပရတယ္။

သိန္း ေထာင္ခ်ီေပးရတဲ့
သားရဲ တိရစၧာန္ေတြ ေမြးျပတယ္။

ေသနတ္ေတြ ကိုင္ျပတယ္။
မိန္းမေခ်ာေလးေတြကို အနားမွာ
အမ်ားႀကီး ေခၚထားရတယ္။

ၿပီးမွ ဒါေတြ အကုန္ ဓာတ္ပုံရိုက္
ခုနက ေကာင္ေလး ပိုင္တဲ့
Facebook ရဲ့ လုပ္ငန္းစု
တစ္ခု ျဖစ္တဲ့ Instragram
လူမွု ကြန္ယက္မွာ တင္ရတယ္။

သူတို့လည္း မသက္သာပါဘူး။

ျမန္မာျပည္ သူေဌးသားေတြလည္း
ပင္ပန္းတာပဲ။

သိန္းေထာင္ဂဏန္း နာရီေတြ နဲ႔
အဖိုးတန္ ၿပိဳင္ကားေတြ ဝယ္ၿပီး
ဓာတ္ပုံ ရိုက္တင္ရတယ္။

ပန္းသီး တျခမ္းပဲ့ပုံ တံဆိပ္ နဲ႔
အျခား တန္ဖိုးႀကီး တံဆိပ္ ေတြကို
သူမ်ားျမင္ေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး
စဥ္းစားၿပီး ဓာတ္ပုံ ရိုက္ရတယ္။

ၿပီးရင္ ခုနက ေကာင္ေလးရဲ့
လူမွုကြန္ယက္ မွာ တင္ရတယ္။

သူတို့မိဘ သူေဌးေတြလည္း
သိပ္ မသက္သာ ပါဘူး။

သိန္းေပါင္း မ်ားစြာ အကုန္ခံၿပီး
ဘုရား ေတြတည္၊ သူတို့နာမည္
ကမၺည္းထိုး၊ ေရႊအတိၿပီးတဲ့
အကၤ်ီ အေလးႀကီးဝတ္ၿပီး ေရစက္ခ်
ရတယ္။

ဒါမွဘာသာတရား ကိုင္းရွိုင္းတာရယ္၊
ခ်မ္းသာတာရယ္လူသိမယ္။

ဘဝမွာ ေငြေၾကး ခ်မ္းသာမွု ဆိုတာ
အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္
ရရွိနိုင္တယ္။

ဒီ ခ်မ္းသာမွုကို
ဘယ္လို အသုံးခ်ေနလဲ က
ပို အေရးႀကီးတယ္။

ကိုယ္ လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္း
ပိုေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္မယ္။

လူေတြ အမ်ားႀကီး အလုပ္အကိုင္
ရရွိေအာင္ ဖန္တီးမယ္။

လူပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔
ကမၻာေျမႀကီး ကို အက်ိဳးျပဳမယ္။

ဝါသနာပါရာေတြကို
စိတ္ႀကိဳက္ ဖန္တီးမယ္။

ဘဝကို အေက်နပ္ဆုံး ျဖတ္သန္းမယ္။

ဒါဆို သိပ္ ေအးခ်မ္း
ေက်နပ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။

ကိုယ့္ကို သူမ်ားေတြက
အထင္ႀကီးလာဖို့ ကိုယ္ ခ်မ္းသာတာ
ပတ္ဝန္းက်င္က သိဖို့ေနထိုင္ရ၊
ႀကိဳးစား ဓာတ္ပုံရိုက္ျပ ေနရင္း
အခ်ိန္ကုန္ သြားရတာ
ပင္ပန္းလြန္းပါတယ္။

တျခားလူေတြနဲ႔ပါ ၿပိဳင္ေနရေတာ့
ပူေလာင္တယ္။

ေငြေတြလည္း အလကား ကုန္တယ္။

ဒါေတြ လုပ္ျပေနမွ
လူ အထင္ႀကီးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဘဝရဲ့ အမြန္အျမတ္ ဆိုတာ
ရိုးရိုးေလး ရွင္သန္ရတာပါ။

၂၀၀၄ တုန္းက ဇက္ကာဘက္ဆိုတဲ့
ေကာင္ေလး က Facebook
ဆိုတဲ့ လူမွုကြန္ယက္ ကို
စတည္ေထာင္ ခဲ့တယ္။

အခု သူ ၃၂ ႏွစ္ရွိၿပီ။
ကမၻာ အခ်မ္းသာဆုံး
ဘီလီယံနာ တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။

သူတို့ ႏွစ္ေယာက္ ထက္ေတာ့
ကြၽန္မတို ့ ပို မခ်မ္းသာနိုင္ပါဘူး။

သူတို့ေတာင္ ဘဝကို ရိုးရိုးေလးပဲ
ျဖတ္သန္းေနပါတယ္။

Facebook ကိုလည္း
ရိုးရိုးေလးပဲ သုံးေနပါတယ္။

Credit -m-myanmarnewsplu