AGMA

සියලු ⁣ශ්‍රී ලාංකිකයින්ට නීරෝගීභාවය උදාවන සෞන්දර්‍යමය සිතුවිලි වලින් පෝෂණය වූ සුභ නව වසරක් වේවා!

වර්තමානයේ බොහෝ දෙනා විශ්වාස කරන්නේ දේශීය සංගීතය හා බැඳුනු සියල්ල ඉන්දියානු ආභාෂයෙන් හා මෙරටට පැමිණි ආක්‍රමණිකයින් විසින් ගෙන ආ සංගීතයේ කොටස් වලින් සෑදුනු ලද්දක් බවයි. එනමුදු ඉතිහාසය ගැඹුරින් හදාරන කල්හි මෙරට වසර 5000කට එහා අතීතයේ සෞන්දර්ය හැදෑරූ ප්‍රතාපවත් ශිෂ්ටාචාරයක් තිබූ බවට සාක්ෂි පවතී. එය මෙරට පුරාවෘත්ත වල සහ ඉන්දියානු පුරාවෘත්ත වලද සඳහන් වේ. පහත රූපයේ දැක්වෙන්නේ රාවණ හස්ත නම් වාද්‍ය භාණ්ඩයේ ආකෘතියකි. එය වත්මන් ඉන්දියාවේ ඇතැම් ප්‍රාන්ත වල තවමත් ප්‍රචලිතය. එය මෙරට පාලනය කළා යැයි සැලකෙන රාවණ රජුන් විසින් තැනූ බවත් එතුමන් එය වාදනයෙහි දක්ෂයෙකු බවත් හනුමන් නැමැති වානර සෙන්පති විසින් එය රාම රාවණා යුද්ධය අවසානයේ ඉන්දියාවට ගෙන ගිය බවත් දෙරටේම පුරාවෘත්ත වල කියැවේ. එහි මුලින් එක් තතක් පමණක් තිබුණු බවට විශ්වාස කෙරෙන අතර පසුව හඬ පරාස කිහිපයක් වයන්නට හැකි පරිදි තත් කිහිපයක් යොදා සකසා ඇත. විජය රජුගේ ආගමනයෙන් පසු ගොඩනැගුනු ශිෂ්ටාචාරයේදී පසුකාලීනව බුදු දහම ලැබුණු පසු සූසැට කලාවන් මෙරට ස්ථාපනය වූ බවට ඉතිහාසය පැවසුවද විජය රජුන් මෙරටට පැමිණෙන විටත් අප රටේ සංගීත නර්තන ඇතුලු කලාවන් පිළිබඳව ආදි යක්ඛයින්ගේ අවදානය යොමු වූ බවට එම ලිඛිත ඉතිහාසයේම සාක්ෂි පවතී. කුවේණිය විසින් තම ගෝත්‍රය පාවා දුන් රැයේ යක්ෂ ගෝත්‍රිකයින් සමූල ඝාතනය වන්නේ විවාහ මංගල්‍ය උත්සවයකදීය. සිත ගත් තරුණිය සමඟ තරුණයෙකු ජීවිතය නවමු ලෙස ආරම්භ කිරීම උත්සවාකාරයෙන් සැමරීමට තරම් මෙරට විසූ ජනයා තුළ සභ්‍යත්වයක් හා ශිෂ්ටාචාරවත් බවක් තිබූ බවට ඉතිහාසය විසින්ම පිළිගෙන ඇත. එය හුදු මංගල උත්සවක් නොවන අතර එය නැටුම්, ගැයුම්, වැයුම් සපිරි මංගල උත්සවයක් බවටද මහාවංශයේ සඳහන්ය. උත්සවයකට උත්සවශ්‍රීය ලබා දිය හැකි කලාවන් පිළිබඳව ඇති හැදෑරීම සහ මංගල සභාවක් ප්‍රීතිමත් කිරීම සඳහා කලාව යොදා ගැනීම තුලින් එම කලාවන් ප්‍රගුණ කළ පිරිසක් සිටි බව පිළිගැනීමට පුළුවන. මහා සම්මත මනු රජුන් යනු මෙරට ප්‍රථම කිරුළු පලන් රජු ලෙස ජනප්‍රවාදයේ පමණක් සඳහන්ය. ඒ විජය පැමිණීමට වසර තිස්පන්දහසකටත් පෙරය. දසත විසිරී තිබූ ගෝත්‍රයන් සියල්ල එක්ව නිතර බලය සඳහා ඇතිවූ ගෝත්‍ර යුද්ධ නතර කිරීමටත්, තමන් සියලු දෙනාටම අණ දෙන්නෙකු පත් කිරීමට හා සාධාරණ පාලනයක් ගෙනයාමටත් ශක්තිමත් පාලකයෙකු පත්කරගැනීමේ අරමුණින් මහා සභාවක් කැඳවූ බව අප්‍රකට ඉතිහාසයේ සඳහන්ය. එලෙස මහා සභාවක බහුතර සම්මතයෙන් පත්වූ නිසාවෙන් මහා සම්මත මනු යන ශ්‍රී නාමය සහිත ඒ රජුන් කිරුළු පළඳා ඇත. එය ගෞතම බුදුන් වහන්සේ බුදුවීමට පෙරුම් පුරනා කල්හි එක් බෝසත් ආත්මයක් ලෙසද හඳුන්වනු ලබයි. සිංහලයා බුදුන් වහන්සේට නෑකම් කියනවා යනුවෙන් පැරැන්නන් පවසන්නට හේතුව වන්නේද එයයි. එබැවින් කලාවෙන් හා ආධ්‍යාත්මයෙන් සුපෝෂිත දේශයක් වන ලක්දිවෙහි කලාවේ ආරම්භය කවදා කොතැනක සිදුවූවාද යන්න නිශ්චිත නැත. ජුලියස් සීසර් අධිරාජ්‍යයා සිය බහිස්‍රාවීය කටයුතු සඳහා වනාන්තර භාවිතා කරන විට අප රටෙහි සමකාලීන පාලකයින් මළිඟාවන්හි උඩුමහල් වල කැටයම් යෙදූ වැසිකිළි ඉදිකිරීමට තරම් ශිෂ්ඨ සම්පන්න වූ බවට නටඹුන් වලින් පවා සාක්ෂි ඇත. බෙර හඬකට අදටත් මෙරට මිනිසුන්ගේ ලේ කකියන්නේ මහපොළොවට මුල් බැසගත් අපේකමත් අපටම උරුම වුණු කලා ඥාණයත් සංසාරික උරුමයක් ලෙසින් පැවත එන නිසාය. එයින් සාක්ෂාත් වන්නේ කලාව යනු සංසාරයේදී මිනිසා විසින් සපුරාලිය යුතු පාරමිතාවක් බවය.
AGMA - අග්මා