Nomad Diaries

ලංකාවේ රණවිරුවෝ රටවල් දෙකක දෙපිලට වෙලා කරන යුද්ධය !

අද අපි කතා කරන්න යන්නේ අපේ රටේ සැබෑ ලේ සහ කඳුළු අස්සෙන් ලියවෙන, හැමෝම දැනගත යුතුම හැඟීම්බර වගේම බරපතළම සමාජ ඛේදවාචකයක් ගැන විස්තරයක්.

අවුරුදු 30ක කුරිරු යුද්ධයකදී තමන්ගේ ජීවිතය පරදුවට තියලා, මව්බිම බේරගන්න සටන් කරපු අපේ වීරෝදාර විශ්‍රාමික හමුදා සෙබළු අද රුසියාවට සහ යුක්‍රේනයට ගිහින් සල්ලිවලට "කුලී හමුදාවක්" (Mercenaries) විදියට මැරීලා වැටෙනවා! එදා එකම කඳවුරේ, එකම පිඟානේ බත් කාපු අපේ සිංහල කොල්ලෝ අද රුසියානු හමුදාව පැත්තෙනුයි, යුක්‍රේන හමුදාව පැත්තෙනුයි හිටගෙන එකිනෙකාට වෙඩි තියාගන්න මට්ටමට අසරණ වෙලා.

කලාතුරකින් හම්බුණු මේ මනුස්ස ජීවිතේ, තමන්ට කිසිම අදාළත්වයක් නැති රටවල් දෙකක දේශපාලන සෙල්ලමකට බිලි දීලා, ඉදිරිපෙළ බිම්බෝම්බ පෑගෙන කලාපවලට (Frontline) බිල්ලට යන අපේ මිනිස්සුන්ගේ මේ ගමනේ ඇත්තම තේරුම මොකක්ද? අද අපි ඒ ගැන විවෘතව කතා කරමු. 👇

1. රට බේරපු වීරයෝ, පිටරටක ‘කැනන් ෆොඩර්’ (බිල්ලක්) වුණේ ඇයි?
මේ ප්‍රශ්නෙට උත්තරේ හොයන්න අපි කාටවත් ඇඟිල්ල දික් කරන්න ඕනේ නැහැ. උත්තරේ තියෙන්නේ අපේ රටේ ආර්ථිකය ඇතුළේ. ලංකාවේ යුද්ධය ඉවර වෙලා අවුරුදු ගාණක් ගියත්, ජීවන වියදම අහස උසට යද්දී, තමන්ට ලැබෙන විශ්‍රාම වැටුපෙන් (Pension) දරු පැටවුන්ගේ බඩගින්න නිවන්න, ණය වාරික ගෙවාගන්න බැරි තැනට අපේ හමුදා සෙබළු අසරණ වුණා.

අන්න ඒ අසරණකම මුදල් කරගත්ත ජාවාරම්කාරයෝ මුහුණුපොතේ සහ පත්තරවල "රුසියාවේ හමුදාවට බඳවා ගැනේ - ඉහළ වැටුප් සහ පුරවැසිභාවය" කියලා දැන්වීම් දැම්මා.

රුපියල් ලක්ෂ 10-15ක හීනය: මාසෙකට ලංකාවේ මුදලින් ලක්ෂ ගණනක පඩියක් දෙනවා කිව්වම, ලංකාවේ හිරවෙලා හිටපු අපේ සෙබළුන්ට ඒක පෙනුණේ තමන්ගේ පවුල ගොඩදාන්න ආපු දිව්‍ය ලෝකේ දොරටුවක් වගේ.

රැවටීම: හුඟක් අයට කිව්වේ "ඔයාලව දාන්නේ කැම්ප් ඇතුළේ ආරක්ෂක වැඩවලට (Rear Guard), යුද්ධ කරන්න නෙවෙයි" කියලා. හැබැයි එහේ ගියාම සිද්ධ වුණේ සම්පූර්ණ අනෙක් පැත්ත.

2. ඉදිරිපෙළ ‘කුලී හමුදාව’ (The Human Shield)
රුසියාවේ "වැග්නර්" (Wagner) වගේ කුලී හමුදාවලට සහ රුසියානු නිල හමුදාවට ලංකාවේ සෙබළුන්ව බඳවා ගන්නේ ඔවුන් සතු මිලිටරි පුහුණුව නිසයි. හැබැයි මොන තරම් දක්ෂ වුණත්, රුසියානුවන්ට අපේ මිනිස්සු "තමන්ගේ අය" නෙවෙයි.

ඉදිරිපෙළට දැමීම: යුද උපක්‍රමයක් විදියට රුසියාව සහ යුක්‍රේනය තමන්ගේ රටේ නිල සෙබළුන්ගේ ජීවිත බේරගන්න, පිටරටවලින් සල්ලිවලට ගන්නා මේ කුලී සෙබළුන්ව දරුණුම ප්‍රහාර එල්ල වන Frontline එකට තල්ලු කරනවා. බිම්බෝම්බ තියෙනවද බලන්න මුලින්ම යවන්නේ අපේ අහිංසක කොල්ලන්ව.

භාෂා ප්‍රශ්නය: රුසියානු කමාන්ඩර් දෙන ඕඩර් එකක්වත් රුසියානු භාෂාව නොදන්න අපේ සෙබළුන්ට තේරෙන්නේ නැහැ. වෙඩි වැස්සක් අස්සේ මොන පැත්තට දුවන්නද කියලා හිතාගන්න බැරුව අන්තිමට ඔවුන් මියැදෙන්නේ අනාථයෝ වගේ.

3. එකම රටේ, එකම කඳවුරේ හිටපු යාළුවෝ දෙපැත්තට වෙලා මරාගන්න ඉරණම!
මේ කතාවේ තියෙන කාලකන්නිම සහ ඛේදනීයම පැත්ත මේකයි. ලංකාවේ යුද හමුදාවේ, ගුවන් හමුදාවේ හෝ නාවික හමුදාවේ එකට කාපු, බීපු, එකට ලේ හලපු යාළුවෝ අද රටවල් දෙකක.

සමහරු රුසියාව පැත්තෙන් යුද්ධයට යද්දී, තවත් පිරිසක් යුක්‍රේන විදේශ බලඇණිය (International Legion of Ukraine) හරහා යුක්‍රේනය පැත්තෙන් යුද්ධයට යනවා. නිකමට හිතන්න, එදා යාපනයේදී හෝ මුලතිව්වලදී එකට සටන් කරපු තමන්ගේම සහෝදර සෙබළාට, අද තමන්ට කිසිම ලේ නෑකමක් නැති පුටින්ගේ හෝ සෙලෙන්ස්කිගේ බල පොරය වෙනුවෙන් වෙඩි තියන්න සිද්ධ වෙනවා නම් ඒක මොන වගේ ශාපයක්ද?

4. මේ මරණවල කිසිම ‘තේරුමක්’ තියෙනවාද? (The Harsh Reality)
ලංකාවේදී රට වෙනුවෙන් මැරුණම අපි ඔවුන්ව "රණවිරුවෝ" කියලා ගෞරව කරනවා. දේහය ජාතික කොඩියෙන් වත්වලා, හමුදා උත්තමාචාර පවත්වලා, පවුලේ අයට වන්දි දෙනවා.

හැබැයි රුසියාවේ හෝ යුක්‍රේනයේ හිම කඳු අස්සේ, අගල් (Trenches) අස්සේ වෙඩි වැදිලා, ඩ්‍රෝන් ප්‍රහාරවලින් කෑලිවලට කැඩිලා මැරෙන අපේ මිනිස්සුන්ගේ දේහයන් ලංකාවට ගේන්නවත් විදියක් නැහැ.

අතුරුදන් වූවන්: හුඟක් සෙබළුන්ගේ මළසිරුරු යුද පිටියේම කුණු වෙලා යනවා. රුසියානු රජය ඔවුන්ව "අතුරුදන් වූවන්" (Missing in Action) ගොඩට දාලා වන්දි ගෙවීම් පවා මඟහරිනවා.

පවුල් අනාථ වීම: ලංකාවේ ඉන්න බිරිඳ සහ දරු පැටවුන්ට අන්තිමට ඉතුරු වෙන්නේ තමන්ගේ සැමියා, තාත්තා නැති වුණු තනිකම සහ ගෙවාගන්න බැරි වුණු ණය කන්දරාව විතරයි. ඔවුන්ට රණවිරු පවුලක් කියන ගෞරවයවත් සමාජයෙන් ලැබෙන්නේ නැහැ; ඔවුන්ව හැඳින්වෙන්නේ "කුලී හේවායෙකුගේ පවුලක්" විදියටයි.

අවසාන වශයෙන්... සමාජයෙන් අහන ප්‍රශ්නයක්!
මේ ඛේදවාචකය නැති කරන්න නම් නීතියෙන් විතරක් බෑ. රටක් විදියට අපේ වීරයන්ට ගෞරවනීය ලෙස ජීවත් වෙන්න පුළුවන් වටපිටාවක් සහ ආර්ථිකයක් අපි හදන්න ඕනේ. තමන්ගේ ජීවිත කාලයෙන් හොඳම හරිය රට වෙනුවෙන් දීපු මිනිස්සුන්ට, වයසට ගියාම පිටරටක කුලීකාරයෝ වෙලා මැරෙන්න සිද්ධ වෙනවා නම් ඒක මුළු මහත් ජාතියක් විදියට අපේම පරාජයක්!

ඔයාලට මේ රුසියා-යුක්‍රේන යුද්ධයට යන ලංකාවේ සෙබළුන්ගේ ඉරණම ගැන මොකද හිතෙන්නේ? ඔවුන් යන්නේ තේරුමක් තියෙන ගමනක්ද? නැත්නම් ජීවිතය අනතුරේ දා ගැනීමක්ද?

සමාජය ඇතුළේ මේ ගැන සැබෑ කතිකාවතක් හදන්න, මේ පණිවිඩය හැමෝටම දකින්න Post එක Share කරන්න! 🇱🇰💔

ලංකා ඉතිහාසය රන් අකුරින් ලියවූ අසහාය සෙන්පතියාගේ ජීවන අදියර - ලුතිනන් ජෙනරාල් ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව

ශ්‍රී ලාංකීය මිලිටරි ඉතිහාසය ගැන කතා කරද්දී අපේ මතකයට එන අභීත, වීරෝදාර වගේම සදා අමරණීය නාමයක් තමයි ලුතිනන් ජෙනරාල් ඩෙන්සිල් ලක්ෂ්මණ් කොබ්බෑකඩුව කියන්නේ. ඔහු හුදෙක් නියෝග දෙන හමුදා නිලධාරියෙක් විතරක් නෙවෙයි, තමන්ගේ සෙබළුන් සමඟ යුධ පිටියේ ඉදිරියෙන්ම ගිය සැබෑ නායකයෙක්. 1940 ජූලි 27 වනදා මහනුවරදී උපත ලැබූ ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව මහතා, ප්‍රකට රදල පවුලක දරුවෙක්. ඔහුගේ පියා ලොකු බණ්ඩාර කොබ්බෑකඩුව වූ අතර මව ලෝනා රත්වත්තේ වුණා. මහනුවර හිල්වුඩ් විද්‍යාලයෙන් මූලික අධ්‍යාපනය ලබා පසුව 1948 දී මහනුවර ත්‍රිත්ව විද්‍යාලයට ඇතුළත් වූ ඔහු, පාසල් අවදියේදීම ක්‍රිකට්, හොකී වගේම රග්බි ක්‍රීඩාවෙන් සුවිශේෂී දක්ෂතා පෙන්වූවෙක්. රග්බි ක්‍රීඩාව වෙනුවෙන් ත්‍රිත්ව සිංහ සම්මානය පවා දිනාගත් ඔහුට පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුළත් වීමට අවස්ථාව ලැබුණත්, ඔහු තෝරාගත්තේ තමන්ගේ ජීවිතය මව්බිම වෙනුවෙන් කැප කළ හැකි යුධ හමුදා වෘත්තියයි.

1960 මැයි මාසයේදී කැඩෙට් නිලධාරියෙකු ලෙස හමුදාවට බැඳුණු ඔහු, දියතලාව යුධ හමුදා පුහුණු මධ්‍යස්ථානයෙන් මූලික පුහුණුව ලබා පසුව බ්‍රිතාන්‍යයේ සුප්‍රසිද්ධ සෑන්ඩ්හර්ස්ට් රාජකීය මිලිටරි ඇකඩමියෙන් වැඩිදුර පුහුණුව ලැබුවා. ලංකාවට පැමිණීමෙන් පසු ශ්‍රී ලංකා සන්නද්ධ බලකායේ දෙවන ලුතිනන්වරයෙකු ලෙස සේවය ආරම්භ කළ ඔහු, සන්නිවේදන හා සන්නද්ධ රථ පිළිබඳව බ්‍රිතාන්‍යයෙන් තවත් ඉහළ පුහුණුවීම් රැසක් සම්පූර්ණ කළා. හැබැයි 1967 වසරේදී ඔහුගේ ජීවිතයට ලොකු බලපෑමක් එල්ල වුණා. එවකට හමුදාපතිවරයා වූ මේජර් ජෙනරාල් රිචඩ් උඩුගම මහතා සම්බන්ධ වූ බව කියන කුමන්ත්‍රණ චෝදනාවක් නිසා ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව මහතාවත් වැඩ තහනමකට ලක් කරමින් අනිවාර්ය නිවාඩු යැවීමට එකල රජය කටයුතු කළා. එම කාලය තුළ ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම ගොවිතැනට සහ රග්බි ක්‍රීඩාවට යොමු වූ අතර, ලංකා ජාතික රග්බි කණ්ඩායම නියෝජනය කරමින් වගේම මහනුවර ක්‍රීඩා සමාජයේ නායකයා ලෙස Clifford Cup තරඟාවලියේ අනුශූරතාවය දක්වා කණ්ඩායම මෙහෙයවීමටත් ඔහු කටයුතු කළා.

පසුව 1970 වසරේදී සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මහත්මිය බලයට පත්වීමෙන් පසු ඔහුට එල්ල වී තිබූ සියලු චෝදනාවලින් නිදහස් කර නැවතත් කපිතාන්වරයෙකු ලෙස හමුදා සේවයට බඳවාගනු ලැබුවා. ඉන්පසු ඇතිවූ 1971 ජේ.වී.පී. කැරැල්ල අවස්ථාවේදී අගමැතිනියගේ ආරක්ෂාව භාරව කටයුතු කළේද ඔහුයි. 1975 දී බ්‍රිතාන්‍යයේ කැම්බර්ලි මාණ්ඩලික විද්‍යාලයෙන් උසස් හමුදා පාඨමාලාවක් හදාරා පැමිණි ඔහු, 1977 රජය මාරුවීමෙන් පසු නැවතත් කෙටි කලකට අනිවාර්ය නිවාඩු යැවුණත්, පසුව යාපනයේ නීති විරෝධී සංක්‍රමණ මර්දන බලකායට අනුයුක්ත කෙරුණා. මේ කාලය තුළ තමයි යාපනය අර්ධද්වීපය සහ මුල් කාලීන දෙමළ සටන්කාමීත්වය පිළිබඳව ඔහු ඉතාම හොඳ අවබෝධයක් ලබාගත්තේ. 1980 දශකයේ මැද භාගයේදී වවුනියාව සහ ත්‍රිකුණාමලය දිස්ත්‍රික්කවල මිලිටරි සම්බන්ධීකරණ නිලධාරියා ලෙස කටයුතු කරමින්, පසුව ඔහු ඒකාබද්ධ මෙහෙයුම් විධානයට සම්බන්ධ වුණා.

ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව මහතාගේ යුධ ඉතිහාසයේ රන් අකුරින් ලියැවුණු දැවැන්තම මෙහෙයුම තමයි 1987 මැයි මාසයේදී දියත් කළ වඩමාරච්චි මෙහෙයුම. බ්‍රිගේඩියර්වරයෙකු ලෙස ක්‍රියාත්මක වෙමින් සෙබළුන් 8000කට අධික පිරිසක් මෙහෙයවූ මේ මෙහෙයුම, ලංකා සිවිල් යුද ඉතිහාසයේ සිදුවූ පළමු සාම්ප්‍රදායික මහා පරිමාණ සටනයි. ප්‍රභාකරන්ගේ උපන්ගම වූ වල්වෙටිතුරෙයි ඇතුළු සමස්ත වඩමාරච්චි කලාපයම එල්.ටී.ටී.ඊ. ග්‍රහණයෙන් මුදාගන්නට ඔහුගේ සුවිශේෂී යුධ උපක්‍රමවලට හැකි වුණා. පසුව 1990 ජනවාරි 1 වනදා මේජර් ජෙනරාල් ධූරයට උසස්වීම් ලැබූ ඔහු, උතුරු සහ නැගෙනහිර කලාපයේ සමස්ත මෙහෙයුම් අණදෙන නිලධාරියා ලෙස පත්වුණා. එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය විසින් අලිමංකඩ කඳවුර වටලා දරුණු ප්‍රහාර එල්ල කරද්දී, ලංකා මිලිටරි ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට මුහුදෙන් ගොඩබැසීමේ උභයචර ප්‍රහාරක උපක්‍රමයක් (Amphibious assault) සැලසුම් කරමින් "බලවේගය මෙහෙයුම" දියත් කළේද කොබ්බෑකඩුව සෙන්පතියා විසිනුයි. සතුරන්ගේ දැඩි ප්‍රතිරෝධය මධ්‍යයේ වුවද, බ්‍රිගේඩියර් විජය විමලරත්න සමඟ එක්ව සටන් පෙරමුණේ ඉදිරියටම යමින් අලිමංකඩ කඳවුර බේරාගැනීමට ඔහු සමත් වුණා.

නමුත් මුළු මහත් ජාතියේම අවාසනාවකට වගේ, යාපනය අර්ධද්වීපය සම්පූර්ණයෙන්ම මුදාගැනීම වෙනුවෙන් "ඔපරේෂන් ෆයිනල් කවුන්ට් ඩවුන්" මෙහෙයුම සැලසුම් කරමින් සිටි අවස්ථාවක, 1992 අගෝස්තු 8 වනදා කයිට්ස් දූපතේදී සිදුවූ දරුණු ලෑන්ඩ්මයින පිපිරීමකින් මේ අසහාය නායකයා අපෙන් සමුගත්තා. ඔහු ගමන් කළ ලෑන්ඩ් රෝවර් රථය පිපිරීමට ලක්වීමෙන් බරපතල තුවාල ලැබූ කොබ්බෑකඩුව මහතා ඇතුළු ජ්‍යෙෂ්ඨ හමුදා නිලධාරීන් රැසක් රට වෙනුවෙන් ජීවිතය පූජා කළා. රණ වික්‍රම පදක්කම, රණ ශූර පදක්කම, විශිෂ්ට සේවා විභූෂණය වැනි ඉහළම හමුදා සම්මාන රැසකින් පිදුම් ලැබූ ඔහු, මියයෑමෙන් පසු ලුතිනන් ජෙනරාල් ධූරයට උසස් කරනු ලැබුවා. සතුරන්ට එරෙහිව දැඩි ලෙස ක්‍රියා කළත්, උතුරේ අහිංසක සාමාන්‍ය වැසියන්ට ආදරය කළ, ජාති බේදයකින් තොරව හැමෝගෙම ගෞරවය දිනාගත් මේ ශ්‍රේෂ්ඨ යුද සෙන්පතියාගේ නාමය ලාංකීය ජනතාවගේ හදවත් තුළ සදාකල් නොමැකී පවතිනු නොඅනුමානයි.

මේ වගේ ශ්‍රී ලාංකීය ඉතිහාසයේ වීරෝදාර චරිත, මිලිටරි තොරතුරු සහ ලෝකයේ රසවත් පුවත් දිනපතා කියවන්න අපේ පිටුව අනුගමනය (Follow) කිරීමට අමතක නොකරන්න.

ERA