Cinama cafe

استیو مک‌کوئین

ترنس استیو مک‌کوئین ۲۴ مارس سال ۱۹۳۰ در ایالت ایندیانا در امریکا به دنیا آمد.
وی در ۱۳ سالگی همراه با مادرش به لوس آنجلس نقل مکان کرد. استیو در ۱۷ سالگی به نیروی دریایی رفت ودر آنجا به عنوان راننده تانک و مکانیک فعالیت کرد.

از او هنگامی که توانست جان پنج نفر از نیروی دریایی را در حادثه‌ای تمرینی نجات دهد تقدیر شد. این باعث شد که بعدها مزایای تحصیلی ارتش را دریافت کند و در آکتورز استودیو درس بخواند.
اولین نقش‌آفرینی او در فیلم علمی- تخیلی حباب بود. در فیلم بوچ کسیدی و ساندنس کید ‌ قرار بود با پل نیومن همبازی شود ولی بخاطر درخواست دستمزد زیاد که از عادات او بعد از شهرتش بود از کار کنار رفت.
در سال‌های پایانی زندگیش بدن او در اثر سرطان رنجور شده بود، با این حال در وسترن غیرمعمول تام هورن و در فیلم اکشن شکارچی که آخرین فیلم او محسوب می‌شود در سال ۱۹۸۰ میلادی بازی کرد.
بیماری او در ۲۲ دسامبر سال ۱۹۷۹ تشخیص داده شد ولی او این راز را تا یک ماه قبل از مرگش حفظ کرد.
سرانجام استیو مک کوِئین در ۷ نوامبر سال ۱۹۸۰ در اثر سرطان ریه که ریه راست او را کاملآ سرطانی کرده بود در مکزیک درگذشت. جسد او را سوزاندند و خاکستر او رابه اقیانوس آرام ریختند.
استیو مک‌کوئین موتورسواری قابل و علاقه‌مند به خودروی سواری بود. وی ۳ بار ازدواج کرد و دو فرزند به نام‌های چاد مک کوئین و تری مک کوئین دارد.
او دارای کمربند مشکی دان ۹ کاراته بود و نزد بروس لی جیت کاندو فرا گرفت. وی ملقب به «سلطان خونسردی» بود.
جزئیات

او دارای کمربند مشکی دان نه کاراته بود. و نزد بروس لی جیت کاندو را فرا گرفت.
از وقتی حادثه مهمانی رومن پولانسکی پیش آمد. با خود مخفیانه اسلحه حمل می‌کرد.
از معدود هنرپیشه‌هایی که او تحسینشان می‌کرد همفری بوگارت، جیمز کاگنی و جان وین هستند.
قد او ۱۷۵ سانتیمتر ذکر شده ولی برخی قد او را ۱۷۸ سانتیمتر نیز گفته‌اند.
آخرین جمله‌ای که روی صحنه گفت. «خدا برکتت دهد.» در فیلم شکارچی بود.
در نظر داشت تا ايفاگر نقش جان رمبو در فيلم اولین خون باشد كه مجال آنرا نيافت.دوسال پس از مرگ او سیلوستر استالونه اين نقش را بر عهده گرفت.
پیرس برازنان، بروس ویلیس، کوین کاستنر و کالین فارل او را قهرمان مورد علاقه و الهام بخش برای گرايش به عرصه بازيگری دانسته اند.
اگر چه در دهه ۱۹۶۰ ميلادی بالاترين دستمزد را در هاليود دريافت می كرد، همه او را فردی خسيس می دانستند.در بعضی از فيلمها او ۱۰ عدد ريش تراش برقی و چند جين شلوار از تهيه كننده طلب می كرد. بعدها معلوم شد كه او آن ريش تراشها و شلوارها را به يك دارالتديب ويژه پسران اهدا می كرد.جايی كه خودش چند سالی را در آن گذرانده بود.
فیلم‌ها

از فیلمهای معروف او عبارت‌اند از :

نه اینقدر کم - (۱۹۵۹)
هفت دلاور - (۱۹۶۰)
فرار بزرگ - (۱۹۶۳)
دانه‌های شن - (۱۹۶۶)
بولت - (۱۹۶۸)
پاپیون - (۱۹۷۳)
شکارچی - (۱۹۸۰)
آسمانخراش جهنمی -
فرار مرگبا

manager...