Agoman

دی انتخاب شده اند؟
در ایران تعداد قابل توجهی هنرمند ناشناخته وجود دارد که به علت لجبازی ، آشنا نبودن با روال بازار هنری، سختیهای شرایط رقابت و روال بعضن نادرست انتخاب عملن هیچ شانسی در مواجه با بازار شغلی (بیزینس) حرفه خود نخواهند داشت . چرا که در مراحل اولیه ورود به به این عرصه، حذف می شوند.
و بسیار ممکن است در بین این هنرمندان افرادی باشند که توان حرفه ای رقم زدن آینده هنری نسل خود را دارند و صرفن در ارائه آثارشان به محافل مربوطه نا توانند.
حال نکته اینجاست که راه کار چیست؟!
با فرض اینکه در دنیا محافل کاملن حرفه ای وجود دارد که راهکار را سالهاست یافته اند چرا ما نتوانسته ایم این الگو را در کشور خود پیاده کنیم؟!
البته دلایل بسیار زیادی برای غیر عملی بودن راهکارهای موجود در کشور ما وجود دارد.
ما مهم ترین ضعف این سازو کار را، نبود جایگاه دقیق اطلاعاتی ویا بستر مناسب ذخیره ی اطلاعات در ایران میبینیم. چرا؟!
اگر هنرمند جایگاهی متمرکز با مدیریت یکپارچه و فراگیر برای ارائه کار خود در اختیار داشته باشد؛ این امکان ایجاد می شود که اطلاعات مربوط به فرایند کاری هر هنرمند به شکل کاملن اینتراکتیو در اختیار خواهان اثر قرار گیرد.
ضمنن هر آرتیست غیر از تولید اثر هنری نیاز به دریافت بازخورد های مناسب و موثر ، ارتباط حرفه ای با دیگر آرتیست ها؛ اطلاع درخوراز رویداد های هنری در سطح کشور و جهان، اخبار جامع از رویداد های مهم از قبیل رقابت های پیش رو و فراخوان ها و غیره دارد.
و علاوه بر تمام این مواد خام هنرمند به منظور کسب جایگاه در هر حوزه ای نیازمند به رزومه کاری مناسب می باشد.
بسیاری از هنرمندان جامعه ما تصور می کنند رزومه صرفن یعنی ، لیست نمایشگاه های انفرادی، نمایشگاه های گروهی، تحصیلات و جوایز و غیره
و این در حالیست که رزومه باید چکیده اطلاعات شخص هنرمند، اطلاعات آثار خلق شده توسط وی و ارتباط این دو با محافل مربوطه باشد بشکلی که بتوان با مراجعه به آن، شناخت نسبتن جامعی از هنرمند ، آثار و موقعیت هنری او به دست آورد.
تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چگونه می توان از یک نمایشگاه (انفرادی) به جایگاه خود در جریان هنری موجود آگاهی پیدا کرد؟!
راهکار ساده است!
برای شروع
این، هنرمند است که باید مکان و جنبش متناسب با روحیه خود را انتخاب کند نه اینکه هنرمند را، برای یک رویداد خاص انتخاب کنند!
به این منظور میبایستی برای اماکن و جنبش های مورد بحث بستر خبری مناسب موجود باشد تا افراد مرتبط خود را در آن بروز دهند.
در ادامه
هر هنرمند الزامن مدیر نیست ولی در هر فعالیت، مدیریت لازم است و این در حالیست که نقش مدیریت هنری در بستر هنر ایران تقریبن ناشناخته است.
مدیر کیست؟- مدیر واسطی است که فرصت ها را با قابلیت ها انطباق میدهد و برنامه ریزی، سازماندهی و نظارت بر اجرا را بر عهده میگیرد.
به منظور ارتباط مدیران با جامعه هنری بیش از هر چیز به یک رابط اطلاعاتی قابل فهم برای هردوی این عزیزان نیاز است.
و در نهایت معرفی و استفاده از نمایشگاه گردان: شاید مهمترین نقش در بین تمام زیر مجموعه های خانواده هنر مربوط به نمایشگاه گردان است.
چنین شخصی وظیفه دارد با شناخت کامل هنرمندان موجود در فیلد محدوده مورد گزینش، آثاری را معرفی کند که با نمایش آن سلیقه هنری جامعه ارتقا پیدا کند.
به این منظور نمایشگاه گردان باید سواد هنری بالا و اشراف به کل منسجم آثار کامل به هنرمندان موجود، سبک و مجموعه آثارشان داشته باشد.
در مرحله بعد وی با تشخیص دقیق موقعیت موجود ، آینده هنری جامعه را پیش بینی کرده و در صورت لزوم هدایت می کند.
برای تحقق این مهم، حداقل پارامترمورد نیاز، وجود بستر اطلاعاتی دقیق و فراگیر از هنرمندان ، مجموعه آثارشان، سبک کاری و تاریخ و پیشینه حضورشان در بستر هنری جامعه، به منظور کشف مسیر هنرمند و دیدگاه های هر جنبش است.
اگر به این سه پارامتر به شکل بازگشتی نگاه کنیم میبینیم که تنها به این ترتیب است که؛
داور ها توان انتخاب درست را خواهند داشت.
دلال های موجود امکان سرمایه گزاری سازنده را پیدا میکنند.
گالری داران نیز شانس ایجاد فرصت های مناسب تری را بدست می آورند.
حال میتوانی درک کنی چرا این عصر را عصر اطلاعت و ارتباطات نام نهاده اند و به لزوم ایجاد بانک های اطلاعاتی در حوزه فعالیت خود پی میبری.
موسسه آگومان در نظر دارد به منظور عملی شدن این مهم بستری مجازی از هنر ایران تهیه کند و به این منظور نیازمند همکاری تمامی خانواده هنری ایران می باشد .
در حال حاظر فرا گیر شدن این جنبش مد نظر که با یاری شما عزیزان دور از دست نمی باشد.