h_kh84

امروز یاد این مصاحبه چارلز بوکوفسکی افتادم. بعد از اینکه یه هندی به درد نخور به خاطر اینکه میخواستم بهش اجازه ندم به کثافت کاری ها و بخور بخور خودش ادامه بده، پشت تلفن فحش و کشید بهم و هرچی توهین بلد بود رو با اون لهجه داغونش کشید بهم و جالب تر این بود که توی شرکت هیچ کس براش مهم نبود چون اینجا من اهمیت نداشتم بلکه کار سازمان مهم بود😒 ؛ اولش یاد روزهای سخت آلفاموتور افتادم، وقتی که برای گرفتن مجوز پلاک جولیتا مجبورم کردن ۱۰ روز تمام با زبون روزه درست تو مرداد ماه زیر آفتاب منتظر بمونم تا جناب فرمانده وقت فنی مهندسی پلیس راهور بهم اجازه بده تا از پله های ساختمان بالا برم. یاد اون روزی افتادم که تو مرکز شماره گذاری میثم برای گرفتن اولین پلاک الفارومئو میتو از کارشناس مرکز سیلی خوردم که چرا ماشین کثیفه؟
تمام اینا یه شباهت داشت، تو تمام این ماجراها من مجبور شدم شان و شخصیت خودم و فدای منفعت شرکت کنم تا لطمه ای به روند کاری سازمان وارد نشه.
امروز یاد حرف بوکوفسکی افتادم ، اینکه وقتی بارها و بارها ضربه میخوری تازه میفهمی که چطور باید منظورت و برسونی یعنی بزرگ میشی.